Μικρό αλλά πανάκριβο λάθος, καταστρέφει μία RC213V-S - VIDEO!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/6/2016

Τις ημέρες που διεξάγεται το Isle of Man, μπορείς να δεις στους δρόμους ότι μοτοσυκλέτα μπορείς να φανταστείς, καθώς χιλιάδες επισκεπτών κατακλύζουν το ήρεμο, αλλά ζάμπλουτο νησί που αποτελεί φορολογικό παράδεισο. Μέσα σε όλο αυτό το χάος μοτοσυκλετών, είναι μία σπάνια περίπτωση να ξετρυπώσεις την μία από τις δύο Honda RC213V-S που υπάρχουν στο νησί, ακόμα πιο σπάνιο να κινηματογραφήσεις την στιγμή που κάποιος την ρίχνει κάτω και αμέσως μετά να χάσεις όλη αυτή την τύχη, γιατί βρίσκεσαι κατηγορούμενος για την τεράστια ζημιά…

 

Πριν ανέβει αυτό το video ο άνθρωπος που τραβούσε τα πλάνα, ο εβδομηντάχρονος Stephen Hallam επικοινώνησε με τον ιδιοκτήτη της RC213V-S, βοηθώντας τον να βρει τον υπαίτιο, που ξεκίνησε το καταστροφικό ντόμινο.

Ο Stephen Hallam είναι φανατικός του Isle of Man, έχοντας πάει στο πρώτο πριν από 43 χρόνια και από τότε σε όλα όσα ακολούθησαν πλην από επτά… Εντοπίζοντας την RC213V-S παρκαρισμένη σαν μία κοινή μοτοσυκλέτα, στον ελαφρώς κατηφορικό δρόμο έξω από την παμπ «Creg-ny-Baa», ένα από τα στέκια των μοτοσυκλετιστών τις ημέρες του αγώνα, έβγαλε κατευθείαν την κάμερα και ξεκίνησε να πλησιάζει την πανάκριβη μοτοσυκλέτα. Εκείνη την στιγμή η BMW που ήταν παρκαρισμένη δίπλα, κουνήθηκε από το σταντ και έπεσε πάνω στην RC213V-S ρίχνοντάς την κάτω, χωρίς κανείς να υποπτεύεται την τεράστια ζημιά που μόλις είχε συμβεί…

Το πανάλαφρο αλουμινένιο πλαίσιο είχε στραβώσει, ελάχιστα βέβαια, αλλά είχε στραβώσει. Χωρίς να υπολογίσεις το carbon φαίρινγκ, την μανέτα και άλλα περιφερειακά που φαίνονται ως μικρή ζημιά, αλλά κοστίζουν πανάκριβα στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, το πλαίσιο από μόνο του είναι από τα χειρότερα που θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε μία τόσο επιφανειακή ζημιά. Κι αυτό γιατί ο ιδιοκτήτης ζήτησε αντικατάσταση πλαισίου, από την στιγμή που η επισκευή σε μία τέτοια μοτοσυκλέτα μειώνει κατακόρυφα την αξία της. Και η αντικατάσταση ενός τέτοιου πλαισίου κοστίζει πολλά περισσότερα από τα 12.000 – 15.000 Ευρώ που περίπου έχει θέσει ως όριο για το κόστος επισκευής η ασφαλιστική εταιρία. Οπότε μέσα από αυτές τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, η RC213V-S έπρεπε να διαγραφεί ως όχημα και ο ιδιοκτήτης να αποζημιωθεί για το ποσό που του αναλογεί ως ελαφρά μεταχειρισμένη μοτοσυκλέτα.

 

 

 

Κάπως έτσι, μία από τις μόλις 200 που θα κατασκευάσει η Honda, καταλήγει ως η ακριβότερη μοτοσυκλέτα για ανταλλακτικά…

Το δυσάρεστο για τον ίδιο τον Stephen Hallam, είναι ότι αρκετοί χρήστες του internet αλλά και η MCN που ήταν από τους πρώτους που δημοσίευσαν το video, αφήνουν υπονοούμενα – ή το λένε και ευθέως- ότι ήταν ο ίδιος που έριξε το F800GT που έπεσε επάνω στην RC213V-S. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως η ευθύνη βαραίνει τον ασπρομάλλη κύριο που προσπαθεί να αποθανατίσει το περιστατικό με το περιπολικό και βρίσκεται πίσω από την BMW…

Μέσω ενός λιγότερο γνωστού στην Ευρώπη, Ιαπωνικού περιοδικού, έχουμε και ένα video από την παραγωγή της RC213V-S, που φαίνεται και η κατασκευή του πλαισίου… αξίζει να το δει παρακολουθήσει κανείς, όταν σκέφτεται τις σχεδόν 200.000 Ευρώ που κοστίζει, η σπάνια αυτή μοτοσυκλέτα!

 

 

 

 

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.