MBE 2019: Yamaha XSR 700 Flat Track by C-Racer

Η μεταμόρφωση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/1/2019

Όπως θα έχετε ήδη διαβάσει για την ελληνική παρουσία στα εκθέματα της Motor Bike Expo, η C-Racer, η εταιρεία του Χρήστου Ζαμπετάκη που κατασκευάζει after market εξαρτήματα για customizing, δίνει ένα δυναμικό παρών μέσω του Yamaha XSR 700 Flat Track που έχει φτιάξει και που κοσμεί το περίπτερο της Parts Europe. Η C-Racer έχει αποκλειστική συνεργασία με την Parts Europe, τον μεγαλύτερο προμηθευτή αξεσουάρ και ανταλλακτικών της Ευρώπης, με την δυνατότητα όμως να πουλάει και η ίδια η εταιρεία τα προϊόντα της ανεξάρτητα. Μέσα στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας, ο Χρήστος Ζαμπετάκης και η ομάδα του έφτιαξαν τρία διαφορετικά κιτ για το Yamaha XSR 700, τα οποία είναι bolt on (μπαίνουν δηλαδή χωρίς καμία μετατροπή και χωρίς την χρήση ειδικών εργαλείων στην μοτοσυκλέτα) και απολύτως νόμιμα και κατάλληλα για χρήση στο δρόμο. Είναι τρία κιτ που κυριολεκτικά μεταμορφώνουν το sport heritage μηχανάκι της Yamaha, σε flat track, σε scrambler και σε café racer.


Στο περίπτερο λοιπόν της Parts Europe, σε περίοπτη θέση, ποζάριζε η flat track έκδοση του XSR που για πρώτη φορά μπορέσαμε να δούμε κι εμείς από κοντά, έχοντας μάλιστα και την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα πράγματα για την δημιουργία του κιτ από τον ίδιο τον δημιουργό του. Όλο το σετ αποτελείται από οκτώ bolt on εξαρτήματα που κατασκευάστηκαν σε εργαλειομηχανές CNC, εκτός από την σέλα που είναι χειροποίητη. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή τους διήρκεσε τρεις μήνες, συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας των καλουπιών, φτάνοντας σε ένα αποτέλεσμα που ποιοτικά είναι πολύ καλύτερο κι από το εργοστασιακό επίπεδο.


Ξεκινώντας από το μούτρο της μοτοσυκλέτας, η μάσκα από πλαστικό ABS της C-Racer διαθέτει δύο διαφορετικούς τύπους, με και χωρίς προβολέα LED, ανάλογα με την χρήση που θέλει να κάνει ο ιδιοκτήτης (δρόμος ή πίστα). Το κάλυμμα των καλαμιών του μπροστινού είναι κι αυτό από ABS και είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να είναι κατάλληλο και για αγωνιστική χρήση. Τα δύο πλαστικά καπάκια που διαθέτει από το εργοστάσιο το XSR, έχουν μετατραπεί σε αεραγωγούς, οι οποίοι εκτός του ότι συμβάλλουν τα μέγιστα στην επιθετική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας, ο αριστερός αεραγωγός στέλνει τον αέρα στον ανορθωτή βοηθώντας έτσι την ψύξη του.
Τα πίσω πλαϊνά καπάκια έδωσαν την θέση τους σε μεγαλύτερα για καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, ενώ η σέλα αντικαταστάθηκε πλήρως από ένα μεγάλο πλήθος συνδυασμών για το μονόσελο που σχεδίασε η C-Racer, χάρη και στην δυνατότητα της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας να αφαιρείται εντελώς το υποπλαίσιο.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι υπάρχει η επιλογή για τοποθέτηση της νέας σέλας που διατίθεται σε δύο διαφορετικά πάχη (40mm ή 20mm) με κάλυμμα από συνθετικό δέρμα, με ή χωρίς τα ειδικά σχεδιασμένα number plates, αλλά και με ή χωρίς το υποπλαίσιο. Όλοι οι συνδυασμοί είναι δυνατοί και εξαρτώνται αποκλειστικά από τα γούστα του ιδιοκτήτη του. Στην περίπτωση πάντως που δεν τοποθετηθεί το υποπλαίσιο δεν θα υπάρχει, φυσικά, πίσω φτερό, αλλά σε αυτή την περίπτωση η C-Racer διαθέτει κάλυμμα για το κενό που δημιουργείται, διατηρώντας έτσι το όμορφο αισθητικό αποτέλεσμα.


Τέλος, η βάση της πινακίδας είναι αναδιπλούμενη, κατασκευασμένη από λαμαρίνα 3mm και 2mm βαμμένη με ηλεκτροστατική βαφή και συνοδεύεται από under tray (το κάλυμμα κάτω από την ουρά) για να έχει ένα εργοστασιακό look, το οποίο αποτελεί και το πιο πολύπλοκο κομμάτι στην κατασκευή του. Όλα τα εξαρτήματα μπορούν να διατεθούν βαμμένα κατόπιν επιλογής, με το κόστος να μην υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, κάτι που ισχύει και για τα άλλα δύο κιτ, σε ένα αποτέλεσμα που πραγματικά χαρακτηρίζεται από μια πολύ υψηλή σχέση value for money.

Στο πλούσιο gallery που συνοδεύει το άρθρο, μπορείτε να απολαύσετε την μοτοσυκλέτα με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες