MOTO Test Ride Event 2017 – Τρίτη συνεχή χρονιά!

Το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης για τους φίλους του MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Το Σαββατοκύριακο 6 & 7 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε το MOTO Test Ride Event 2017, ένας θεσμός που ξεκίνησε το 2015 ως το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης και παραμένει ακριβώς έτσι, καταφέρνοντας φέτος να συγκεντρώσουμε 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ!

Το πρώτο Test Ride Event ήταν το μεγάλο στοίχημα, καθώς για πρώτη φορά δοκιμάζαμε μία διαδικασία τελείως διαφορετική από εκείνη που κάποιος είχε στο μυαλό του όταν άκουγε Test Ride, την στιγμή που αναλαμβάναμε ένα τεράστιο ρίσκο κλείνοντας για ένα Σαββατοκύριακο την πίστα, κάνοντας τεράστια έξοδα σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο. Τα νούμερα δεν τα περιμέναμε ούτε κι εμείς οι ίδιοι, όταν το ’15 πραγματοποιήθηκαν στην πίστα των Μεγάρων 7.400 δοκιμές, πράγμα που σημαίνει - όπως μαρτυρούσαν και τα κοντέρ των μοτοσυκλετών- ότι δεν σταμάτησαν να γυρνούν στην πίστα! Καταφέρνοντας να διαχειριστούμε τον μεγάλο όγκο των επισκεπτών, εξηγώντας στον κόσμο που ερχόταν ότι συμμετέχει σε κάτι τελείως νέο και ξεχωριστό, που δεν γινόταν για πρώτη φορά.

Με τον κόσμο και τις εταιρίες να ζητούν να ξανά γίνει, το ’16 το Test Ride Event επέστρεψε με την μορφή του ετήσιου θεσμού πλέον, και την υπόσχεση να αποτελεί κάθε χρόνο ένα διήμερο event που θα συγκεντρώνει τα νέα μοντέλα και θα τα διαθέτει στους αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr!

Φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά, το Test Ride Event διοργανώθηκε συγκεντρώνοντας ακόμα περισσότερο κόσμο, με μία αύξηση περίπου 10% στις συμμετοχές και πάρα πολλούς επισκέπτες για μία ακόμη φορά! Φέτος ήταν επίσης η φορά που η διαδικασία του Test Ride Event είχε γίνει γνωστή και δεν δεχτήκαμε παρά μονάχα τρία αρνητικά σχόλια, από ανθρώπους που περίμεναν ότι θα έρθουν και θα επιλέξουν κατευθείαν την μοτοσυκλέτα που θέλουν.. Έχοντας γράψει άρθρα ολόκληρα για την επιλογή μας αυτή, θα συνοψίσουμε μονάχα σε δύο-τρεις προτάσεις την διαδικασία επιλογής: Δεν γίνεται χίλια άτομα να οδηγήσουν επιλέγοντας συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, ακόμα κι αν ανεβοκατεβαίνουν από αυτές όπως άλλαζαν τα άλογα οι ταχυδρόμοι του Pony Express ή καλύτερα όπως αλλάζει ο Marquez μοτοσυκλέτες σε Flag to Flag αγώνες! Και δεν γίνεται να διατηρηθεί ο δωρεάν χαρακτήρας της εκδήλωσης αυτής χωρίς πολλούς συμμετέχοντες, σε ένα μέρος με τόσο ακριβό ενοίκιο όπως η πίστα. Πόσο μάλλον όταν η συγκεκριμένη κοστίζει λες και είναι το Mugello. Αν το επόμενο Test Ride Event δεν γίνει σε πίστα ή σε χώρο που απαιτεί τόσο υψηλό ενοίκιο, τότε θα επιστρέψει στην μορφή που είχε όταν το κάναμε στο Λουτράκι, για παράδειγμα, που ο καθένας οδηγούσε εκείνο που ήθελε, δηλώνοντας συμμετοχή μέσω internet, σε μία εποχή μάλιστα που όλα αυτά είχαν μεγαλύτερο κόστος υλοποίησης συγκριτικά με τώρα. Το κόστος της τοποθεσίας όμως, δικαιολογείται μονάχα από την υψηλή συμμετοχή. Μετρημένα κουκιά, που λέει και ο σοφός λαός. Μετρημένα τα είχαμε κι εμείς, όταν από τον Ιανουάριο κλείναμε την πίστα δίνοντας προκαταβολή, ώστε να έχουμε τόσο την κανονική, όσο και την πίστα των καρτ, για να φτάσουμε τελευταία στιγμή να μας πουν ότι… δεν το είχαν καταλάβει πολύ σωστά και το Σάββατο δεν θα την είχαμε διαθέσιμη! Ξεπερνώντας όμως όλα τα εμπόδια, και στήνοντας με ευλάβεια ένα μικρό χωριό από τέντες που άντεχαν στον δυνατό αέρα, ακριβώς στις 09:00 το πρωί ξεκινούσε το πρώτο γκρουπ!

Από εκείνη την ώρα και μέχρι τις 18:00, με ένα διάλειμμα το Σάββατο στις 14:00 για να ανεφοδιαστούν οι μοτοσυκλέτες και να ελεγχθούν, τα γκρουπ γέμιζαν ασταμάτητα και κάτω από τις τέντες δημιουργούνταν πηγαδάκια που σχολίαζαν τις μοτοσυκλέτες! Βλέπαμε κόσμο, μέχρι εκείνη την στιγμή άγνωστο μεταξύ τους, να συνεννοείται στην πρώτη σειρά για το που θα ανέβει ο καθένας, όμορφα και αλληλέγγυα με έναν τρόπο που σε τίποτα δεν θύμιζε το ελληνικό στοιχείο. Φυσικά υπήρχαν και εκείνοι που θα ήταν ευτυχισμένοι αν εξαφανίζονταν όλοι για να μείνουν μόνοι τους, ή ο φίλος μας που τραβούσε φωτογραφίες όποιον φορούσε αθλητικό παπούτσι για να μας πει ότι κακώς επιμένουμε για τα μποτάκια, μονάχα που φέτος – περισσότερο από άλλες χρονιές- τα παπούτσια άλλαζαν με μεγαλύτερη ευκολία. Όσοι ήταν στην ουρά με αθλητικά, ήταν εκεί για να αλλάξουν μποτάκια με κάποιον… Δεν πιστεύουμε πως αυτό μπορεί να γίνει σε κάποια άλλη ομάδα, πέρα των μοτοσυκλετιστών. Ποιος άλλος βγάζει τα παπούτσια του, να τα δώσει σε έναν άγνωστο για να οδηγήσει; Φέτος οι ανταλλαγές πήγαιναν λες και είμασταν σε εμπορικό κέντρο σε εκπτώσεις, έτσι άλλαζαν πόδια τα παπούτσια…

Με 10% συνολική άνοδο συμμετοχών και το Σάββατο να έχει περισσότερο κόσμο από την Κυριακή, κάτι παραδοσιακό πλέον για το Test Ride Event που πάντα το πρωί του Σαββάτου συγκεντρώνει περισσότερο κόσμο, την στιγμή που οι υπεύθυνοι της πίστας δεν μας έδωσαν και την μικρή για τα καρτ, η αναμονή μεγάλωσε στην ουρά, παρόλο που τρέχαμε να γεμίσουμε τα γκρουπ το ένα πίσω από το άλλο.

Το MOTO έχει μία τεράστια ιστορία και ήταν πάντα ανεξάρτητο, ήταν πάντα μία ομάδα, με διαφορετική σύνθεση φυσικά στα 31 αυτά χρόνια, αλλά μία ομάδα κάθε φορά, δυνατή και ανεξάρτητη. Δεν κρύβεται από πίσω κάποιος μεγάλος εκδότης, ή μία μεγάλη εταιρία. Όλη η ομάδα του MOTO, από τον λογιστή μας, μέχρι την γραμματεία και από τις πωλήσεις μέχρι τους δημοσιογράφους, είμαστε πίσω από την διοργάνωση, την υποδοχή και την εξυπηρέτηση των συμμετεχόντων. Τρέχοντας να εξυπηρετήσουμε έναν – έναν, τακτοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, δείχνοντας πώς παίρνουν μπροστά, λύνοντας διαφορετικά προβλήματα, μονάχα το Σάββατο καταφέραμε τελικά να πραγματοποιήσουμε σχεδόν όσα Test Ride είχαν γίνει πέρσι μέχρι και κάποιες ώρες της Κυριακής!

Η κούραση μας έσβηνε από την ανταπόκριση του κόσμου, και έτσι στο τέλος δώσαμε και μισή ώρα παράταση με όσους είχαν μείνει εκείνη την ώρα, να ζητωκραυγάζουν με το απροσδόκητο δώρο! Φέτος για πρώτη φορά ζητήσαμε από τις εταιρίες να ετοιμάσουν μία λίστα με όσους υποψήφιους αγοραστές είχαν για τα μοντέλα που διέθεταν στο Test Ride, ώστε μετά την λήξη της εκδήλωσης, να οδηγήσουν ακριβώς εκείνες τις μοτοσυκλέτες που θέλουν, συγκρίνοντας και του ανταγωνισμού. Ήταν κάτι που οι εταιρίες ήξεραν μέρες πριν, ώστε να κανονίσουν με κάποιον πελάτη τους να έρθει την συγκεκριμένη ώρα, από την στιγμή που ήταν υποψήφιος αγοραστής. Βλέποντας ότι οι συμμετέχοντες είχαν τόσο ενθουσιασμό που αν βάζαμε φώτα στην πίστα θα έμεναν εκεί όλο το βράδυ να οδηγούν, καταφέραμε να δώσουμε μία μικρή παράταση αλλά και να εξυπηρετήσουμε τους υποψήφιους αγοραστές!

Την Κυριακή, με τα μαγαζιά να είναι ανοικτά και όλο το Athens Circuit δικό μας, ο κόσμος ερχόταν με καλύτερη ροή και μοιραζόταν στις δύο πίστες που άνοιξαν ταυτόχρονα, ακριβώς στις 09:00, για να μην σταματήσουν μέχρι και τις 14:45! Ήταν ένας μαραθώνιος που τόσο εμείς, όσο και οι πλοηγοί του California Superbike School, τράβηξαν αδιαμαρτύρητα για να ευχαριστηθούν όσες περισσότερες δοκιμές γινόταν, ο κόσμος που είχε έρθει. Το bonus ήταν το μεσημεριανό διάλειμμα, που μαζευτήκαμε όλοι στην γραμματεία για να παρακολουθήσουμε το MotoGP έχοντας τον αγώνα στην οθόνη και ταυτόχρονα την κάμερα από το ελικόπτερο σε projector για μην χαθεί καμία στιγμή, από τον επεισοδιακό αγώνα!

 

Φέτος, στο μικρό χωριό από τέντες, στην πλατεία του ακριβώς στο κέντρο, είχε στήσει το μοναδικό του σόου ο Λευτέρης Πίππος, που έχει πολυδιάστατη σχέση με την μοτοσυκλέτα. Παρόλο που αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, ο Λευτέρης είναι και ο μόνος τόσο καλά εξοπλισμένος αναβάτης για Trial σόου, με ένα ολοκαίνουριο Trial της BETA που τον βοηθά να πραγματοποιήσει όλα τα απίθανα άλματα και τα περάσματα από τα εμπόδια. Το Σάββατο πάλεψε με τον δυνατό αέρα, έχοντας μόλις επιστρέψει από το μνημόσυνο του μηχανικού του, και τον ευχαριστούμε που έκανε αυτή την τόσο μεγάλη προσπάθεια για να είναι μαζί μας.

 

 

Την Κυριακή ο δυνατός αέρας επέστρεψε αργά το απόγευμα, αλλά ήρθε αποφασισμένος να ισοπεδώσει τα πάντα, καθιστώντας αδύνατη την οδήγηση μοτοσυκλέτας στην ευθεία, αναγκάζοντάς μας να ολοκληρώσουμε το Test Ride Event είκοσι λεπτά νωρίτερα, με τους συμμετέχοντες να συμφωνούν απόλυτα αφού η οδήγηση είχε γίνει δύσκολη… Οι τέντες της E-Z UP που είχε την πλειοψηφία στο "χωριό" του Test Ride Event άντεξαν την σκληρή δοκιμασία του δυνατού αέρα, και πρέπει να ευχαριστούμε τον αντιπρόσωπο που ήρθε να υποστηρίξει τις εταιρίες, και να βοηθήσει τόσο πριν, όσο και μετά! Όπως φυσικά πρέπει να βοηθήσουμε και όλες τις εταιρίες που συμμετείχαν, φαίρνοντας τις μοτοσυκλέτες τους στα Μέγαρα και δείχνοντας εμπιστοσύνη τόσο στο MOTO, όσο και σε όλους εσάς, τους συμμετέχοντες! Εξυπηρετώντας 10% περισσότερο κόσμο από πέρσι, για άλλη μία φορά το Test Ride Event ολοκληρώθηκε με πρώτο μέλημα την ασφάλεια, χωρίς να γίνει κανένα ατύχημα. Χαιρόμασταν να βλέπουμε το ασθενοφόρο μας παρκαρισμένο και το άψογο προσωπικό της TMA ξεκούραστο!

 

Τα εύσημα για την απόλυτη ασφάλεια σε τόσο πολύ, ετερόκλητο κόσμο, πηγαίνουν στο California Superbike School. Φυσικά και δεν γίνεται να σταματήσεις κάποιον να κάνει μία σούζα ή να προσπεράσει, παρόλο που οι προσπεράσεις απαγορευόντουσαν αυστηρά. Ήταν όμως θέμα των πλοηγών που δεν άφηναν τίποτα απαρατήρητο, να σταματήσουν, να κατευθύνουν, να ελέγξουν κάθε διαφορετική κατάσταση και να προλάβουν τα χειρότερα. Η επιτυχία του Test Ride Event είναι αποτέλεσμα και του επαγγελματισμού του California Superbike School που αντιμετωπίζει κάθε γκρουπ μοτοσυκλετιστών ξεχωριστά, προσαρμόζοντας ταχύτητες, ελέγχοντας συμπεριφορές και πάνω απ’ όλα ακούραστα, δίχως σταματημό κάτω από τον ήλιο!

Δεν είναι εύκολο να ομογενοποιήσεις τόσους πολλούς διαφορετικούς αναβάτες, και το ότι συμβαίνει κάθε φορά εδώ και τρία χρόνια με απόλυτη ασφάλεια, είναι ένας τεράστιος άθλος που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός!

Η ομάδα του MOTO, οι φίλοι που βοήθησαν, το California Supebike School και οι χορηγοί της εκδήλωσης που καλύπτουν μέρος των υψηλών εξόδων, στήνουν το τεράστιο σε απαιτήσεις Test Ride Event, σε χρόνους παράλληλους με την κανονική ροή της δουλειάς τους, της δουλειάς μας, προσβλέποντας όλοι μας μονάχα σε μία ανταμοιβή, να δούμε τον κόσμο ευτυχισμένο, με χαμόγελα! Είναι δωρεάν και θα είναι για πάντα δωρεάν για τους φίλους της μοτοσυκλέτας, με μόνη ανταμοιβή το ευχαριστώ. Φέτος πληρωθήκαμε όσο καμία άλλη φορά, κι αυτό μας δίνει το κουράγιο να το ξανά κάνουμε,

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή λοιπόν!



Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”