Kawasaki H2R το έβαλαν σε πίστα MOTOCROSS!

Δικό του είναι, ότι θέλει κάνει!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2022

Στις μοτοσυκλέτες αλλά και στα οχήματα γενικά δεν υπάρχει ιεροσυλία, με μόνη εξαίρεση τα ιστορικά μοντέλα με όλη την σημασία της λέξης που έχουν κυκλοφορήσει ελάχιστα και που δεν μπορείς να τα αποκαταστήσεις αν τα καταστρέψεις, σε οτιδήποτε άλλο έχεις πληρώσει, κανείς δεν μπορεί να σου πει το παραμικρό ό,τι κι αν τους κάνεις.

Για όλα τα υπόλοιπα λοιπόν, ο ιδιοκτήτης είναι ελεύθερος να τους κάνει την οποιαδήποτε χρήση επιθυμεί εκείνος και στην περίπτωση του Γάλλου YouTuber που έχει κάνει καριέρα να βάζει οχήματα σε μέρη που ο σχεδιασμός τους δεν τα έχει προβλέψει, σειρά είναι ένα H2R της Kawasaki.

Όταν άρχισαν να μας στέλνουν διάφοροι αναγνώστες το video, μιας και είμαστε από τους ελάχιστους που έχουμε οδηγήσει το H2R αλλά και όλη την οικογένεια των H2, ποντάραμε από τα thumbnails πως θα ήταν ένα «απλό» Η2. Θέλαμε να πιστεύουμε πως το R έχει μπει καταχρηστικά αλλά όχι η πραγματικότητα ήταν πιο δυνατή και πράγματι αυτό που «έτρωγε χώμα» ήταν ένα H2R!

Κανένα από την σειρά Η2 δεν είναι λίγο καλύτερο για αυτή την χρήση, αλλά σε κάθε περίπτωση το H2R είναι το απολύτως πιο ακατάλληλο και εξηγούμε:

Μετά από λίγο που δεν αναπτύσσει ταχύτητα και δεν το αφήνεις να εκτονώσει όπως θα ήθελε γιατί το κρατάς πρώτη – δευτέρα, χτίζει τόσο υψηλή πίεση μέσα στο αλουμινένιο φιλτροκούτι που η γκαζιέρα δεν υπακούει πλέον. Όταν ζεσταίνεται, και μάλιστα είχε ζεσταθεί στην πίστα των Σερρών όχι στο Mugello, τότε πρακτικά δεν μπορείς να ελέγξεις την απόκριση και τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα.

Έχουμε λύσει το H2R φτάνοντας στην φτερωτή και μπροστά δεν έχει φίλτρο, έχει έναν υαλοβάμβακα που αν κάποια μύγα έχει φάει περισσότερο από αυτό που πρέπει και έχει βάρος, τότε μπορεί να περάσει αυτούσια στον αεραγωγό και αφού την κομματιάσει η φτερωτή που κινείται με πλανητικό κιβώτιο, να ταΐσει τα υπολείμματα στις βαλβίδες εισαγωγής και από εκεί η κηδεία να γίνει με αποτέφρωση στους κυλίνδρους. Πανίδα και χλωρίδα αυτού του μεγέθους θα πάνε για αποτέφρωση λοιπόν, αλλά η άμμος είναι διαφορετική περίπτωση και το συγκεκριμένο H2R έπεσε με τα μούτρα σε αυτή πολλές φορές.

Για την ιστορία η πρώτη που έβγαλε φίλτρο αέρος για το H2R είναι η ελληνική DNA που σε γλιτώνει από τέτοια προβλήματα χωρίς να κόβει τον αέρα από την υπερτροφοδότηση. Ελπίζουμε να είχε βάλει τέτοιο λοιπόν, διότι το μόνο για το οποίο δεν πήρε προφυλάξεις ήταν η εισαγωγή αέρα. Και το τονίζουμε έχοντας γνώση πόσο ψεύτικο είναι το φίλτρο της μητέρας Kawasaki στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα. Άλλωστε οι άνθρωποι την δίνουν μόνο για χρήση πίστας. Ασφαλτοστρωμένης και χωρίς άλματα.

Για όλα τα υπόλοιπα όμως ο Γάλλος YouTuber πήρε τα μέτρα του, τοποθέτησε χωμάτινα ελαστικά, προστασία ψυγείου και λαιμών και ένιωσε έτοιμος. Το H2R έχει και αεροδυναμικά βοηθήματα βέβαια τα οποία ξήλωσε αλλά όχι πριν μπει στην πίστα παρά μόνο όταν έπεσε και αριστερά και δεξιά και όχι μία φορά. Επίσης το H2R έχει αυτοεπισκευαζόμενη βαφή την οποία έχουμε δοκιμάσει σε συνθήκες πίστας και σε όλα τα πετραδάκια που πετάγονται από ελαστικά ή από γόνατα όταν πλαγιάζεις μαζί της στις στροφές, αλλά δεν ξέρουμε πως συμπεριφέρεται στην αμμοβολή.

Ούτε και ο ίδιος βέβαια καθώς θέλει να κάνει ένα video αποκατάστασης της H2R για να δει στο τέλος πόσο κόστισε το όλο εγχείρημα.

Από πλευράς σκληρής χρήσης προτιμούμε την δοκιμή στον πάγο όπως είχε κάνει παλαιότερα μία άλλη ομάδα, ή το ταξίδι που έκαναν δύο φίλοι περνώντας από χιονισμένους δρόμους ακόμη και χωματόδρομους ταλαιπωρώντας τα δύο Η2 στον μέγιστο βαθμό. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι ένα ωραίο θέαμα για το οποίο ο μόνος ενδοιασμός είναι ουσιαστικά ο πρώτος από τους δύο, και η πίεση που χτίζεται στο αλουμινένιο φιλτροκούτι. Το λέει στην αρχή και ο ίδιος, πως η μοτοσυκλέτα είναι ανεξέλεγκτη γιατί κλείνεις το γκάζι αλλά η επιτάχυνση συνεχίζεται, δεν προσδιορίζει το πρόβλημα στην πίεση αλλά υπάρχει ένας λόγος που η έκδοση R είναι η μόνη με αλουμινένιο φιλτροκούτι…

Δείτε το VIDEO:

 

 

MotoGP Βαλένθια, FP1: Jack Miller και Yamaha στη κορυφή

Αναμενόμενες "εκπλήξεις" στα ελεύθερα λόγω επιλογών στα ελαστικά
Jack Miller Valencia FP1 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/11/2025

Ο Jack Miller ήταν ο αναβάτης που έγραψε τον καλύτερο χρόνο στα τελευταία ελεύθερα δοκιμαστικά της σεζόν, βάζοντας στο τέλος ένα φρέσκο ζευγάρι ελαστικών.

Οι αναβάτες που είναι συνήθως πιο αργοί άλλαξαν τα ελαστικά τους με φρέσκα ελαστικά και οι ταχύτεροι κράτησαν αυτά που χρησιμοποιούσαν από την αρχή και αυτός ήταν ο λόγος που ο Miller βρέθηκε στην κορυφή του session με χρόνο 1:30,382 που πέτυχε προς το τέλος του, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα των ελεύθερων δοκιμαστικών -μέχρι περίπου τα μισά- ταχύτερος όλων ήταν ο Alex Marquez που έκανε τελικά τον 6ο χρόνο, κρατώντας τα ίδια ελαστικά.

Ο χρόνος του Miller ήταν μακριά από το απόλυτο ρεκόρ γύρου στη Βαλένθια που πέτυχε το 2023 ο Maverick Vinales (1:28,931), ο οποίος επέστρεψε στη δράση μετά τον τραυματισμό του για βρεθεί στη 19η θέση. Το ρεκόρ του Ισπανού δεν αναμένεται να κρατήσει για πολύ ακόμη.

Ο Αυστραλός της Prima Pramac Yamaha Team ήταν 3,2 δέκατα πιο γρήγορος από τον δεύτερο Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team), ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Aleix Espargaro (Honda HRC Test Team) για να συμπληρώσει αυτή την μοναδική για φέτος τριάδα σε FP1.

Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) έφερε μία ακόμη Aprilia στις πρώτες θέσεις με τον Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) να κλείνει την πρώτη πεντάδα -ούτε αυτός άλλαξε ελαστικά.

Η V4 Yamaha YZR-M1 του Augusto Fernandez (Yamaha Factory Racing Team) ήταν 10η, ίσως στην πιο ελπιδοφόρα εμφάνισή της μέχρι τώρα, με το session βέβαια να μην έχει και ιδιαίτερη βαρύτητα για τον λόγο που σας αναφέραμε και αυτό φαίνεται και από τον χρόνο του Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) που βρέθηκε 14ος, ενώ στη 18η θέση βρέθηκε ο Marco Bezzecchi. 

Ο Pecco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) είχε τον 21ο χρόνο και ήταν 2,5 δέκατα πιο γρήγορος από τον Nicolo Bulega που ζει το όνειρό του με την ευκαιρία που του έχει δοθεί -ήταν και ο μόνος που δοκίμασε σκληρό εμπρός ελαστικό-, ενώ 24ος και τελευταίος, 1,541 δλ. από την κορυφή, ήταν ο Jorge Martin επίσης στην επιστροφή του στη δράση.
 

 

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Jack MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'30.382

2

Ai OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1'30.705

3

Aleix ESPARGARO

Honda HRC Test Team

1'30.707

4

Raul FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1'30.800

5

Franco MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'30.860

6

Alex MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'30.884

7

Joan MIR

Honda HRC Castrol

1'30.926

8

Pedro ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1'30.998

9

Fabio DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1'31.033

10

Augusto FERNANDEZ

Yamaha Factory Racing Team

1'31.035

11

Fermin ALDEGUER

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'31.113

12

Luca MARINI

Honda HRC Castrol

1'31.146

13

Johann ZARCO

CASTROL Honda LCR

1'31.171

14

Fabio QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'31.204

15

Alex RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1'31.301

16

Brad BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1'31.319

17

Enea BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1'31.326

18

Marco BEZZECCHI

Aprilia Racing

1'31.364

19

Maverick VIÑALES

Red Bull KTM Tech3

1'31.430

20

Somkiat CHANTRA

IDEMITSU Honda LCR

1'31.454

21

Francesco BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1'31.528

22

Miguel OLIVEIRA

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'31.715

23

Nicolo BULEGA

Ducati Lenovo Team

1'31.766

24

Jorge MARTIN

Aprilia Racing

1'31.923