Μοτοσυκλετίστριες σώζουν ζωές

Το γυναικείο Club της NY κάνει delivery μητρικό γάλα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/1/2017

Στην Ελλάδα συνήθως φτιάχνουμε Club για να ζητάμε εκπτώσεις στα ανταλλακτικά από την αντιπροσωπεία, για να μαζευόμαστε να κάνουμε εκδρομές το Σαββατοκύριακο ή για να διοργανώνουμε αγώνες. Όμως το γυναικείο μοτοσυκλετιστικό club της Ν. Υόρκης αποφάσισε να κάνει κάτι πιο εποικοδομητικό για την τοπική κοινωνία.

Κάθε πρωί τα μέλη του πάνε στην Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος και αναλαμβάνουν την άμεση μεταφορά του στα νοσοκομεία, όπου νεογέννητα παιδιά το έχουν ανάγκη λόγω διαφόρων παθήσεων που δεν τους επιτρέπουν να καταναλώσουν ζωικό ή βιομηχανικό γάλα. Από το 1986 που ιδρύθηκε το club υπάρχουν 50 μέλη που βοηθούν σε αυτή την προσπάθεια καθημερινά, με ηλικία από 25 έως και 74 ετών! Μάλιστα πολλές φορές συμμετέχουν και άντρες στη μεταφορά. Όπως λέει η πρόεδρος του Club κυρία Jen Baquial, η ιδέα για να μεταφέρουμε το γάλα με μοτοσυκλέτες ήρθε σε εμάς από την πρόεδρο της Τράπεζας Μητρικού Γάλακτος την κυρία Julie Bouchet-Horwitz, η οποία όταν ήταν ακινητοποιημένη στην κίνηση της Νέας Υόρκης είδε τις μοτοσυκλέτες να αλλάζουν λωρίδες και να κινούνται ανάμεσα στα σταματημένα αυτοκίνητα. Το γάλα πρέπει να συλλέγεται από τα σπίτια που μένουν οι γυναίκες δότες, να πηγαίνει στην Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος για έλεγχο κι από εκεί στα μωρά που το έχουν ανάγκη. Με αυτοκίνητο αυτή η διαδικασία θα κράταγε μέρες. Τώρα όμως, τα μέλη του club αναλαμβάνουν μία μεταφορά την ημέρα πριν πάνε στην κανονική τους δουλειά. Τις βενζίνες και τα διόδια τους τα πληρώνει η Τράπεζα Μητρικού Γάλακτος, που έτσι κι αλλιώς θα πλήρωνε υπέρογκα ποσά για την μεταφορά με αυτοκίνητα όπως λέει η πρόεδρός του. Μήπως η Αμερική έχει περισσότερη κοινωνική συνείδηση από εμάς και είναι τελικά πιο Σοσιαλιστική χώρα από αυτό που νομίζουμε;      

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.