Ιπτάμενες μοτοσυκλέτες

Δοκιμάζονται ήδη!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/5/2017

Με ένα tablet ή ένα smartphone στο χέρι, η νέα γενιά μπορεί να “ταξιδέψει” μέσα σε κλάσμα του δευτερολέπτου σε οποιοδήποτε σημείο της γης ή να συνδεθεί με τις κάμερες ενός δορυφόρου ή ενός διαστημοπλοίου και να δει εικόνες πέρα από το πλανητικό μας σύστημα! Θα πείτε ότι αυτά είναι “εικονική πραγματικότητα” και δεν συγκρίνονται με ένα αληθινό ταξίδι.

Σύμφωνοι, αλλά ως εμπειρία η εικονική πραγματικότητα σου χορταίνει το μυαλό και σου σβήνει την επιθυμία να ταξιδέψεις και να εξερευνήσεις το… οτιδήποτε. Άλλωστε ένα ταξίδι στον Αμαζόνιο κοστίζει μια περιουσία, σε τσιμπάνε χιλιάδες κουνούπια, κινδυνεύεις με ελονοσία και μετά από δέκα μέρες εκεί έχεις δει το ένα χιλιοστό της περιοχής. Αντίθετα στο tablet σου, μπορείς εντελώς τσάμπα να δεις εικόνες που μόνο οι πιο ριψοκίνδυνοι εξερευνητές έχουν αντικρίσει, με την δροσιά του air-condition να σου χαϊδεύει τα μαλλιά.  Το αποτέλεσμα είναι οι νέοι σήμερα να μην δίνουν δεκάρα για να εξερευνήσουν το άγνωστο και να ασχολούνται μόνο με εφευρέσεις που μειώνουν στο ελάχιστο οποιαδήποτε σωματική ασχολία.

Ακόμα και η οδήγηση ενός αυτοκινήτου τους είναι επώδυνη διαδικασία και εξελίσσουν πυρετωδώς την αυτόνομη οδήγηση.  Αντιθέτως για εμάς τους σκατόγερους, που μεγαλώσαμε με όνειρο να γίνουμε αστροναύτες, πιλότοι και είχαμε τη δίψα να ταξιδέψουμε σε όλο τον άγνωστο (τότε) κόσμο, οι μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα ήταν το μέσο της απόδρασής μας από τη μιζέρια του τόπου που ζούσαμε. Τα ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης ήταν η μόνη πηγή κινούμενων εικόνων που είχαμε, με τα βιβλία και τα περιοδικά να εξάπτουν τη φαντασία μας με τις φωτογραφίες τους, αντί να ικανοποιούν την ανάγκη μας  για γνώση. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που αυτή τη στιγμή οι νεαροί επιστήμονες στη Silicon Valley εξελίσσουν αυτόνομα οχήματα, ενώ ακριβώς δίπλα τους οι μεγαλύτερης ηλικίας επιστήμονες ετοιμάζουν τα πρώτα ιδιωτικά ταξίδια αναψυχής στο διάστημα και… ιπτάμενες μοτοσυκλέτες.

Αυτή εδώ που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι δημιούργημα του πρώην ιδρυτή της Google κυρίου Larry Page ο οποίος δήλωσε:  

 "Our mission is to make the dream of personal flight a reality. We believe when everyone has access to personal flight, a new, limitless world of opportunity will open up to them,"
 

Ποιος πιτσιρικάς έχει όνειρο την Προσωπική Πτήση στις μέρες μας; Ήδη κυκλοφορούν γυαλιά Virtual Reality που σου δίνουν την ίδια αίσθηση και κάνουν μόλις 400 ευρώ!  

 

 "Today we're announcing our first prototype of The Flyer, a personal flying machine that will become available for sale by the end of 2017."

Όπως βλέπουμε ο κύριος Larry μας υπόσχεται ότι έως το τέλος του 2017 θα μπορούμε να αγοράσουμε τη δική μας ατομική ιπτάμενη μοτοσυκλέτα. Διαθέτει 8 ηλεκτροκινητήρες, ζυγίζει 100 κιλά, πετάει σε ύψος 4,5 μέτρων και έχει μέγιστη ταχύτητα 45km/h. Περισσότερο ως γιγαντιαίο drone μοιάζει παρά σαν ιπτάμενη μοτοσυκλέτα. Πάντως η δημοσιογράφος Cimeron Morrissey που το δοκίμασε έγραψε:

"The prototype looks and feels a lot like a flying motorcycle. You mount the seat and lean forward, just like you would on a bike,"

Στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι και η Airbus δουλεύει πάνω στην ίδια ιδέα.

Να δεις που σε λίγα χρόνια οι γέροι θα κάνουμε επικίνδυνους ελιγμούς με τις ιπτάμενες μοτοσυκλέτες μας πάνω από τα κεφάλια των πιτσιρικάδων που θα φοράνε μάσκες Virtual Reality και θα κάθονται στα παγκάκια στις πλατείες, πάνω σε ηλεκτρικά αναπηρικά καροτσάκια… συγνώμη… σε αυτόνομα ηλεκτρικά οχήματα ήθελα να πω!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.