Κορωνοϊός: Πώς επηρεάζεται η μοτοσυκλέτα την Ιταλία

Τα μέτρα, οι προφυλάξεις και τα δεδομένα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/2/2020

Η Ιταλία είναι μία από τις χώρες με την μεγαλύτερη καταγραφή κρουσμάτων κορονωϊού παγκοσμίως και η χώρα με τα περισσότερα στην Ευρώπη, ειδικά στο βόρειο τμήμα της χώρας. Όπως είναι φυσικό, τα μέτρα –αλλά και ο πανικός που πρωταγωνιστεί σε τέτοιες περιπτώσεις- δεν άφησαν ανεπηρέαστη το σύμπαν της μοτοσυκλέτας, και αυτό σε μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αγορές σημαίνει πολλά… Ας δούμε όμως τι καθεστώς ισχύει αυτή την στιγμή στην γείτονα χώρα.

Στην επαρχία του Veneto και της Λομβαρδίας σταμάτησαν να διεξάγονται οι εξετάσεις για την απόκτηση διπλωμάτων οδήγησης, οι οποίες θα μεταφερθούν σε μελλοντική ημερομηνία. Αυτή η απόφαση πάρθηκε διότι δημιουργούνται μεγάλες ουρές αναμονής κατά την διαδικασία των εξετάσεων, με αποτέλεσμα να συνωστίζεται πολύς κόσμος με κίνδυνο μετάδοσης του ιού. Η απαγόρευση ισχύει για τις 14 περιφέρειες των Bergamo, Brescia, Cremona, Lodi, Milan, Padua, Parma, Piacenza, Rovigo, Treviso, Venice, Verona και Vicenza. Όσοι πλήττονται από αυτή την απόφαση θα δικαιούνται παράτασης της καρτέλας υποψήφιου οδηγού.

Σε ό,τι αφορά την λειτουργία των εργοστασίων και των γραφείων των εταιρειών που έχουν την έδρα τους στην Ιταλία, οι γραμμές παραγωγής συνεχίζονται κανονικά, αλλά εφαρμόζεται το ειδικό πρωτόκολλο που έχει αποφασίσει ο ιταλικός οργανισμός υγείας, προκειμένου να μην υπάρξει μετάδοση του ιού. Στην Ducati, όπως είχατε διαβάσει εδώ μετά από επικοινωνία που είχαμε οι ίδιοι με τους ανθρώπους του εργοστασίου, η παραγωγή συνεχίζεται αλλά έχουν σταματήσει οι επισκέψεις του κοινού στο μουσείο και στο "Fisica in Moto", ενώ συνιστάται η μη επαφή με άλλους εργαζόμενους και οι συνεργασίες μέσω τηλεματικής και τηλεδιασκέψεων.

Αντίστοιχα, το Piaggio Group έκλεισε τις πύλες του μουσείου της στην Pontedera, αλλά η παραγωγή στο εργοστάσιο της Τοσκάνης συνεχίζεται κανονικά. Σε επιστολή μάλιστα που δημοσίευσε ο Όμιλος, αναφέρει ότι έχουν εφαρμοστεί όλες οι οδηγίες του Οργανισμού Υγείας και αποθαρρύνει το προσωπικό της να έχουν κοντινές επαφές μεταξύ τους. Λέει επίσης ότι πέρα από ειδικές περιπτώσεις, έχουν αναβληθ8εί όλα τα ταξίδια των ανθρώπων της εταιρείας, τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο εξωτερικό.

Η Yamaha Motor Europe που έχει εγκαταστάσεις στην περιοχή της Monza-Brianza (εκεί που βρίσκεται και η Yamaha Racing) ανακοίνωσε κι αυτή με τη σειρά της ότι εφαρμόζει ένα ιδιαίτερα αυστηρό πρωτόκολλο, που είναι σύμφωνο με τις οδηγίες που εξέδωσε η περιφέρεια της Λομβαρδίας, ενώ και η Honda που διατηρεί εργοστάσιο στην Atessa (στην επαρχία του Chieti) συνεχίζει την παραγωγή της κανονικά, μιας και απέχει αρκετά από την εστία του ξεσπάσματος του κορωνοϊού.

Μία από τις πιο ηχηρές, πάντως, επιπτώσεις εξαιτίας της νέας αυτής επιδημίας, ήταν η αναβολή της μεγαλύτερης Έκθεσης στην Ιταλίας, της "Rome Motodays", η οποία μεταφέρθηκε (προς το παρόν) για τις 17 με 19 Απριλίου. Η ανακοίνωση των διοργανωτών αναφέρει πως η απόφαση πάρθηκε μετά από πολύ σκέψη και προσοχή με γνώμονα την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας. Συνιστούν επίσης ψυχραιμία και αποφυγή του πανικού και επισημαίνουν πως ήδη όλο το προσωπικό εργάζεται για την αρτιότητα της διοργάνωσης στις νέες ημερομηνίες.

Εδώ θα πρέπει πάντως να αναφέρουμε και τα δικά μας δεδομένα, μιας και όλη η Συντακτική Ομάδα του ΜΟΤΟ, ειδικά αυτή την περίοδο, ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη και θα συνεχίσει να το κάνει, μιας και οι παρουσιάσεις των νέων μοντέλων βρίσκονται στο ζενίθ. Πρόσφατα γυρίσαμε από την Τενερίφη, για παράδειγμα, και πολύ σύντομα θα ξαναπάμε, την ίδια  στιγμή που ανακοινώθηκε ότι ένα ολόκληρο ξενοδοχείο στην περιοχή μπήκε σε καραντίνα. Επίκεινται ταξίδια και στην Ιταλία και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση ή ένδειξη ακύρωσης είτε αναβολής τους. Ουσιαστικά δεν υπάρχει και κανένας λόγο πανικού, καθώς όλοι μας όπως και κάθε υπεύθυνο άτομο, τηρούμε τους κανόνες προσωπικής υγιεινής και λαμβάνουμε τα μέτρα που θα παίρναμε σε οποιοδήποτε περιβάλλον, που υπάρχει πιθανότητα να κυκλοφορεί ακόμη και μια απλή γρίπη. Ας μην συμμεριζόμαστε λοιπόν την υστερία και τον πανικό και με γνώμονα την ψυχραιμία θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα: να οδηγούμε μοτοσυκλέτες και να γράφουμε γι' αυτές!

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.