BMW S 1000 RR: International Bike Of The Year 2010
Ο θεσμός InternationalBikeofTheYearδιανύει τον 26ο χρόνο ζωής του και ανακηρύσσει στην πρώτη θέση την BMWS 1000 RR. Το Βελγικό περιοδικό MotorWereld, μάζεψε τις ψήφους από 14 περιοδικά απ’ όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του ΜΟΤΟ, και κατέληξε στις καλύτερες μοτοσυκλέτες της χρονιάς.
Το βραβείο IBOTYείναι το κερασάκι στην τούρτα των γενεθλίων της BMWμετά από μια χρονιά κυριαρχίας στην απαιτητική κατηγορία των superbike. Πρόκειται για την Τρίτη μόλις νίκη της BMWστον θεσμό, με την τελευταία να είναι το 2004 για το R 1200 GS. Φέτος ο ανταγωνισμός ήταν έντονος και στο τέλος το DucatiMultistrada 1200 Sτερμάτισε δεύτερο με τα YamahaSuperTénéré και HondaVFR 1200 FDCTABS να ισοβαθμούν στην τρίτη θέση.
Ο νέος νικητής του IBOTYπεριγράφτηκε από τους κριτές ως: "Η μοτοσυκλέτα που συνδυάζει προηγμένη τεχνολογία, επιδόσεις και ευκολία χρήσης. Την ίδια στιγμή είναι μια μοτοσυκλέτα που δουλεύει εκπληκτικά τόσο στο δρόμο όσο και στην πίστα. Επιπρόσθετα η BMWS 1000 RRαντιπροσωπεύει την πρόοδο που γίνεται στην λειτουργία των ηλεκτρονικών για ασφαλέστερη και ταυτόχρονα «ενεργή» οδήγηση". Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες του InternationalBikeOfTheYear στο τεύχος 476 του MOTO που θα κυκλοφορήσει την 1η Φεβρουαρίου 2011.
ΑποτελέσματαInternational Bike of the Year 2010: 1. BMW S1000RR - 57 πόντοι 2. Ducati Multistrada 1200 S - 33 πόντοι 3. Honda VFR 1200F DCT/Yamaha XTZ1200 Super Ténéré - 9 πόντοι 4. Aprilia RSV4 APRC - 8 πόντοι 5. Kawasaki Z1000/MV Agusta Brutale 1090 RR - 4 πόντοι 6. Kawasaki 1400GTR - 2 πόντοι
Περιοδικάπουψήφισαν:
Australian Motorcycle News (Αυστραλία), MotorWereld (Βέλγιο), PS Magazin (Γερμανία), Moto (Ελλάδα), Moto Motorcycle Magazine (Ισραήλ),Autocar India (Ινδία), Superwheels (Ιταλία), Auto By (Ιαπωνία), KicXstart (Ολλανδία), Bike (Σκανδιναβία), MotoSI (Σλοβενία), La Moto (Ισπανία), Bike (Μ. Βρετανία), Cycle World (Η.Π.Α.)
Σχετικάμετονθεσμό International Bike Of The Year Απότο1985 οθεσμός International Bike of the Year (IBOTY) αναδεικνύειτιςκαλύτερεςμοτοσυκλέτεςτουκόσμου. Η κριτική επιτροπή του InternationalBikeoftheyear 10/11 απαρτίζεται από 14 κορυφαία περιοδικά από όλη την υφήλιο. Η ψηφοφορία είναι ιδιαίτερα απλή: Οι δημοσιογράφοι διαλέγουν τις τρεις αγαπημένες τους μοτοσυκλέτες. Η πρώτη επιλογή παίρνει πέντε πόντους, η δεύτερη τρεις και η τρίτη έναν. Η μοτοσυκλέτα με τους περισσότερους πόντους κερδίζει.
INTERNATIONAL BIKE OF THE YEAR
BMW S 1000 RR: International Bike Of The Year 2010
Ο θεσμός International Bike of The Year διανύει τον 26ο χρόνο ζωής του και ανακηρύσσει σημερα, 14 Ιανουαρίου 2011, στην πρώτη θέση την BMW S 1000 RR. Το Βελγικό περιοδικό MotorWereld, συγκέντρωσε τις ψήφους από 14 περιοδικά απ' όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του ΜΟΤΟ, και κατέληξε στις καλύτερες μοτοσυκλέτες της χρονιάς.
Το βραβείο IBOTY είναι το κερασάκι στην τούρτα των γενεθλίων της BMW μετά από μια χρονιά κυριαρχίας στην απαιτητική κατηγορία των superbike. Πρόκειται για την τρίτη μόλις νίκη της BMW στον θεσμό, με την τελευταία να είναι το 2004 με το R 1200 GS. Φέτος ο ανταγωνισμός ήταν έντονος και στο τέλος το Ducati Multistrada 1200 S τερμάτισε δεύτερο με τα Yamaha Super Ténéré και Honda VFR 1200 F DCT ABS να ισοβαθμούν στην τρίτη θέση.
Ο νέος νικητής του IBOTY περιγράφτηκε από τους κριτές ως: "Η μοτοσυκλέτα που συνδυάζει προηγμένη τεχνολογία, επιδόσεις και ευκολία χρήσης. Την ίδια στιγμή είναι μια μοτοσυκλέτα που δουλεύει εκπληκτικά τόσο στο δρόμο όσο και στην πίστα. Επιπρόσθετα η BMW S 1000 RR αντιπροσωπεύει την πρόοδο που γίνεται στην λειτουργία των ηλεκτρονικών για ασφαλέστερη και ταυτόχρονα «ενεργή» οδήγηση". Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες του International Bike Of The Year στο τεύχος 476 του MOTO που θα κυκλοφορήσει την 1η Φεβρουαρίου 2011.
Australian Motorcycle News (Αυστραλία), MotorWereld (Βέλγιο), PS Magazin (Γερμανία), Moto (Ελλάδα), Moto Motorcycle Magazine (Ισραήλ), Autocar India (Ινδία), Superwheels (Ιταλία), Auto By (Ιαπωνία), KicXstart (Ολλανδία), Bike (Σκανδιναβία), MotoSI (Σλοβενία), La Moto (Ισπανία), Bike (Μ. Βρετανία), Cycle World (Η.Π.Α.)
Σχετικά με τον θεσμό International Bike Of The Year:
Από το 1985 ο θεσμός International Bike of the Year (IBOTY) αναδεικνύει τις καλύτερες μοτοσυκλέτες του κόσμου. Η κριτική επιτροπή του International Bike of the year 10/11 απαρτίζεται από 14 κορυφαία περιοδικά από όλη την υφήλιο. Η ψηφοφορία είναι ιδιαίτερα απλή: Οι δημοσιογράφοι διαλέγουν τις τρεις αγαπημένες τους μοτοσυκλέτες. Η πρώτη επιλογή παίρνει πέντε πόντους, η δεύτερη τρεις και η τρίτη έναν. Η μοτοσυκλέτα με τους περισσότερους πόντους κερδίζει.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: