Motostudent VI 2020: Επιστρέφει δριμύτερη η Typhoon MotoRacing

Νέα ομάδα νέα μοτοσυκλέτα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2019

Από το 2014 η ομάδα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η Τyφοοn MotoRacing, εκπροσωπεί τη χώρα μας στο διαγωνισμό Motostudent και έρχεται αντιμέτωπη με αξιόλογους και δυνατότερους αντιπάλους, από χώρες που έχουν μεγαλύτερη ιστορία και εμπειρία στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Ωστόσο, σε κάθε της συμμετοχή μας κάνει περήφανους, με τα αποτελέσματά της να είναι πάντοτε εντός της δεκάδας της γενικής κατάταξης, ενώ οι πρωτιές δεν απουσιάζουν απ’ το βιογραφικό της.

Το Motostudent είναι ένας διαγωνισμός που πραγματοποιείται ανά διετία και η κάθε ομάδα έχει στόχο να σχεδιάζει και να κατασκευάσει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα στα πρότυπα των Moto3. Την πρώτη φορά η Tyφoon Moto Racing είχε δημιουργήσει την “Tyφ-One” και κατέκτησε τη 2η θέση στο Business Plan και την 9η στη γενική ανάμεσα σε 36 συμμετοχές, στο Motostudent IV.

Στο Motostudent V που πραγματοποιήθηκε απ’ τις 3 έως τις 7 Οκτωβρίου 2018, η ελληνική ομάδα επέστρεψε δριμύτερη με την Χίμαιρα! Παρότι ήρθε αντιμέτωπη με περισσότερους συμμετέχοντες (45) έφυγε απ’ την πίστα της Aragon με τέσσερις πρωτιές, δύο στο θεωρητικό κομμάτι και δύο στο αγωνιστικό κομμάτι του διαγωνισμού. “Best Design” και “Best Technological Innovation” ήταν τα “λάφυρα” απ’ το πρώτο μέρος, ενώ στο δεύτερο η μοτοσυκλέτα τους ήταν κορυφαία στις δοκιμές acceleration (επιτάχυνσης) και mechanical test (μηχανικού ελέγχου).

Τώρα, η ομάδα συστάθηκε εκ νέου και στοχεύει στην εξέλιξη ενός ακόμη πιο ανταγωνιστικού πρωτότυπου για το Motostudent VI του 2020 και στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μετά το πέρας του MotoStudent V, η Typhoon MotoRacing επέστρεψε στην Κοζάνη έχοντας επιτύχει υψηλές διακρίσεις. Όχι μόνο βρίσκονταν μέσα στην κορυφαία δεκάδα του διαγωνισμού για δεύτερη συνεχόμενη φορά, κατακτώντας την 7η θέση μεταξύ 45 συμμετοχών, αλλά απέσπασε τα δυο από τα τρία θεωρητικά βραβεία για τις κατηγορίες “Best Design” και “Best Technological Innovation”. Επίσης, η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση του διαγωνισμού και στα δυναμικά αγωνίσματα “Acceleration Test” και “Mechanical Test”, σημειώνοντας σημαντική πρόοδο έως τώρα.

Τον Δεκέμβριο του 2018, η ομάδα ξανασυστάθηκε. Τα παλαιότερα μέλη, αξιοποιώντας την εμπειρία που είχαν αποκτήσει έως τότε, οργάνωσαν κατάλληλα την καινούργια γενιά της ομάδας και στις 31 Οκτωβρίου 2019 παραδόθηκε εντός προθεσμίας το πρώτο θεωρητικό κείμενο στο διαγωνισμό, το Chapter A. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο αναφέρεται στο “Conceptual Design” της μοτοσυκλέτας, όπου η ομάδα θέτει τους στόχους του project όσον αφορά την κατασκευή αλλά και τις επιδόσεις του πρωτοτύπου.

Η Χίμαιρα με την οποία διαγωνίστηκαν το 2018

Έχοντας εξοικειωθεί με τα απαραίτητα προγράμματα σχεδιασμού και αναλύσεων, η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει τα λάθη της αλλά και να εξελίξει τα σχέδια του προηγούμενου πρωτοτύπου, της Χίμαιρας. Σημαντικότερη πρόοδος σημειώθηκε στον τομέα των αναρτήσεων. Αποφασίστηκε πως το μπροστινό σύστημα της ανάρτησης θα είναι ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι ενώ το πίσω σύστημα θα αποτελείται από μια monoshock ανάρτηση συνδεδεμένη μέσω συστήματος μοχλισμού. Oι βασικές γεωμετρίες και μεγέθη έχουν ήδη μελετηθεί και οριστεί σε συνεργασία με τον τομέα του σκελετού και, έτσι, η πίσω ανάρτηση βρίσκεται ήδη στα χέρια της ομάδας.

Παράλληλα, η ομάδα, συμμετείχε στην έκθεση του συνεδρίου BCET και στην έκθεση Patras IQ, όπου της δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει το έργο της μέχρι σήμερα. Τέλος, στο πλαίσιο εύρεσης οικονομικής υποστήριξης, οργανώθηκε το «Χορηγικό Πρόγραμμα 20x120» το οποίο υποστήριξαν πολλές επιχειρήσεις της τοπικής κοινωνίας, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην υλοποίηση του project.

Ο εφευρέτης του Start&Stop σχολιάζει: "Ο Τραμπ σκότωσε την τεχνολογία που κάνει τα αυτοκίνητα πιο οικολογικά"

Ο 88χρονος Mauro Palitto, δημιουργός του πρώτου Start&Stop, μιλά για την απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν περιβαλλοντικά κίνητρα
Start&Stop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/3/2026

Από το κέντρο έρευνας της FIAT μέχρι τη Regata ES του 1983, η ιδέα που γεννήθηκε από ένα απλό χρονόμετρο έγινε παγκόσμιο στάνταρ. Σήμερα όμως, η πολιτική απόφαση των ΗΠΑ φέρνει το Start&Stop ξανά στο προσκήνιο.

Ο Mauro Palitto, σήμερα 88 ετών, γεννημένος στη Ρώμη αλλά ταυτισμένος με το Τορίνο λόγω της μακράς του πορείας στο θρυλικό εργοστάσιο Lingotto της FIAT, είναι ο άνθρωπος πίσω από το πρώτο σύστημα αυτόματης διακοπής και επανεκκίνησης κινητήρα σε αυτοκίνητο παραγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ως υπεύθυνος μοντέλου για τα Ritmo και Regata της FIAT, παρουσίασε το πρώτο αυτόματο Start&Stop στο FIAT Regata ES, ένα σύστημα ικανό να σβήνει τον κινητήρα κατά τη στάση και να τον επανεκκινεί μέσα σε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου.

Σήμερα, η απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ, κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης του Donald Trump, να καταργήσει τα ομοσπονδιακά περιβαλλοντικά κίνητρα που συνδέονται με το Start&Stop, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με μέρος των κατασκευαστών να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία.

Για τον Palitto, όμως, το τίμημα είναι ξεκάθαρο, αύξηση εκπομπών και οπισθοδρόμηση. “Η διοίκηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις που θα χαρακτήριζα σχεδόν εγκληματικές. Αυτή η πρωτοβουλία κινείται στην ίδια κατεύθυνση”, σχολιάζει. “Το Start&Stop δεν είναι ιδεολογική επιβολή. Είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική λύση που μειώνει κατανάλωση και εκπομπές χωρίς να επιβαρύνει τον χρήστη ή τη βιομηχανία.”

Η αρχή του Start&Stop

Για να κατανοήσει κανείς την απαρχή της ιδέας, πρέπει να επιστρέψει στο 1982, στο Centro Ricerche FIAT. Εκεί, ο Palitto είδε ένα παλιό FIAT 128 με αυτοσχέδια συσκευή που κατέγραφε τους χρόνους ρελαντί.

“Οδήγησα από το Orbassano στο Mirafiori, περίπου 15 χιλιόμετρα. Μου πήρε 35 λεπτά και ανακάλυψα ότι το αυτοκίνητο είχε μείνει ακίνητο πάνω από 10 λεπτά με τον κινητήρα να δουλεύει.”

Αυτό το απλό δεδομένο έγινε η σπίθα, γιατί να μη σβήνει αυτόματα ο κινητήρας όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με το κιβώτιο στην νεκρό και να επανεκκινεί όταν ο οδηγός θελήσει να ξεκινήσει;

Οι δοκιμές έγιναν αρχικά σε Ritmo που προορίζονταν για απόσυρση. Τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα του αναμενομένου και απέδειξαν ότι η συχνή επανεκκίνηση δεν προκαλούσε σημαντική φθορά. Το 1983, η Regata ES έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο με αυτόματο Start&Stop στον βασικό εξοπλισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν η τεχνολογία διαδοθεί ευρέως στα τέλη των ‘90s και στις αρχές των 2000s, με τα δίκυκλα να ακολουθούν και την τεχνολογία να βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε scooter αστικής χρήσης.

Start&Stop

Το τεστ με τους ταξιτζήδες

Σήμερα, ο Palitto δεν οδηγεί πλέον. Μετακινείται με ταξί και κάθε διαδρομή είναι μια μικρή έρευνα αγοράς. “Χρησιμοποιείτε το Start&Stop;” ρωτά τους οδηγούς.

Πολλοί το απενεργοποιούν. “Λένε ότι είναι ενοχλητικό ή ότι χαλάει τη μπαταρία και τον κινητήρα. Είναι μύθοι”, απαντά. Το κλειδί είναι ο ηλεκτρονικός έλεγχος στροφών. Το σύστημα αποδεσμεύει την μίζα μόλις ο κινητήρας φτάσει γωνιακή ταχύτητα που υποδηλώνει πραγματική εκκίνηση. Αυτό συμβαίνει σε μόλις λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και περιορίζει τη φθορά σε σχέση με μια παρατεταμένη χειροκίνητη εκκίνηση."

Ιδιαίτερα για ταξί που κινούνται κατά 90% σε αστικό περιβάλλον, το όφελος είναι σαφές, εκεί όπου το ρελαντί κυριαρχεί, το Start&Stop έχει τη μεγαλύτερη επίδραση.

Το μέλλον είναι ηλεκτρικό

Παρά την απογοήτευσή του, ο Palitto βλέπει την εξέλιξη της τεχνολογίας με ρεαλισμό. “Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υποχωρούσε λόγω πολιτικής επιλογής. Πίστευα ότι θα ξεπεραστεί φυσιολογικά, στο πλαίσιο της ηλεκτροκίνησης.”

Στην Ευρώπη, όπως επισημαίνει, οι κανονισμοί είναι αυστηροί, αλλά η υποδομή δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς. Στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.

“Είτε αρέσει είτε όχι, το μέλλον είναι ηλεκτρικό. Στα robotaxi του αύριο δεν θα υπάρχει Start&Stop, γιατί δεν θα υπάρχει κινητήρας εσωτερικής καύσης. Εκεί θα είναι η πραγματική τομή.”

Και ίσως τελικά, η εφεύρεση που γεννήθηκε από δέκα λεπτά ρελαντί σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων να περάσει στην ιστορία ως ένα από τα τελευταία μεγάλα βήματα εξοικονόμησης στην εποχή της βενζίνης, πριν η ίδια η βενζίνη γίνει παρελθόν, πράγμα που μοιάζει να βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, όπως επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις