Ινδός Ghost Rider αναπαράγει το εφέ με την μοτοσυκλέτα σε φλόγες σε στιλ Bollywood [video]

Αντέχει το Bajaj…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2020

Ινδός Youtuber έχει άλλη μία ιδέα για video, αναπαράγοντας το εφέ της ταινίας Ghost Rider με τον Nicolas Cage, αλλά με σαφώς μικρότερο budget από τα ψηφιακά εφέ του Hollywood - Που δεν ήταν και τα πιο ακριβά που έχει να επιδείξει η βιομηχανία θεάματος στις ΗΠΑ.

Μπορεί σε κάποια στιγμή να λέει στο video πως έχουν πάρει μέτρα ασφαλείας αλλά αυτό το σχόλιο είναι είτε χιουμοριστικό, είτε απλά εννοεί έναν κουβά με νερό που είχαν δίπλα τους διότι δεν υπάρχει καμία άλλη μέριμνα για την ασφάλειά τους, ξεκινώντας από τον ανύπαρκτο εξοπλισμό τους.

Τυλίγουν τους τροχούς με πανιά, τα εμποτίζουν με βενζίνη και μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω οι φλόγες τους έχουν τυλίξει, μαζί και το Bajaj Pulsar που καψαλίζει τα σωληνάκια των φρένων. Το εφέ όμως κρίνεται επιτυχημένο, και το φιλοθεάμων κοινό του Ινδού γιουτιούμπερ ικανοποιείται παρόλο που τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν πολύ ομαλά και λίγο έλειψε να αρπάξουν φωτιά τα μπατζάκια τους.

Το Bajaj συνεχίζει να δουλεύει μετά από αυτό και στο τέλος η μόνη επίπτωση είναι τα σκουπίδια που θα μείνουν πίσω.

Ας χρησιμοποιήσουμε όμως το παράδειγμα αυτού του video που το τεράστιο κοινό της Ινδίας το έχει αναδείξει ήδη σε viral εξυμνώντας την προσπάθεια, για να τονίσουμε τις διαφορές των δύο κόσμων. Διαφορές που αυτή την στιγμή φαινομενικά δεν μας επηρεάζουν με κάποιο τρόπο. Όσο όμως οι κατασκευαστές συνεχίζουν να επενδύουν σε νέα μοντέλα με γνώμονα τα τεράστια νούμερα της ασιατικής αγοράς, τόσο οι συνέπειες της διαφορετικής κουλτούρας θα βρίσκουν τον δρόμο τους στην δική μας καθημερινότητα. Για παράδειγμα η Suzuki Hayabusa που αναμένουμε να έρθει από το επόμενο έτος, έχει πάψει να εισάγεται στην Ευρώπη γιατί η Suzuki δεν ήθελε να επενδύσει νωρίτερα στο κόστος που χρειάζεται για να καλύψει τις προδιαγραφές. Μάλιστα τότε μία μερίδα του τύπου έγραφε πως η παραγωγή του Hayabusa σταματά, όταν στην πραγματικότητα το Hayabusa πουλά σαν τρελό, αλλά στην Ινδία όπου και κατασκευάζεται με τις δικές τους προδιαγραφές σε δικό τους εργοστάσιο γιατί αλλιώς το φορολογούν ανεβάζοντας την τιμή του στο 250% καθιστώντας απαγορευτική την αγορά του.

Αν υπήρχε εξίσωση, η εισαγωγή του Hayabusa στην Ευρώπη δεν θα είχε διακοπεί… Η βελτίωση του μοτοσυκλετισμού στην Ινδία θα είναι προς όφελος και δικό μας, γιατί θα έχουμε πληθώρα φθηνών αλλά αξιόλογων μοντέλων, όπως ήδη συμβαίνει με την Bajaj για παράδειγμα. Η Hero, αμιγώς Ινδική εταιρεία παραγωγής μοτοσυκλετών, είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής του κόσμου καθώς εδώ και τρία χρόνια η αγορά της Ινδίας προσπέρασε την Κίνα, αλλά τα μοντέλα της Hero δεν θα μπορούσαν με τίποτα να σταθούν στην Ευρωπαϊκή αγορά. Ξεκίνησαν την προσπάθεια της αναβάθμισής τους, με την συμμετοχή στο Dakar να είναι ένα από τα βήματα, αλλά τους λείπει η κουλτούρα. Κι αυτή η κουλτούρα, μολονότι χτίζεται πολύ γρήγορα στην Ινδία, όπως διαβάσατε από το πρόσφατο ταξίδι του περιοδικού ΜΟΤΟ, στο τεύχος 608 του Ιουλίου, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε πολύ μακριά από την πολυπόθητη εξίσωση…

 

 

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 9ο - Στον δρόμο της επιστροφής [Gallery]

Κωνσταντίνος Μητσάκης και SYM ADXTG 400 κατευθύνονται προς Montreal
SYM Arctic Route 2025 - Κωνσταντίνος Μητσάκης - SYM ADXTG 400
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/7/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βρίσκεται στην επιστροφή του SYM Arctic Route 2025, αυτή τη φορά με κατεύθυνση ανατολικά στον δρόμο προς το Montreal.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη από την όγδοη του ανταπόκριση:

“Αποχαιρετώντας την Dawson City, το αξιόπιστο SYM ADXTG 400 ξεκινούσε τη μεγάλη επιστροφή για Montreal. Για να φτάσω όμως στην ανατολική πλευρά της τεράστιας βορειοαμερικανικής χώρας είχα να διανύσω περί τα 6.200 χλμ., με την κόκκινη διαδρομή του χάρτη να ακολουθεί – σε αντίθετη όμως κατεύθυνση – την ίδια ακριβώς πορεία που είχα υιοθετήσει για να φτάσω ως εδώ. Πάμε τώρα ανατολικά…

Μέσα στις επόμενες ημέρες, ταξιδεύοντας κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες κατά μήκος της διαδρομής Dawson City – Whitehorse – Edmonton – Regina – Winnipeg – Thunder Bay – Toronto, βρέθηκα σχετικά ξεκούραστα στον προθάλαμο του Ανατολικού Καναδά. Καθοδόν, τα εξαίσια ορεινά τοπία των Rocky Mountains ομόρφυναν τη ματιά μου, αλλά οι βασανιστικές ευθείες των απέραντων πεδιάδων δοκίμασαν τις αντοχές μου…

Στην πόλη Regina, η αξιολάτρευτη οικογένεια του Γιώργου και της Λίτσας Ντούλια μού ξανάνοιξε την φιλόξενη αγκαλιά της, ενώ στη διάρκεια της διήμερης παραμονής μου δεν έπληξα διόλου: απόλαυσα έναν εξαιρετικό φραπέ στο κατάστημα MIKEL COFFEE (το δεύτερο της αλυσίδας MIKEL COFFEE που λειτουργεί στην Regina), θαύμασα στο μουσείο Royal Saskatchewan Museum τον Τυραννόσαυρο Scotty (τον μεγαλύτερο και γηραιότερο Τυραννόσαυρο του κόσμου), επισκέφθηκα την ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Παύλου, συνευρέθηκα με αρκετούς Έλληνες της τοπικής ομογένειας και άλλαξα (μετά από 14.300 χλμ.) το πίσω ελαστικό του SYM ADXTG 400. Παρεμπιπτόντως, το ελαστικό μού στάλθηκε από το Montreal και ήταν δώρο του επιστήθιου φίλου Νίκο Μανούσο! Nik σε ευχαριστώ πολύ, είσαι αρχηγός…    
 
Η ξαδέλφη μου Αθανασία Ντάνου εκτέλεσε (και πάλι) χρέη οικοδεσπότη στην πόλη Winnipeg. Έχοντας για συνδαιτυμόνες αγαπημένους συγγενείς και φίλους, γιορτάσαμε την επιστροφή μου από την Αλάσκα με ένα κλασικό ελληνικότατο τραπέζωμα. Και μετά τη Winnipeg, ο χρόνος και ο δρόμος “μ’ έσπρωξαν” στο Τορόντο, που απλώνει τις πολυπολιτισμικές γειτονιές του στη βορινή ακτή της λίμνης Οντάριο.

Το SYM ARCTIC ROUTE 2025 είχε μπει πλέον στην τελική φάση του, η οποία προβλεπόταν άκρως συναρπαστική…”