Η Βραζιλία κερδίζει τον διαγωνισμό Triumph Originals 2025 [VIDEO]

Η ομάδα της Shibuya στο Σαο Πάολο διακρίθηκε με την Gaijin, μία σκοτεινή και δυναμική café racer βασισμένη στην Boneville Speed Twin 1200
Triumph Originals 2025
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2025

Η ομάδα της Βραζιλίας αναδείχθηκε νικήτρια του παγκόσμιου διαγωνισμού Triumph Originals 2025, κερδίζοντας τόσο την ψήφο του κοινού όσο και την κριτική επιτροπή, με μια μοναδική custom εκδοχή της Bonneville που συνδυάζει δεξιοτεχνία, στιλ και πρωτοτυπία.

Η Triumph Motorcycles ανακοίνωσε επίσημα ότι η ομάδα της Βραζιλίας κέρδισε τον τίτλο Triumph Originals 2025, τον διεθνή διαγωνισμό custom νέο-ρετρο μοτουκλετών βασισμένων στην τρέχουσα γκάμα Bonneville.

Video file

Στην τελική επιλογή, η Βραζιλία ξεχώρισε με την Gaijin, μια σκοτεινή και επιβλητική café racer βασισμένή στην Bonneville Speed Twin 1200, δημιουργία της Shibuya από το Σαο Πάολο. Με λεπτομέρειες όπως το διακριτικό φολιδωτό σχέδιο βαφής σε σημεία, την εσωχή στο ρεζερβουάρ και την ανασχεδιασμένη ουρά, η μοτοσυκλέτα αποπνέει αίσθηση ταχύτητας ακόμα και όταν είναι σταματημένη.

Triumph Originals 2025

Οι κριτές σχολίασαν, “Αυτή ήταν η πιο πρωτότυπη και συνεκτική κατασκευή. Έχει μια μυώδη και αθλητική παρουσία, με υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας και προσοχής στη λεπτομέρεια. Είναι μια μοτοσυκλέτα που θες να καβαλήσεις και να σε δουν πάνω της”.

Triumph Originals 2025

Η ομάδα της Βραζιλίας απέσπασε και το “Mark of Excellence” για Δεξιοτεχνία από τον Kengo Kimura, ιδρυτή της Heiwa Motorcycle στην Ιαπωνία: “Οι λεπτομέρειες είναι υπέροχα φτιαγμένες και ο συνολικός σχεδιασμός είναι άρτιος. Είναι μια μοτοσυκλέτα γεμάτη έμπνευση και ιδέες”.

Triumph Originals 2025

Η ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου βραβεύτηκε με το “Mark of Excellence” για Βρετανική Πρωτοτυπία από τον Ricardo Pessoa της Coolnvintage στην Πορτογαλία, ο οποίος σχολίασε: “Είναι πιο κοντά στο πνεύμα των αυθεντικών café racers της δεκαετίας του ’60 – λιτή, δυναμική και επαναστατική”. H βρετανική Bonneville Sunraiser, βασισμένη σε μια Bonneville T100, δημιουργήθηκε από τη Stockwell Design στο Λονδίνο, με έντονα χρώματα, γυαλισμένο αλουμίνιο και custom λογότυπο Triumph.

Triumph Originals 2025

Η ιταλική ομάδα κέρδισε το “Mark of Excellence” για Στιλ από τον Quique Berna της Tamarit Motorcycles στην Ισπανία, για μια κατασκευή που ισορροπεί τέλεια την ουσία, τον σχεδιασμό και τον χαρακτήρα. Δημιουργός ήταν ο Giuseppe Carucci της South Garage Motor Co στο Μιλάνο, που εμπνεύστηκε από τις κομψές Speed Twin των δεκαετιών 1930-40, βασίζοντας τη μοτοσυκλέτα στο Bonneville Bobber με ανασχεδιασμένο πλαίσιο και εντυπωσιακά χειροποίητα μέρη.

Triumph Originals 2025

Συνολικά, οκτώ ομάδες από όλο τον κόσμο διαγωνίστηκαν, παρουσιάζοντας custom εκδοχές της Bonneville. Οι κριτές ξεχώρισαν πέντε φιναλίστ – από Βραζιλία, Γαλλία, Ιταλία, Ταϊλάνδη και Ηνωμένο Βασίλειο – και στη συνέχεια το κοινό επέλεξε τον τελικό νικητή.

Triumph Originals 2025

Η κριτική επιτροπή αποτελούνταν από τον Quique Berna (Tamarit Motorcycles, Ισπανία), τον Ricardo Pessoa (Coolnvintage, Πορτογαλία), τον Kengo Kimura (Heiwa Motorcycle, Ιαπωνία) και τον Steve Sargent (Chief Product Officer, Triumph Motorcycles). Ο καθένας αξιολόγησε διαφορετικό τομέα: από την αισθητική και την αυθεντικότητα, μέχρι τη δεξιοτεχνία και την τεχνική καινοτομία.

Triumph Originals 2025

Με την Gaijin, η Shibuya και η Triumph Βραζιλίας έγραψαν μια νέα σελίδα στο βιβλίο των custom Bonneville, αποδεικνύοντας ότι το πάθος, η δημιουργικότητα και η προσοχή στη λεπτομέρεια μπορούν να κάνουν μια μοτοσυκλέτα πραγματικό έργο τέχνης.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.