Motostudent VI 2020: Επιστρέφει δριμύτερη η Typhoon MotoRacing

Νέα ομάδα νέα μοτοσυκλέτα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2019

Από το 2014 η ομάδα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η Τyφοοn MotoRacing, εκπροσωπεί τη χώρα μας στο διαγωνισμό Motostudent και έρχεται αντιμέτωπη με αξιόλογους και δυνατότερους αντιπάλους, από χώρες που έχουν μεγαλύτερη ιστορία και εμπειρία στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Ωστόσο, σε κάθε της συμμετοχή μας κάνει περήφανους, με τα αποτελέσματά της να είναι πάντοτε εντός της δεκάδας της γενικής κατάταξης, ενώ οι πρωτιές δεν απουσιάζουν απ’ το βιογραφικό της.

Το Motostudent είναι ένας διαγωνισμός που πραγματοποιείται ανά διετία και η κάθε ομάδα έχει στόχο να σχεδιάζει και να κατασκευάσει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα στα πρότυπα των Moto3. Την πρώτη φορά η Tyφoon Moto Racing είχε δημιουργήσει την “Tyφ-One” και κατέκτησε τη 2η θέση στο Business Plan και την 9η στη γενική ανάμεσα σε 36 συμμετοχές, στο Motostudent IV.

Στο Motostudent V που πραγματοποιήθηκε απ’ τις 3 έως τις 7 Οκτωβρίου 2018, η ελληνική ομάδα επέστρεψε δριμύτερη με την Χίμαιρα! Παρότι ήρθε αντιμέτωπη με περισσότερους συμμετέχοντες (45) έφυγε απ’ την πίστα της Aragon με τέσσερις πρωτιές, δύο στο θεωρητικό κομμάτι και δύο στο αγωνιστικό κομμάτι του διαγωνισμού. “Best Design” και “Best Technological Innovation” ήταν τα “λάφυρα” απ’ το πρώτο μέρος, ενώ στο δεύτερο η μοτοσυκλέτα τους ήταν κορυφαία στις δοκιμές acceleration (επιτάχυνσης) και mechanical test (μηχανικού ελέγχου).

Τώρα, η ομάδα συστάθηκε εκ νέου και στοχεύει στην εξέλιξη ενός ακόμη πιο ανταγωνιστικού πρωτότυπου για το Motostudent VI του 2020 και στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μετά το πέρας του MotoStudent V, η Typhoon MotoRacing επέστρεψε στην Κοζάνη έχοντας επιτύχει υψηλές διακρίσεις. Όχι μόνο βρίσκονταν μέσα στην κορυφαία δεκάδα του διαγωνισμού για δεύτερη συνεχόμενη φορά, κατακτώντας την 7η θέση μεταξύ 45 συμμετοχών, αλλά απέσπασε τα δυο από τα τρία θεωρητικά βραβεία για τις κατηγορίες “Best Design” και “Best Technological Innovation”. Επίσης, η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση του διαγωνισμού και στα δυναμικά αγωνίσματα “Acceleration Test” και “Mechanical Test”, σημειώνοντας σημαντική πρόοδο έως τώρα.

Τον Δεκέμβριο του 2018, η ομάδα ξανασυστάθηκε. Τα παλαιότερα μέλη, αξιοποιώντας την εμπειρία που είχαν αποκτήσει έως τότε, οργάνωσαν κατάλληλα την καινούργια γενιά της ομάδας και στις 31 Οκτωβρίου 2019 παραδόθηκε εντός προθεσμίας το πρώτο θεωρητικό κείμενο στο διαγωνισμό, το Chapter A. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο αναφέρεται στο “Conceptual Design” της μοτοσυκλέτας, όπου η ομάδα θέτει τους στόχους του project όσον αφορά την κατασκευή αλλά και τις επιδόσεις του πρωτοτύπου.

Η Χίμαιρα με την οποία διαγωνίστηκαν το 2018

Έχοντας εξοικειωθεί με τα απαραίτητα προγράμματα σχεδιασμού και αναλύσεων, η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει τα λάθη της αλλά και να εξελίξει τα σχέδια του προηγούμενου πρωτοτύπου, της Χίμαιρας. Σημαντικότερη πρόοδος σημειώθηκε στον τομέα των αναρτήσεων. Αποφασίστηκε πως το μπροστινό σύστημα της ανάρτησης θα είναι ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι ενώ το πίσω σύστημα θα αποτελείται από μια monoshock ανάρτηση συνδεδεμένη μέσω συστήματος μοχλισμού. Oι βασικές γεωμετρίες και μεγέθη έχουν ήδη μελετηθεί και οριστεί σε συνεργασία με τον τομέα του σκελετού και, έτσι, η πίσω ανάρτηση βρίσκεται ήδη στα χέρια της ομάδας.

Παράλληλα, η ομάδα, συμμετείχε στην έκθεση του συνεδρίου BCET και στην έκθεση Patras IQ, όπου της δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει το έργο της μέχρι σήμερα. Τέλος, στο πλαίσιο εύρεσης οικονομικής υποστήριξης, οργανώθηκε το «Χορηγικό Πρόγραμμα 20x120» το οποίο υποστήριξαν πολλές επιχειρήσεις της τοπικής κοινωνίας, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην υλοποίηση του project.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες