Κλείνει η Victory

Το μέλλον ανήκει στην Indian
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/1/2017

Η μητρική εταιρεία Polaris αποφάσισε αιφνιδιαστικά να σταματήσει την παραγωγή των μοτοσυκλετών της Victory και να επικεντρωθεί μόνο στις Indian και τα τρίροδα Slingshot. Η κίνηση αυτή ξάφνιασε μεν τους Αμερικάνους, όμως αν κάνουμε ένα βήμα πίσω και δούμε με πιο ψύχραιμο μάτι τα γεγονότα, τότε θα μπορέσουμε να διακρίνουμε την επιχειρηματική λογική που ακολουθεί αυτή την απόφαση.

Οι μοτοσυκλέτες της Victory ήταν ουσιαστικά η αμερικανική απάντηση στα ιαπωνικά cruiser και ποτέ δεν κατάφεραν να σταθούν δίπλα στην Harley Davidson ως ανταγωνιστικό προϊόν, κυρίως λόγω της απουσίας παράδοσης και των μοντέρνων υγρόψυκτων κινητήρων τους. Το αποτέλεσμα ήταν οι πωλήσεις να είναι μέτριες και τα τελευταία χρόνια να παρουσιάζουν μια στασιμότητα.

Τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα για την Victory όταν η Polaris αγόρασε την Indian και παρουσίασε μια ολοκαίνουρια γενιά μοτοσυκλετών, τις οποίες πουλούσε μέσα από το ίδιο δίκτυο αντιπροσώπων. Όπως είναι λογικό, όταν στο ίδιο μαγαζί μπορείς να αγοράσεις με τα ίδια χρήματα μια μοτοσυκλέτα με το βαρύ, ιστορικό όνομα της Indian, είναι πολύ δύσκολο να γυρίσεις και να κοιτάξεις τις μοτοσυκλέτες της Victory.

Έτσι, όπως ανακοίνωσε η Polaris, από φέτος σταματάει την παραγωγή των Victory και θα επικεντρωθεί στην Indian και την Slingshot. Όσοι έχουν αγοράσει μοτοσυκλέτα της Victory θα έχουν κάλυψη ανταλλακτικών για τα επόμενα 10 χρόνια, όπως ορίζει άλλωστε και ο σχετικός νόμος των ΗΠΑ που δεσμεύει τα εργοστάσια κατασκευής οχημάτων.   

   

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"