Η Bimota ξανά σε πωλητήριο, αυτή την φορά στα χέρια της Kawasaki

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/9/2019

Το Yesterbike ξεκίνησε νέο κύκλο εικασιών και γύρω του χορεύει αυτή την στιγμή όλος ο Ιταλικός τύπος. Συνίσταται υπομονή. Διότι κάθε χρόνο ίδια εποχή, πριν την EICMA, το Yesterbike κάνει ακριβώς το ίδιο, βγάζει μία είδηση πως η Bimota αλλάζει χέρια. Πέρσι ήταν Αμερικανοί επενδυτές, τώρα είναι η Kawasaki εκείνη που ετοιμάζεται να εξαγοράσει την Bimota.

Πέρσι ο Ιταλικός τύπος είχε αποφύγει την μαζική αναπαραγωγή της είδησης από το Yesterbike, τώρα όμως δίνουν πολύ μεγαλύτερη βάση στα λεγόμενά τους. Γιατί να τους πάρει κανείς στα σοβαρά εκεί στο Yesterbike; Διότι πρόκειται για ένα club ιταλόφιλων που είναι κοντά στους ανθρώπους του εργοστασίου. Επίσης οι Marco Chiancianesi και Daniele Longon που είχαν εξαγοράσει την Bimota με στόχο το 2015 να θέσουν το εργοστάσιο στο Rimini σε πλήρη παραγωγή, τα έχουν βρει σκούρα και έχουν ανοικτά παραδεχτεί στον τύπο πως βρίσκονταν εκτός επιχειρηματικού πλάνου και προσανατολιζόντουσαν στην μεταπώληση της εταιρίας.

Από την μία λοιπόν είναι βέβαιο πως οι τωρινοί ιδιοκτήτες της Bimota θέλουν να την πουλήσουν, και από την άλλη έχεις έναν που επώνυμα ανακοινώνει πως η Kawasaki προχώρησε στην εξαγορά και σε λίγες ημέρες θα το δηλώσει και επίσημα. Καθόλου τυχαία που ο Ιταλικός τύπος έσπευσε να αναπαράγει σωρηδόν την είδηση, εκφράζοντας και την επιθυμία να είναι αληθινή.

Συστήνουμε υπομονή, διότι όλο αυτό μπορεί να είναι κι ένα τέχνασμα για να φανερωθεί ενδιαφέρον εκεί που ήταν υποτονικό και να προσελκυσθεί κάποιος τρίτος επενδυτής. Μπορεί να είναι και αλήθεια. Τις επόμενες ημέρες θα ξέρουμε. Οι Ιταλοί δημοσιογράφοι δεν μπόρεσαν να βρουν κάποιους από τους παραπάνω στο τηλέφωνο, δεν απαντούσε κανείς, βρήκαν όμως τον Giuseppe Morri, τον άνθρωπο που ίδρυσε την Bimota, 78 χρονών πλέον και εκτός εταιρίας από το 1993. Τους είπε πως δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το αν ευσταθεί η είδηση, αλλά θα ήθελε πολύ η Kawasaki να έχει πάρει την Bimota γιατί εκείνοι που την είχαν τα τελευταία 20 χρόνια ήταν άχρηστοι να κάνουν το παραμικρό.

Ο ίδιος δεν θα ήθελε να έχει πλέον καμία ανάμειξη γιατί έχει αποσυρθεί δεκαετίες τώρα, όμως θα ήθελε πραγματικά να είναι αλήθεια και εύχεται να δει το «παιδί» του να πηγαίνει καλύτερα! Υπάρχει επίσης η συνέχεια στην ιστορία, που θέλει τον σχεδιαστή της Thesis να επιστρέφει στην Bimota, κάτι που πολύ κόσμος σε ολόκληρη την υδρόγειο θα ήθελε να ακούσει. Κι αυτό γιατί η Bimota ήταν για μία περίοδο το καλύτερο “made in Italy”. Ο Roberto Pontiroli του Yesterbike motoclub που ήταν ο άνθρωπος που έκανε την ανακοίνωση αυτή, εν αναμονή ενός επίσημο δελτίου τύπου, συνεχίζει λέγοντας πως η Bimota θα μείνει στην Ιταλία, όμως είναι η επιθυμία της Kawasaki. Με λίγα λόγια είναι τόσο καλή σαν είδηση που δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους Ιταλούς που την αναπαράγουν συνέχεια και της δίνουν υπόσταση. Δίνουμε σε εσάς όλη την πληροφορία που υπάρχει αυτή την στιγμή, διότι θα φτάσει και στον ελληνικό τύπο ως κάτι βέβαιο και σίγουρο και θέλουμε να προλάβουμε τις αντιδράσεις, συνιστώντας υπομονή. Μακάρι πάντως να δούμε και Kawasaki-Bimota, μετά τις Yamaha - Bimota και την Ducati - Bimota που άφησαν εποχή ως YB series και DB series. Ώρα για KB series! 

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.