Η Michelin κατασκεύαζει το πρώτο δικό της εργοστάσιο ανακύκλωσης υλικών

Θα είναι το πλέον εξελιγμένο στον τομέα του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/2/2021

Με τους καλύτερους του κόσμου στον τομέα της ανακύκλωσης, τους Σουηδούς της εταιρείας Enviro, συνεργάζεται η Michelin κατασκευάζοντας ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο ανακύκλωσης ελαστικών στην Χιλή. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που αν αποδειχτεί στην πράξη τόσο αποδοτικό όσο είναι στα χαρτιά, τότε θα μιλάμε για νέο επίπεδο στην ανακύκλωση των ελαστικών.

Διότι η ανακύκλωση των ελαστικών δεν είναι κάτι καινούριο και γίνεται με πάρα πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Από την επαναχρησιμοποίηση των ελαστικών, μέχρι την χρήση τους στον εμπλουτισμό της ασφάλτου σε ορισμένες χώρες. Το εργοστάσιο που έχει σχεδιάσει η Enviro και θα πληρώσει με τριάντα εκατομμύρια δολάρια η Michelin διαφέρει γιατί ανακτά το 100% των υλικών του ελαστικού, χρησιμοποιώντας τα ως πρώτες ύλες σε νέα ελαστικά. Πιο συγκεκριμένα το 10% θα γίνεται ενέργεια για την τροφοδοσία του εργοστασίου αλλά το 90% που περισσεύει θα καταλήγει ολόκληρο στην γραμμή παραγωγής. Κι αυτό θα είναι εφικτό καθώς η επιτυχία του νέου εργοστασίου έρχεται με την διάσπαση της γόμας για την εξαγωγή της αιθάλης, του τεχνητού άνθρακα που αποτελεί βασικό συστατικό για πολλά ελαστικά αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Υπολογίζεται πως στην Χιλή και στην Λ. Αμερική γενικότερα, το 60% των ελαστικών που πωλούνται περιέχουν τα βασικά συστατικά που μπορεί να επεξεργαστεί το νέο εργοστάσιο. Το ατσάλινο νήμα του σκελετού, παράγωγα πετρελαίου με την διαδικασία της πυρόλυσης και αρκετά ακόμη προϊόντα θα εξάγονται από τα χρησιμοποιημένα ελαστικά.

Το πρόβλημα βέβαια, το μεγάλο αγκάθι της ανακύκλωσης υλικών και ο λόγος που μέχρι τώρα δεν υπάρχει διαδικασία που να είναι πράγματι κερδοφόρα και να μην απαιτεί την συνεχή χρηματοδότηση, είναι η μεταφορά της πρώτης ύλης στο εργοστάσιο. Κι αυτό γιατί ο προμηθευτής είναι τα βουλκανιζατέρ, τα συνεργεία αλλά και ιδιώτες όλης της χώρας. Μαζική μεταφορά δεν μπορεί να γίνει, πρέπει να υπάρχει πρώτα συλλογή. Το εργοστάσιο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2023 και θα έχει δυναμική 30.000 μετρικών τόνων, μέχρι τότε το πλάνο είναι να υπάρχει ένας εθνικός συντονισμός για την συλλογή των παλαιών ελαστικών. Τα ανακυκλωμένα υλικά δεν θα καταλήγουν μόνο στην γραμμή παραγωγής νέων ελαστικών, στην πράξη αυτός ο τομέας θα απορροφήσει τις λιγότερες ποσότητες.

Το νέο εργοστάσιο ανακύκλωσης θα τροφοδοτεί γενικά μεγαλύτερο κομμάτι της βιομηχανίας, όπως για παράδειγμα τον τομέα των μονωτικών υλικών για οικοδομές, ιμάντες μεταφοράς κτλ ενώ αποτελεί τμήμα μίας μεγαλύτερης δέσμευσης του γκρουπ Michelin για επενδύσεις στην περιοχή. Κι αυτό είναι το κλειδί της υπόθεσης, καθώς η ανακύκλωση σπάνια είναι βιώσιμη επιχειρηματικά παρά μόνο αν γίνεται με τον σωστό τρόπο. Η Σουηδία είναι ίσως η μόνη που μπορεί να ισχυριστεί πως έχει τον τρόπο να κάνει τα παραπάνω και το γεγονός πως η Michelin επενδύει στην εξέλιξη της υπάρχουσας τεχνολογίας και δεν φτιάχνει ένα εργοστάσιο απλά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, είναι τα δείγματα πως βλέπουμε ένα παράδειγμα προς την σωστή κατεύθυνση. Η ανακύκλωση, κυρίως του πλαστικού που ο κόσμος είναι περισσότερο ευαισθητοποιημένος, είχε πρόσφατα ένα μεγάλο πισωγύρισμα με την στροφή που έκανε η Κίνα και έδειξε πως χρειάζεται να αλλάξει ολότελα το μοντέλο διαχείρισης για να είναι μία βιώσιμη λύση. Το νέο εργοστάσιο της Michelin στοχεύει από την πρώτη στιγμή προς αυτή την κατεύθυνση.

Quasar: O "παππούς" του BMW C1 από τα 1970s βγαίνει σε δημοπρασία

Η βρετανική μοτοσυκλέτα που έκανε πραγματικότητα την ημίκλειστη καμπίνα στους δύο τροχούς
Auction Quasar
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/9/2025

Μία από τις πιο ιδιαίτερες και σπάνιες μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ στη Βρετανία, η Quasar, βγαίνει σε δημοπρασία τον Οκτώβριο.

Η Quasar ήταν το δημιούργημα των Malcolm Newell και Ken Leaman, δύο Βρετανών μοτοσυκλετιστών που εμπνεύστηκαν την ιδέα μιας μοτοσυκλέτας με ημικλειστή καμπίνα και το πόδια μπροστά. Η μορφή της ήταν τόσο μοναδική που πολλοί θεωρούν πως ενέπνευσε τη BMW C1 σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, μάλιστα η BMW φλερτάρει ξανά με την επιστροφή του concept ενώ μία ακόμη γερμανική εταιρεία ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη δική της εκδοχή.

Auction Quasar

Αρχικά, η Quasar έπαιρνε κίνηση από έναν τετρακύλινδρο σε σειρά κινητήρα 850cc από το τρίροδο αυτοκίνητο Robin Reliant, ένα ήδη ιδιαίτερο όχημα από μόνο του. Ωστόσο, στις επόμενες εκδόσεις χρησιμοποιήθηκαν κινητήρες από διάφορες μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ’70 και του ’80, ανάλογα με το τι μπορούσαν να βρουν οι δημιουργοί της.

Auction Quasar

Παρά την αφοσίωση και την τεράστια προσπάθεια των Newell και Leaman, το εγχείρημα δεν είχε ποτέ στέρεες οικονομικές βάσεις. Έτσι, η παραγωγή περιορίστηκε μόλις σε 21 μοτοσυκλέτες. Στην πραγματικότητα όμως, υπάρχει και μία 22η, η συγκεκριμένη που βγαίνει τώρα σε δημοπρασία, η οποία ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατο του Newell και αντί για τον κινητήρα Reliant φορά τον αξιόπιστο τετρακύλινδρο σε σειρά από της Suzuki GS850.

Auction Quasar

Η Quasar θα δημοπρατηθεί στις 9 Οκτωβρίου από τον οίκο Charterhouse Classic ως κομμάτι της συλλογής Vintage μοτοσυκλετών (βρείτε εδώ τη σχετική ανάρτηση). Όπως αναφέρεται, “η μοτοσυκλέτα λειτουργεί κανονικά και οδηγήθηκε μέχρι την αίθουσα της δημοπρασίας”.

Auction Quasar

“Ιδιαίτερη και αξέχαστη είναι σίγουρα ένας τρόπος να την περιγράψει κανείς”, δήλωσε ο George Beale, επικεφαλής μοτοσυκλετών στη Charterhouse.

Η αξία του... "παππού" του BMW C1 εκτιμάται μεταξύ 7.000 και 8.000 ευρώ, ένα ποσό που μοιάζει εκπληκτικά προσιτό για κάτι τόσο σπάνιο και μοναδικό.

Ετικέτες