Η απόπειρα της Triumph με οδηγό τον Guy Martin για το ρεκόρ ταχύτητας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2016

Στην μαγική τοποθεσία των ρεκόρ, την έρημο Bonneville, επέστρεψε η Triumph μετά από την επιτυχημένη προσπάθεια του Αυγούστου, για να προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας στους δύο τροχούς. Καταρχήν στα πλαίσια της εβδομάδας ταχύτητας, το προκαθορισμένο ετήσιο ραντεβού που γίνεται τον Αύγουστο, η Triumph με οδηγό τον Guy Martin έσπασε το δικό της ρεκόρ με σχεδόν 45 χιλιόμετρα παραπάνω, κι έτσι το Rocket Streamliner έγινε το πιο γρήγορο Triumph στην ιστορία της μάρκας.

Μιλώντας για ιστορία, είναι σημαντικό για την Triumph να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ, ίσως μάλιστα και σημαντικότερο απ’ ότι είναι για άλλους κατασκευαστές. Κι αυτό γιατί η Triumph είναι παραδοσιακός επισκέπτης στην Bonneville κρατώντας ένα από τα ρεκόρ με την μεγαλύτερη διάρκεια, από το 1955 μέχρι το 1970! Ήταν η εποχή που στην Bonneville έτρεχε η NSU και τα ρεκόρ άλλαζαν χέρια ακόμα και μέσα στην μέρα, σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ της Triumph για την υψηλότερη ταχύτητα με δύο τροχούς, επικράτησε για πολλά χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή, το απόλυτο ρεκόρ κατέχει η «streamliner» μοτοσυκλέτα του Mike Akatiff, που κινείται με δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa με μία τουρμπίνα της Garrett και ψύξη με ξηρό πάγο! Οι κανόνες της FIM για την καταμέτρηση του ρεκόρ, προσμετρούν την προσπάθεια και στις δύο κατευθύνσεις, υπολογίζοντας τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο εγχείρημα, η μοτοσυκλέτα πρέπει να ετοιμαστεί και να επιστρέψει προς τα πίσω, κάνοντας μεγαλύτερο ή παραπλήσιο χρόνο ώστε να προκύψει το δυνατόν μεγαλύτερος μέσος όρος..

Τον Αύγουστο, προς το τέλος της εβδομάδας, η ομάδα της Triumph βρέθηκε να αποκτά την εμπειρία που χρειάζεται ο χειρισμός της «streamliner» μοτοσυκλέτας και οι συγκυρίες την ευνόησαν. Σε μία μέρα που δεν υπήρχε καθόλου αέρας και το έδαφος ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ο Guy Martin κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ της εταιρίας, λίγο πάνω από τα 440 χιλιόμετρα, δίνοντας εμπιστοσύνη στην ομάδα να επιστρέψει σύντομα για να κυνηγήσει το απόλυτο ρεκόρ.

Το ταχύτερο όχημα έχει καταφέρει να σπάσει το φράγμα του ήχου, φτάνοντας σχεδόν τα 1.228 χιλιόμετρα, αν και στην κατηγορία οχημάτων χωρίς τουρμπίνες το ρεκόρ είναι πιο κάτω και χωρίς τεράστια διαφορά, από τα 605.697 km/h που έχει φτάσει η ταχύτερη μοτοσυκλέτα!

Το Rocket Streamliner με οδηγό-πιλότο τον Guy Martin, διαθέτει δύο κινητήρες από το Rocket III με συνολικά 2.970 κυβικά που είναι λιγότερα από το άθροισμα των δύο κινητήρων. Η Carpenter Racing, έχει αναλάβει την εξέλιξη του κινητήρα και δεν ανακοινώνει λεπτομέρειες για την κατασκευή του. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που κατασκευάζει χειροποίητες aftermarket εξατμίσεις για μοντέλα της Triumph και διαθέτει την υποστήριξη του εργοστασίου. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι η «streamliner» της Triumph αποδίδει 1000 ίππους, μόλις στις 9000 στροφές με τουρμπίνα της Garrett –επίσης- και το monocoque πλαίσιο είναι κατασκευασμένο από carbon-kevlar. Ο «αντίπαλος» έχει κατασκευαστεί με ειδικό κράμα ατσαλιού, καθώς θεωρεί το carbon επίφοβο για να διαχειριστεί την επιβράδυνση των αλεξιπτώτων. Ωστόσο η ομάδα που έχει συστήσει η Triumph, απέδειξε ότι μπορεί να κατασκευάσει κάτι απίστευτα ισχυρό και ταυτόχρονα ελαφρύ, πράγμα που δυστυχώς το διαπίστωσαν και στην πράξη.

Χθες, η επιστροφή τους στην Bonneville αποφασίστηκε να τερματιστεί, όταν ο Guy Martin είχε μία πτώση που ευτυχώς ήταν ανώδυνη για εκείνον και συγκριτικά με τα χιλιόμετρα, ελάχιστα καταστροφική και για την μοτοσυκλέτα. Θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένοι έλεγχοι, για να διαπιστώσουν ότι η μοτοσυκλέτα είναι ικανή να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη της υψηλότερης τελικής, καθώς η παραμικρή, αθέατη επίπτωση της πτώσης στο πλαίσιο, μπορεί να αποβεί μοιραία στα 600 και πάνω χιλιόμετρα που έχουν θέσει ως στόχο…

Το Rocket Streamliner έχει εξελιχθεί με μέγιστο θεωρητικό όριο τα σχεδόν 650Km/h από το οποίο θα το επιβραδύνουν δύο αλεξίπτωτα και carbon δίσκοι φρένων. Τα ελαστικά είναι της Goodyear, φτιαγμένα ειδικά για την Bonneville, και ως επιλογή αποτελούν μονόδρομο για όσους επιχειρούν κάτι τέτοιο.

Η Goodyear έχει κατασκευάσει ένα ελαστικό που μπορεί να αντέξει τις τεράστιες θερμοκρασίες από την τριβή και ταυτόχρονα την καταστροφική επίδραση της σύστασης του εδάφους, την αιτία της πτώσης του Guy Martin, στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Το έδαφος της ερήμου αποτελείται από άλατα και καθιζήματα και σε πολλά σημεία είναι βάλτος από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι ερπύστριες πολεμικού άρματος.. Εκκατομύρια χρόνια πριν, η τοποθεσία αυτή ήταν η συνέχεια της διπλανής υφάλμυρης λίμνης, της μεγαλύτερης του είδους της σε εκείνο το ημισφαίριο και μία από τις μεγαλύτερες της Αμερικής. Επειδή δεν υπάρχει διέξοδος για την λίμνη που δέχεται νερά ποταμών και χειμάρρων, η διατήρηση της στάθμης της γίνεται μέσω της εξάτμισης. Η κοντινή πόλη στην τοποθεσία των ρεκόρ, με τους 1500 κατοίκους, ζει από τον τουρισμό της ταχύτητας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Μέρος των αλάτων που προέρχονται από την επεξεργασία  αυτή, χρησιμοποιείται για να στρώνεται η «πίστα» της Bonneville. Ιδιαίτερα σκληρό χωρίς τα ελαστικά να το σκάβουν όπως θα έκαναν στο χώμα, το έδαφος της Bonneville είναι ιδανικό για τον σκοπό που εξυπηρετεί, αλλά συχνά κρύβει παγίδες. Όταν βρέξει γίνεται ένας βούρκος από τον οποίο η μόνη διαφυγή, είναι να περιμένεις να στεγνώσει από τον ήλιο, όμως και πάλι υπάρχει περίπτωση να παραμείνουν σημεία που φαινομενικά είναι στεγνά, κρύβοντας κάτω από μία στεγνή κρούστα, μία λασπώδη παγίδα.

Παρά την εκτεταμένη επιθεώρηση πριν από κάθε προσπάθεια, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα σημεία, που αποτελούν και τον πρωταρχικό παράγοντα ατυχημάτων στις εξωφρενικές ταχύτητες που επιχειρούνται. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η αιτία για την πτώση του Guy Martin που έβαλε προσωρινό τέλος στην προσπάθεια της Triumph. Αυτή την στιγμή οι Άγγλοι είναι οι μόνοι που μπορούν να απειλήσουν τον Καλιφορνέζο αεροναυπηγό Mike Akatiff, που θέλει να επιστρέψει στην Bonneville για να σπάσει το δικό του ρεκόρ και πρακτικά είναι χωρίς αντίστοιχο ανταγωνισμό.

Το Rocket Streamliner που καταναλώνει Μεθανόλη και είναι 7,8 μέτρα σε μήκος και λιγότερο από ένα σε ύψος και πλάτος, μπορεί να γίνει η επόμενη ταχύτερη μοτοσυκλέτα του κόσμου, όταν ο Guy Martin επιστρέψει στην Bonneville…

 

Μετά την πτώση:

 

 

Στιγμιότυπα από την προσπάθεια της ομάδας:

Ducati Expedition Masters 2026: Ταξιδεύοντας σε Ευρώπη και Αμερική

Με διαδρομές εντός και εκτός δρόμου στα ομορφότερα τοπία του πλανήτη
Ducati Expedititon Masters 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Η Ducati ανακοίνωσε το πρόγραμμα Expedition Masters 2026, ένα ημερολόγιο οργανωμένων μοτοσυκλετιστικών ταξιδιών σε Ιταλία, Ισλανδία και Βόρεια Αμερική, με Multistrada και DesertX, για αναβάτες που θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο πάνω σε δύο τροχούς.

Η σειρά Expedition Masters εντάσσεται στο πρόγραμμα Ducati Riding Experience Travel Adventures 2026 και υλοποιείται σε συνεργασία με τη Dainese, την AGV και την Pirelli. Οι συμμετέχοντες κινούνται σε επιλεγμένες διαδρομές με υποστήριξη εκπαιδευτών, τεχνική υποστήριξη και οργανωμένη φιλοξενία, σε ασφάλτινες όσο και σε χωμάτινες αποστολές.

Ιταλία - Grand Tour για τα 100 χρόνια της Ducati

6-13 Ιουλίου 2026, περίπου 1.800 km

Η πρώτη αποστολή είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια της Ducati και διατρέχει την Ιταλία σε οκτώ ημέρες. Ξεκινά από το Misano, στο πλαίσιο του World Ducati Week και περνά από τη γραφική Βενετία, την πόλη-στολίδι των Δολομιτών Cortina d'Ampezzo, τα αλπικά περάσματα Stelvio και Pordoi, τη Λίμνη Garda, τις πόλεις Βερόνα και Μάντοβα για να καταλήξει στο Μουσείο Ducati στο Borgo Panigale στη Μπολόνια.

Οι συμμετέχοντες θα οδηγήσουν Multistrada V2 S, V4 S και V4 Rally σε ένα καθαρά ασφάλτινο ταξίδι.

Ducati Expedititon Masters 2026

Ισλανδία - DesertX σε ηφαίστεια και μαύρες ερήμους

18-24 Ιουλίου, 25-31 Ιουλίου και 2-8 Αυγούστου 2026, περίπου 1.500 km

Η πιο “σκληρή” αποστολή του προγράμματος γίνεται στην Ισλανδία και συνδυάζει άσφαλτο και εκτός δρόμου περιηγήσεις. Η διαδρομή περνά από ηφαίστεια, παγετώνες και εκτάσεις μαύρης λάβας, με τη Ducati DesertX να είναι το μοναδικό μοντέλο της αποστολής.

Απαιτείται εμπειρία και εξοικείωση με την εκτός δρόμου οδήγηση, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια θα υπάρχουν έμπειροι εκπαιδευτές που θα διασφαλίζουν καθοδήγηση και ομαλή διεξαγωγή του ταξιδιού.

Ducati Expedititon Masters 2026

ΗΠΑ – Στα εθνικά πάρκα Sequoia, Yellowstone και Yosemite

Σεπτέμβριος 2026, περίπου 4.800 km

Ένα μεγάλο ταξίδι με Multistrada, που ξεκινά και τελειώνει στο San Fransisco. Η διαδρομή έχει εξαιρετικό φυσιολατρικό ενδιαφέρον καθώς διασχίζει μερικά από τα εντυπωσιακότερα εθνικά πάρκα των ΗΠΑ, περνώντας περνά από Sequoia, Yosemite, Yellowstone, Utah, Idaho, Nevada, Wyoming, Montana και Oregon, πριν επιστρέψει στην California μέσω της Pacific Coast Highway 1 και της εμβληματικής γέφυρας Golden Gate.

Ducati Expedititon Masters 2026

Ιταλία - Από τον Futa Pass μέχρι τις ακτές του Αμάλφι

10-17 Οκτωβρίου 2026, περίπου 1.800 km

Το δεύτερο ιταλικό ταξίδι, αυτή τη φορά ξεκινά από το Μουσείο Ducati και κατευθύνεται νότια. Περιλαμβάνει τα ορεινά περάσματα Futa και Raticosa, περνώντας από Φλωρεντία, Σιένα, Ρώμη και καταλήγοντας στις διάσημες Ακτές του Αμάλφι. Οι συμμετέχοντες θα οδηγούν Multistrada V2 και V4.

Ducati Expedititon Masters 2026

Κάθε Expedition Masters περιλαμβάνει μοτοσυκλέτα της Ducati, πλοηγούς και εκπαιδευτές, τεχνική υποστήριξη, διαμονή, βίντεο και φωτογραφική κάλυψη

Ducati Expedititon Masters 2026

Ο εξοπλισμός παρέχεται από τις Dainese και AGV, ενώ τα ελαστικά είναι Pirelli Scorpion Trail II ή Rally, ανάλογα με τη διαδρομή.

Ducati Expedititon Masters 2026

Οι ημερομηνίες και οι εγγραφές για όλα τα ταξίδια του Expedition Masters 2026 είναι διαθέσιμες στο ducati.com, στην ενότητα των ταξιδιών DRE.

Ducati Expedititon Masters 2026