Η Hero MotoCorp πέρασε το κατώφλι των 100 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

Έφτιαξε 50 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες σε 7 χρόνια!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2021

Ο καταιγιστικός ρυθμός με τον οποίο γιγαντώνεται η Hero, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών του κόσμου, είναι πρωτόγνωρος στην μακρά πορεία της μοτοσυκλέτας. Η Hero γίνεται μία από τις λίγες εταιρείες που πατά στο σκαλοπάτι των 100 εκατομμυρίων δίκυκλων με την διαφορά πως μόλις πριν από επτά χρόνια ήταν στην μέση αυτής της σκάλας! Κάθε χρόνο η Hero πουλά πάνω από 10 εκατομμύρια δίκυκλα όταν μάλιστα μόλις πριν από λίγα χρόνια δεν μπορούσε να εξάγει τα οχήματά της από την Ινδία.

Κι αυτό γιατί εκείνη την περίοδο που δεν μπορούσε να εξάγει μοτοσυκλέτες, ονομαζόταν Hero Honda και κατασκεύαζε όλα τα μοντέλα της με βάση τα σχέδια και την τεχνογνωσία της Honda. Η Hero υπάρχει από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 κατασκευάζοντας ποδήλατα, εκατομμύρια από αυτά καθώς ήταν το κυρίαρχο όχημα για ένα τεράστιο ποσοστό της ανθρωπότητας που στριμώχνεται στην Ινδία και τις γειτονικές χώρες, όπως και εξακολουθεί το ποδήλατο να είναι το πρώτο όχημα. Και οι μοτοσυκλέτες αναλαμβάνουν αμέσως μετά αυτόν το ρόλο για μία μεγάλη μερίδα, που είναι και ο λόγος που το 2017 η Ινδία προσπέρασε την Κίνα και από τότε συνεχίζει σταθερά να είναι η χώρα που πωλούνται εκατομμύρια καινούρια δίκυκλα κάθε χρόνο.

Όταν η Hero αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί από την Honda, κατέστρωσε ένα πλάνο σε διαδοχικές φάσεις σε μεγάλο εύρος χρόνου, ώστε να διασφαλίσει πως θα μπορέσει να παραμείνει η κορυφαία εταιρεία στην Ινδία, συνδυάζοντας αξιοπιστία και μικρό κόστος κτήσης και χρήσης. Αντίστοιχα η Honda κατέβηκε στην Ινδία με κάθετη μονάδα ξεκινώντας την παρουσία της στην τεράστια αυτή χώρα με τον τρόπο που αρμόζει στην απήχηση που έχει στην Ινδία το όνομα αυτό, απευθείας χωρίς μεσάζοντες. Η Hero όμως είχε ήδη χτίσει τον δικό της μύθο και συμπληρώνοντας 8 εργοστάσια που δουλεύουν σε πλήρες ωράριο έφτιαχνε τις μοτοσυκλέτες που κυρίως ήθελαν οι Ινδοί.

Αυτή είναι η αξιοσημείωτη πορεία της τα τελευταία χρόνια:

Έτος
Πωλήσεις
Διάρκεια που χρειάστηκε να φτάσει
1994
1 εκατ.
10
2001
5
7
2004
10
3
2008
25
4
2013
50
5
2017
75
4
2021
100

4

 

Η Hero, όπως θα θυμάστε, μας απασχόλησε πρόσφατα ξανά καθώς βρίσκεται πίσω από το νέο εγχείρημα της επανεκκίνησης της Buell με απώτερο σκοπό την είσοδο στην αγορά των ΗΠΑ ενώ έτσι κι αλλιώς έχει κάνει μεγάλα βήματα στην ήπειρο εκεί, με μεγάλα ποσοστά σε χώρες της Λ. Αμερικής. Τελικός σταθμός για την Hero είναι φυσικά και η αγορά της Ευρώπης χωρίς όμως να βιάζεται καθώς γνωρίζει πολύ καλά πως για να γίνει αυτό, θα πρέπει να κατασκευάσει νέα μοντέλα. Και σύμφωνα με παλαιότερη δήλωση των ίδιων σε εμάς στο ΜΟΤΟ, θα κάνουν το βήμα μία και καλή, όταν και η αγορά της Ινδίας θα είναι έτοιμη να υποστηρίξει κάτι τέτοιο.

Προς το παρών συνεχίζουν ακάθεκτοι να κατασκευάζουν μοτοσυκλέτες σε τεράστιες ποσότητες και με ρυθμό ανάπτυξης που απαιτεί τεράστια βήματα στην εξέλιξη της παραγωγής, την προσθήκη εργοστασίων και τον έλεγχο των προμηθευτών.

Επίσημα η Hero ανεξαρτητοποιήθηκε από την Honda, είπαμε τα βήματα ήταν πολλαπλά, το 2011, με το λογότυπό της να παρουσιάζεται τον Αύγουστο στο Λονδίνο, την χώρα που κάθε Ινδός θέλει να διαπρέψει και σε έναν αγώνα κρίκετ μεταξύ Αγγλίας και Ινδίας. Σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα, βλέπετε πως η αλλαγή αυτή όχι μόνο δεν έβαλε φρένο στον ρυθμό ανάπτυξης αλλά ο διπλασιασμός των πωλήσεων κάθε πενταετία (σχεδόν) συνεχίζει αμείωτος. Ήδη όμως η ανάπτυξη της συνολικής αγοράς της Ινδίας κοντεύει να φτάσει στο προβλεπόμενο μέγιστο ετήσιο νούμερο συνολικών πωλήσεων και ακόμη κι αν το ξεπεράσει, δεν αναμένεται να είναι για πολύ. Αυτό σημαίνει πως ο ταχύτητος αυτός ρυθμός θα δείξει επιβράδυνση και θα αρχίσει για την Hero ένας κύκλος σκληρότερου ανταγωνισμού με τους υπόλοιπους κατασκευαστές. Έναν ανταγωνισμό ποιότητας και τεχνολογίας που ιδιαίτερα η Bajaj περιμένει εναγωνίως να ξεκινήσει πιο έντονα…

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.