Kawasaki Ninja H2R: "Απογείωση" για τον πανίσχυρο 4κύλινδρο - Γίνεται βάση για κινητήρες αεροπλάνων!

Οι Ιάπωνες θα χρησιμοποιήσουν τις ίδιες τεχνολογίες - Φτιάχνουν για 1η φορά στην ιστορία τους τέτοια μοτέρ για τους αιθέρες
Kawasaki Aero engines
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/6/2025

Ο βιομηχανικός κολοσσός από το Akashi έχει ξεκινήσει με αφετηρία τον 1000άρη κινητήρα της υπερτροφοδοτούμενης Ninja H2R, την εξέλιξη 4κύλινδρων και 6κύλινδρων, ατμοσφαιρικών αλλά και τούρμπο εν σειρά μοτέρ, για εμπορική χρήση στην αεροπλοΐα, με καύσιμο και το υδρογρόνο.

 

Οι στόχοι που έχει ορίσει η Kawasaki είναι πολύ συγκεκριμένοι για το εγχείρημα αυτό, τόσο σε κομμάτι επιδόσεων όσο και στο χρονοδιάγραμμα επίτευξης τους με ακόμα πιο μεγαλεπήβολα πλάνα να ακολουθούν.

Σε μια πρώτη φάση ευελπιστεί να ξεκινήσει εντός του έτους την διάθεση δειγμάτων-κινητήρων βενζίνης σε δυνητικούς πελάτες, ενώ μέσα στην επόμενη πενταετία σκοπεύει να έχει ολοκληρώσει την εξέλιξη και να διασφαλίσει τις απαιτούμενες εγκρίσεις τύπου για εμπορική διάθεση τόσο για έναν τετρακύλινδρο 999 κ.εκ. όσο και για τον εξακύλινδρο 2.069 κ.εκ. εν σειρά. Και οι δύο βενζινοκινητήρες θα διατίθενται σε ατμοσφαιρικές εκδόσεις αλλά και με στροβυλοσυμπιεστή (τούρμπο) για αυξημένη απόδοση και οικονομία.

Kawasaki Aero engines

Οι τελευταίες αυτές ισχυρότερες εκδόσεις θα αποδίδουν 200 και 375 ίππους στις μόλις 8.500 rpm ενώ θα διατηρούν το βάρος τους στα 85 και 127 κιλά αντίστοιχα με την μέγιστη πτητική τους ικανότητα να ανέρχεται στα 25.000ft (πόδια).

Οι κινητήρες αυτοί θα αποτελέσουν συμπαγείς μονάδες ισχύος με χαμηλά επίπεδα κραδασμών, υγρόψυξη, και πλήρη ψηφιακό έλεγχο (Full Authority Digital Engine Control) σε αισθητήρες, μονάδες ελέγχου και ενεργοποιητές .

Παράλληλα από το 2029 θα διατίθενται τα πρώτα δείγματα που χρησιμοποιούν υδρογόνο αντί βενζίνης με τις διαδικασίες τυποποίησης τους να αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το 2035, ενώ μέχρι τότε θα διερευνάται και η συμβατότητα με e-fuels.

Kawasaki Aero engines

Σε πιο μακροπρόθεσμα πλάνα η Kawasaki μελετά την εξέλιξη συνολικά τεσσάρων κινητήρων, των δύο προαναφερθέντων αλλά και ακόμα ενός εν σειρά εξακύλινδρου 4,5L, 680 ίππων καθώς και του “διπλασιασμένου” δωδεκακύλινδρου διάταξης “V” 9,0L και 1.360 ίππων. Στόχος της εταιρείας είναι η διάθεση και των τεσσάρων αυτών μονάδων ισχύος σε τρείς εκδοχές, μια ατμοσφαιρική, μια ενισχυμένη με στροβυλλοσυμπιεστή και μια τρίτη, υβριδικής πρόωσης.

Μένει να δούμε κατά πόσο θα καταφέρει η Kawasaki να επιτύχει τους στόχους της, σε όλα τα επίπεδα, τεχνολογίας, επιδόσεων και προγραμματισμού με το ενδιαφέρον να είναι στραμμένο πάνω της, όσο εμείς ονειρευόμαστε, τι από όλη αυτή την εξέλιξη, θα μπορέσει να ανατροφοδοτηθεί στο σκέλος της μοτοσυκλέτας, που γέννησε αυτή την τροπή.

Kawasaki Aero engines

 

SYM Arctic Route 2025, μέρος 4ο - The Way to the North Pole [Gallery]

O Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στην Αλάσκα με το SYM ADXTG 400
Μητσάκης
Από τον

Παύλο Καρατζά

10/7/2025

O Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στην Αλάσκα πάνω στην σέλα του SYM ADXTG 400. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Έλληνα αναβάτη, αλλά και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

“Κάθε φορά που αναφέρομαι στην Αλάσκα, στο νου μου έρχονται ασυναίσθητα εικόνες με Εσκιμώους μέσα σε ιγκλού, πολικές αρκούδες να τρώνε ψάρια και σκυλιά Huskies να τραβούν έλκηθρα στις παγωμένες εκτάσεις της χώρας. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, η Αλάσκα είναι ταυτισμένη επίσης με τη γη άπληστων χρυσοθηρών, έναν τόπο απελπιστικά μακρινό, όπου ο ήλιος δεν κοιμάται το καλοκαίρι και οι καταθλιπτικές νύχτες του χειμώνα διαρκούν έξι μήνες…

Η αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 στην Αλάσκα είχε πάντως έναν μόνο σκοπό και προορισμό: να φτάσω με το SYM ADXTG 400 στη βορειότερη οδική εσχατιά της Αλάσκας (αλλά και της αμερικανικής ηπείρου γενικότερα), προσεγγίζοντας την παραθαλάσσια περιοχή Deadhorse / Prudhoe Bay. Εκεί αντλούνται τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου που ανακαλύφθηκαν κάτω από την αρκτική τούνδρα της Αλάσκας πριν από 50 χρόνια και καλύπτουν σήμερα το 25% της ετήσιας παραγωγής των Η.Π.Α…

Με ορμητήριο την πόλη Fairbanks και οδηγό τον καλοσυντηρημένο χωματόδρομο Dalton Highway (800 χλμ.), ξεκίνησα λοιπόν την προσέγγιση του Αρκτικού Ωκεανού, κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες. Υπολόγιζα να φτάσω εκεί σε 2 ημέρες (με μια ενδιάμεση διανυκτέρευση-κατασκήνωση) στον οικισμό Coldfoot (415 χλμ. βόρεια της Fairbanks) – παρεμπιπτόντως, ένα δωμάτιο στο μοναδικό μοτέλ κόστιζε $250!! Μόλις δυο σημεία ανεφοδιασμού καυσίμων υπήρχαν καθοδόν, ενώ το ατίθασο SYM ADXTG 400 βρέθηκε στο στοιχείο του αφού “κατάπινε” με ευκολία τις μικρές -και μεγάλες- δυσκολίες του χωματόδρομου…

Ταξιδεύοντας μέσα σ’ ένα ειρηνικά σιωπηλό τοπίο δασοσκέπαστων εκτάσεων, γύρω μου επικρατούσε μια τέλεια ηρεμία, ένα φιλικό αίσθημα μοναξιάς που -παραδόξως- δεν με φόβιζε. Παράλληλα, μόνιμη συντροφιά μου αποτελούσε ο πετρελαιαγωγός της Αλάσκας, ο οποίος μεταφέρει το μαύρο χρυσό του Αρκτικού Ωκεανού στο λιμάνι Valdez της Νότιας Αλάσκας. Και φυσικά, σημείο αναφοράς της πρώτης ημέρας στον Dalton Highway ήταν η άφιξη στο γεωγραφικό σημείο όπου διέρχεται ο Αρκτικός Κύκλος. Ο πρώτος αρκτικός στόχος της Αλάσκας είχε αισίως επιτευχθεί…”

 

Motorin