Η Sumitomo εξαγοράζει την Dunlop από την Goodyear

Παραμένουν στην Goodyear τα ελαστικά μοτοσυκλέτας για την Ευρώπη
Εξαγορά Dunlop από Sumitomo
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

8/1/2025

Σε οριστική συμφωνία για την εξαγορά όλων των δικαιωμάτων του ονόματος Dunlop για την παραγωγή ελαστικών αυτοκινήτου έφτασαν οι Goodyear και Sumitomo Rubber Industries.

Σύμφωνα και με τις ανακοινώσεις των δύο εταιρειών η αμερικάνικη Goodyear θα λάβει από την ιαπωνική Sumitomo ένα ποσό που υπολογίζεται συνολικά στα 680 εκατ. ευρώ.

Από τα παραπάνω χρήματα τα 510,6 εκατ. ευρώ θα δοθούν από τη Sumitomo στην Goodyear για την εξαγορά του ονόματος της Dunlop, των εμπορικών της σημάτων και όλων των δικαιωμάτων επί άυλων αγαθών της εταιρείας για τις αγορές της Β. Αμερικής, της Ευρώπης και της Ωκεανίας, ενώ στη συναλλαγή δεν περιλαμβάνονται εργοστάσια ή άλλες υποδομές. 

Παράλληλα, 101,9 εκατ. ευρώ θα δοθούν από τους Ιάπωνες για την ομαλή μετάβαση της δραστηριότητας της Dunlop από την μία εταιρεία στην άλλη, μια μετάβαση που εκτιμάται ότι μπορεί να κρατήσει έως και πέντε χρόνια, ενώ ένα ποσό κοντά στα 68 εκατ. ευρώ θα δοθεί για την αγορά ελαστικών που έχουν ήδη κατασκευαστεί.

Η χρηματική συναλλαγή αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως και τα μέσα της φετινής χρονιάς με την Goodyear να νοικιάζει μακροχρόνια τα δικαιώματα του ονόματος Dunlop για την παραγωγή και διάθεση ελαστικών για επαγγελματικά και βαρέα οχήματα επί ευρωπαϊκού εδάφους, ενώ θα κατασκευάζει ελαστικά για λογαριασμό της Sumitomo για χρονικό διάστημα που μπορεί να φτάσει έως και τους 18 μήνες. Μετά από αυτό το διάστημα οι Αμερικάνοι θα παράγουν συγκεκριμένους τύπους ελαστικών για επιβατικά για τη Sumitomo για 3-5 χρόνια.

Αυτό που ενδιαφέρει εμάς περισσότερο από όλα, είναι τα ελαστικά μοτοσυκλέτας με το σήμα της Dunlop. Τα εν λόγω ελαστικά που διατίθενται στις ευρωπαϊκές αγορές κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της Goodyear στο Montlucons της Γαλλίας και μέχρι τώρα είχαν τις μεγαλύτερες επενδύσεις στον τομέα της έρευνας και εξέλιξης σε σχέση με τους υπόλοιπους κατασκευαστές. 

Το συγκεκριμένο εργοστάσιο το είχε κατασκευάσει η Sumitomo και πέρασε στα χέρια της Goodyear το 1999 όταν οι δύο εταιρείες δημιούργησαν κοινοπραξία που κράτησε έως και το 2015 για την εκμετάλλευση του ονόματος σε όλον τον κόσμο χωρίς να μπαίνει η μία στα χωράφια της άλλης.

Επίσης τα ευρωπαϊκά Dunlop δεν έχουν καμία σχέση με εκείνα που έχουν το ίδιο όνομα και κατασκευάζονται από τη Sumitomo για την Ιαπωνία, μερικές ακόμη χώρες της Ασίας, της Αφρικής και για τη Λατινική και Β Αμερική. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς κατασκευαστές που έχει ο καθένας το δικό του τμήμα Έρευνας και Εξέλιξης, ενώ λόγω της συμφωνίας που υπάρχει μεταξύ των δύο εταιρειών τα ελαστικά της Sumitomo δεν πωλούνται σε καμία αγορά της Ευρώπης με την ευρωπαϊκή Dunlop να διαθέτει επίσης ελαστικά στην Ωκεανία.

Σε αυτό το σημείο είναι άγνωστο όχι μόνο το πότε αλλά ακόμη και το αν θα περάσουν και τα ευρωπαϊκά ελαστικά Dunlop για μοτοσυκλέτες υπό τον έλεγχο της Sumitomo. Ποιο πρόσφατη επένδυση της Goodyear στο γαλλικό εργοστάσιο ανακοινώθηκε στα τέλη του 2022 και ήταν ύψους 16 εκατ. ευρώ ώστε να μετατραπεί σε παραγωγική μονάδα αποκλειστικά για ελαστικά μοτοσυκλέτας με τους Αμερικανούς να έχουν στη Γαλλία και υπερπλήρεις εγκαταστάσεις δοκιμών.

Η λογική λέει ότι και αυτή η μετάβαση θα γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον. Ελπίζουμε όμως ότι αν γίνει να συνεχίσει και η Sumitomo να επενδύει με τον ίδιο ζήλο στην εξέλιξη των Dunlop όπως κάνει η Goodyear.

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"