Η μοτοσυκλέτα του Indiana Jones πουλήθηκε σε δημοπρασία - Ξεπέρασε κάθε εκτίμηση το ποσό

Παρίστανε την BMW αλλά ήταν Ural! - Διάσημη από την σχετική σκηνή καταδίωξης
Indiana Jones μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/9/2025

Η σοβιετική μοτοσυκλέτα με sidecar του Indiana Jones από την ταινία "Indiana Jones and the Last Crusade" πουλήθηκε για ευμεγεθές ποσό, ξεπερνώντας κατά πολύ την εκτιμώμενη αξία της.

Αν πάντα ονειρευόσασταν ένα κομμάτι τόσο μοτοσυκλετιστικής όσο και κινηματογραφικής ιστορίας, χάσατε την ευκαιρία.

Η αυθεντική Μοτοσυκλέτα με πλευρικό κάνιστρο (καλάθι) που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία "Indiana Jones and the Last Crusade" πουλήθηκε σε δημοπρασία  και έπιασε το εντυπωσιακό ποσό των 118.000 ευρώ, πολύ πάνω από τις εκτιμήσεις που έκαναν λόγο για ένα ποσό μεταξύ 34.000 και 68.000 ευρώ.

Indy Ural

Η μοτοσυκλέτα είναι στην πραγματικότητα μια σοβιετική Ural/KMZ K-650, η οποία μεταμορφώθηκε από την ομάδα παραγωγής της Lucasfilm ώστε να μοιάζει με γερμανική BMW R75 του μεσοπολέμου. Χρησιμοποιήθηκαν αρκετές μηχανές για τα γυρίσματα της διάσημης σκηνής καταδίωξης στη Βόρεια Καλιφόρνια, όμως αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι έχει ταυτοποιηθεί φωτογραφικά σε κοντινά πλάνα με τον Harrison Ford και τον Sean Connery, ακόμη και στη στιγμή όπου ο τροχός ενός Γερμανού στρατιώτη ανεβαίνει πάνω στο sidecar των Jones.

Indy Ural

Η K-650 επιλέχθηκε λόγω της ομοιότητας της με τα γερμανικά μοντέλα της εποχής, ενώ με λίγη “κινηματογραφική μαγεία” μετατράπηκε πειστικά σε μοτοσυκλέτα της Wehrmacht. Βαμμένη σε στρατιωτικό χακί, έχει δεχτεί κάποιες μικρές παρεμβάσεις για χρήση στο δρόμο: νέο κοντέρ, φως πορείας, φως φρένου, δεύτερη σέλα και ρεζέρβα στο πίσω μέρος. Ωστόσο δεν είναι λειτουργική, παραμένει όμως ένα αξιοζήλευτο κομμάτι κινηματογραφικής ιστορίας.

Indy Ural

Πουλήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον αρχικό τίτλο κυκλοφορίας από τις αρχές της California του ’90, καθώς και με έγγραφα της Lucasfilm που επιβεβαιώνουν την ενοικίασή του τον Φεβρουάριο του 1989. Στοιχεία που προσφέρουν επιπλέον αξία στους συλλέκτες και εξασφαλίζουν την αυθεντικότητά της.

Indy Ural

Η σκηνή καταδίωξης με τη μοτοσυκλέτα και το sidecar είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές του "Last Crusade", συνδυάζοντας πρακτικά εφέ, αληθινές μοτοσυκλέτες σε ταχύτητα και το μοναδικό χιούμορ μεταξύ των Harrison Ford και Sean Connery που έκανε το δίδυμο τόσο ξεχωριστό. Χωρίς CGI εκρήξεις, παρά μόνο με την χρήση πραγματικών μοτοσυκλετών, να τρέχουν και να τρακάρουν μπροστά στην κάμερα.

Μπορεί να μην είναι κατάλληλη για τις κυριακάτικες βόλτες, αλλά είναι σίγουρα μια από τις ακριβότερες Ural που πουλήθηκαν ποτέ, και πιθανότατα η μοναδική με άμεση σύνδεση με τον Harrison Ford και τον Sean Connery.

Indy UralIndy Ural

 

Indy Ural

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.