Μοτοσυκλετιστικός δακτύλιος για την ηχορύπανση στην 3η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου

Επηρεάζει πάνω από 16 εκατομμύρια δίκυκλα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/9/2021

Τεράστιο πρόβλημα ηχορύπανσης αντιμετωπίζει η πρωτεύουσα της Ινδονησίας Τζακάρτα, μία μητρόπολη δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, με συνωστισμό όμως που έρχεται δεύτερος σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το μεγαλύτερο πληθυσμιακά μητροπολιτικό Τόκυο.

Η Ινδονησία αποτελεί την 3η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας, όχι μόνο για τα 110 εκατομμύρια δίκυκλα που έχουν πινακίδες αλλά και για τα πολλά εργοστάσια που λειτουργούν εκεί και προμηθεύουν πολλές ασιατικές και όχι μόνο, χώρες. Το 2018 η πρωτεύουσα είχε 16 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες στο μητρώο της, πράγμα που ξεπερνά τον πληθυσμό της και αντί να δείχνει πως σχεδόν κάθε κάτοικος έχει δύο δίκυκλα, πράγμα που δεν ισχύει, φανερώνει πολύ απλά πως ο μεγάλος συνωστισμός δεν αποτυπώνεται σε καμία απογραφή.

Σε μία περιοχή που είναι το ένα πέμπτο της Αττικής συνωστίζεται πληθυσμός μεγαλύτερος μίας Ελλάδας μιας και έχουμε 16 εκατομμύρια δίκυκλα και περίπου 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα που σίγουρα δεν αντιστοιχούν σε 10 εκατομμύρια κατοίκους και από αυτά η συντριπτική πλειοψηφία είναι με παπιά και σκούτερ. Εκτός από το κυκλοφοριακό πρόβλημα που ήδη αντιμετωπίζουν είναι ωστόσο η ηχορύπανση που έχει γίνει αφόρητη σε σημείο που για πρώτη φορά θα επιβάλλουν δακτύλιο.

Η μορφή του δακτυλίου θα είναι όπως την ξέρουμε ήδη από την Ελληνική πρωτεύουσα μόνο που εκεί θα ισχύει για τις μοτοσυκλέτες με σκοπό να κυκλοφορούν κάθε μέρα λιγότερα παπιά και να μειωθεί η ηχορύπανση που οι συνέπιες της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και επηρεάζει πολλά εκατομμύρια δίκυκλα, όπως πραγματικότητα είναι και το γεγονός της ηχορύπανσης που οι Έλληνες συγκεκριμένα ανάμεσα στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μπορούν πολύ καλύτερα να αντιληφθούν το πρόβλημα. Μπορεί οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας στις Άλπεις να είναι κάτι που συζητάμε ως παράδειγμα ηχορύπανσης από τις μοτοσυκλέτες, αλλά αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα που ήδη χρίζει αναγκαίας λύσης. Βέβαια κάθε φορά που θα θίξουμε το θέμα θα βρεθεί και κάποιος να σχολιάσει «αφήστε τα παιδιά» και «μία γκαζιά δεν έβλαψε κανέναν», γιατί πρώτον είναι ένας από αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα κι έπειτα γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί την συνολική εικόνα. Σε κάθε περίπτωση τέτοια σχόλια μπορεί να υπάρχουν και στην ανάρτηση αυτού του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς η συγκεκριμένη επισήμανση είναι γραμμένη πολύ πιο κάτω από τις πρώτες 2-3 γραμμές κειμένου που συνήθως σταματούν να διαβάζουν για το θέμα, όσοι θεωρούν πως δεν υπάρχει πρόβλημα ηχορύπανσης, ή που θεωρούν πως δεν είναι τόσο σοβαρό. Σε κάθε περίπτωση δεν περιμένει κανείς από έναν νεαρό σε ηλικία αναβάτη να αντιληφθεί πως κάνει κάτι παράνομο αγοράζοντας με νόμιμο τρόπο μία εξάτμιση η οποία κάπου με ψιλά γράμματα αναφέρει πως απαγορεύεται η χρήση της στον δρόμο και επιτρέπεται μόνο σε πίστες. Ακόμη κι αν το δει όμως, η ευρεία διαθεσιμότητα δεν τον βοηθά να αντιληφθεί πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί αυτή η παρανομία. Αυτό είναι λάθος της πολιτείας και όχι του τελικού χρήστη που μπορεί να μην έχει κρατήσει ακόμη αγκαλιά ένα μωρό που ξυπνάει και κλαίει σε κάθε πέρασμα παπιού, ούτε έχει προσπαθήσει να ρυθμίσει ακουστικό βαρηκοΐας για το ανέβασμα ανηφόρας με υπερκυβισμένο μονοκύλινδρο και ελεύθερο τελικό. Καταλήγουμε έτσι στην Ελλάδα να έχουμε περισσότερα «αγωνιστικά» παπιά και από την Ινδονησία που έχουν πολυπληθές πρωτάθλημα, χωρίς όμως να είναι μόνο αυτά τα πρόβλημα, ακολουθούν τα σκούτερ και ιδιαίτερα τα μονοκύλινδρα άνω των τριακοσίων κυβικών και τα δικύλινδρα με σχεδόν πεντακόσια κυβικά, με τις μοτοσυκλέτες να συμπληρώνουν το κάδρο. Το ζήτημα της ηχορύπανσης είναι τεράστιο και είναι πρόβλημα για ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και όχι μονάχα της πρωτεύουσας. Στην Ινδονησία είναι κάτι το οποίο τους απασχολεί πολύ καιρό, μέχρι να πάρουν μία τέτοια απόφαση.

Βέβαια, από την στιγμή που η απόκτηση ενός δικύκλου είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, ακόμη και για την Ινδονησία με βασικό μισθό στο μισό που ισχύει για την Ελλάδα, περιμένουν ήδη πως θα αυξηθούν οι πωλήσεις καθώς αρκετοί θα θέλουν να έχουν μονά-ζυγά δίκυκλα, ουσιαστικά μετατρέποντας το μέτρο περισσότερο σε εισπρακτικό. Πάντως γίνονται εκτεταμένοι έλεγχοι και έχουν αυξηθεί τα πρόστιμα για μετατροπές, πριν φτάσουν στο σημείο να επιβάλλουν δακτύλιο στις μοτοσυκλέτες, που σημειώστε πως αποτελούν την πλειοψηφία...

Βαρκελώνη: Συνασπισμός Δήμου-Μοτοσυκλετιστών για άδεια πεζοδρόμια με αντάλλαγμα 25.000 θέσεις πάρκινγκ

Αύξηση θέσεων στάθμευσης – Κυρώσεις για στάθμευση σε πεζοδρόμια
Barcelona Traffic
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/11/2025

Ο δήμος της Βαρκελώνης σε συνεργασία με κρατικούς φορείς και ομάδες μοτοσυκλετιστών θέλει να διώξει τα σκούτερ και τις μοτοσυκλέτες από τα πεζοδρόμια και να δημιουργήσει θέσεις στάθμευσης.

Είναι η πρώτη ενέργεια μέσα από ένα σύνολο ενεργειών που έχουν ως στόχο την μείωση κατά 30% των θανατηφόρων δυστυχημάτων ως πρώτο τους βήμα και δεύτερο στόχο την μείωση κατά 50% μέχρι το 2030.

Για να γίνουν αυτές οι ενέργειες πράξη η Βαρκελώνη δημιουργεί το “Παρατηρητήριο Μοτοσυκλέτας”, ο Δήμος δημοσίευσε το ιδρυτικό μανιφέστο, το οποίο θέτει στο κέντρο την προστασία, την ελευθερία και την ασφάλεια των πεζών ως βασική προϋπόθεση για μια πιο ισορροπημένη συνύρπαξη ανάμεσα σε αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες και πεζούς.

Με τις μοτοσυκλέτες να αντιπροσωπεύουν το 30% των μετακινήσεων με ιδιωτικά οχήματα και το 6,2% της συνολικής αστικής κινητικότητας, το Παρατηρητήριο θα οργανώσει τις προτάσεις του γύρω από τρεις βασικούς άξονες:
– τη μείωση των ατυχημάτων,
– τη βελτίωση της διαχείρισης της στάθμευσης,
– και την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης των δικύκλων.

Ένα από τα πιο σημαντικά μέτρα αφορά την προώθηση της κυκλοφοριακής ύφεσης εντός πόλης. Ο Δήμος σχεδιάζει να διπλασιάσει τις ζώνες στάθμευσης μοτοσυκλετών της περιοχής Eixample και να απελευθερώσει τα πεζοδρόμια δημιουργώντας 20.000 νέες θέσεις στάθμευσης επί του οδοστρώματος.

Αυτές προστίθενται στις 5.000 θέσεις που έχουν ήδη δημιουργηθεί από το 2023, με στόχο την επιστροφή ζωτικού χώρου στους πεζούς χωρίς να παραμελούνται οι ανάγκες των μοτοσυκλετιστών.

Για την στάθμευση μοτοσυκλέτας στα πεζοδρόμια της Βαρκελώνης μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο 100 Ευρώ, με τις αρχές να εκδίδουν περισσότερα από 4.000 πρόστιμα το 2024.

Στο μεταξύ το κέντρο της Βαρκελώνης έχει τεράστια πεζοδρόμια σε πολλές από τις περιοχές του και λίγες θέσεις στάθμευσης αποκλειστικά για μοτοσυκλέτες, συγκριτικά όχι με το τι συμβαίνει σε άλλες πόλεις αλλά με τον όγκο των μοτοσυκλετών που κυκλοφορούν.

Το ζήτημα της στάθμευσης λοιπόν, μπορεί να το δει κανείς ως κάτι που έπρεπε να κάνει ο Δήμος και ίσως είναι το πρώτο βήμα για να προσεγγίσει τους μοτοσυκλετιστές, καθώς το δεύτερο βήμα ενδεχομένως να συναντήσει και ορισμένους που θα ενατιωθούν.

Ως δεύτερο βήμα, με βάση πάντα τον στόχο της μείωσης των θανατηφόρων, προγραμματίζονται εκστρατείες ευαισθητοποίησης και προώθησης της χρήσης προστατευτικού εξοπλισμού σε συνδυασμό με παρεμβάσεις στις υποδομές, όπως η ενίσχυση της σήμανσης σε τούνελ και στροφές και η τοποθέτηση συστημάτων απόσβεσης ενέργειας κατά την πρόσκρουση.

Εκτός από το κράνος είναι ήδη υποχρεωτικό να φορά κανείς γάντια, ενδεχομένως μετά την εκστρατεία ενημέρωσης να γίνει και ο υπόλοιπος προστατευτικός εξοπλισμός αντίστοιχα υποχρεωτικός. Όταν θα γίνει αυτό ίσως να ήταν μία πολύ καλή ιδέα να στέλνουμε ορισμένους από εδώ στην Ελλάδα για διακοπές στην Βαρκελώνη, όλα πληρωμένα αλλά με την υποχρέωση να κυκλοφορούν όλες τις ημέρες με μοτοσυκλέτα.

Για πρώτη φορά πάντως, οι αρμόδιοι φορείς υπογράφουν μια μόνιμη συμφωνία συνεργασίας, διαθέτοντας και κρατική υποστήριξη. Η πλευρά των μοτοσυκλετιστών δεν είναι εκτός και δεν είναι αντίθετη, αλλά εργάζεται ΜΑΖΙ με τους κρατικούς φορείς για αλλαγές που θα βοηθήσουν το σύνολο.

Για εμάς εδώ, είναι ένα ουτοπικό φαινόμενο, χαμένοι στο "δικαιωμά μου να μην φοράω κράνος", "ποιος μωρέ οδηγεί με γάντια", "μπουφάν με τρύπες εγώ δεν βάζω", όπως φυσικά και σε κρατικούς φορείς που ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΟΥΝ με τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και απλά επιβάλλονται με αυστηρά πρόστιμα. Υπάρχουν δηλαδή λάθη και από τις δύο πλευρές.

Στην άλλη άκρη της Μεσογείου όμως ένας άνευ προηγουμένου συνασπισμός δείχνει τη δέσμευση της Βαρκελώνης να προχωρήσει προς μια ασφαλέστερη και πιο ανθρώπινη συμβίωση σεβόμενη την ανάγκη όλων χωρίς κάποιος να προσπαθεί να επιβληθεί.