Νέες πατέντες Honda, ενεργών αεροδυναμικών βοηθημάτων

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/12/2019

Το τελευταίο χρόνο η Honda είχε καταθέσει διάφορες πατέντες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και τα σχέδια για τη χρήση ενεργών αεροδυναμικών βοηθημάτων για τις μοτοσυκλέτες της. Οι πατέντες έδειχναν την καινούργια CBR1000RR-R όμως κατά την παρουσίαση του νέου triple R της Honda στην EICMA, καμία απ’ τις δύο εκδόσεις δεν διέθετε ενεργά αεροδυναμικά βοηθήματα με μετακινούμενα πτερύγια. Ωστόσο, οι πατέντες της υπάρχουν και ίσως να σκόπευε να τις χρησιμοποιήσει πάνω στην αγωνιστική Superbike, κατά τη διάρκεια της νέας σεζόν.

Όμως, η FIM ανακοίνωσε τους νέους κανονισμούς για το 2020, που κάνουν ξεκάθαρο ότι οι κατασκευαστές δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αεροδυναμικά βοηθήματα που δεν υπάρχουν στην έκδοση παραγωγής που έχει ομολογκαριστεί γι' αυτό το λόγο. Συγκεκριμένα αναφέρουν πως όσες μοτοσυκλέτες παίρνουν μέρος στο πρωτάθλημα, τα ενεργά ή μη αεροδυναμικά βοηθήματά τους θα πρέπει να είναι τα ίδια με αυτά των μοτοσυκλετών παραγωγής και μάλιστα στην περίπτωση που είναι ενεργά, το εύρος κίνησής τους να είναι ίδιο με αυτό των μοντέλων παραγωγής.

Με την προσθήκη των νέων κανονισμών, η διοργάνωση φαίνεται πως έβαλε “φρένο” στα σχέδια της Honda να εκμεταλλευτεί τις πατέντες της, αφού δεν υπάρχουν στο μοντέλο παραγωγής. Ωστόσο, η Honda δεν σταματά να επενδύει σε αυτό τον τομέα και συνεχίζει να τα εξελίσσει, όπως φάνηκε απ’ τις πιο πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε. Στα σχέδια, υπάρχουν τρεις προτάσεις που συμβάλλουν στην ευστάθεια της μοτοσυκλέτας με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορετικές συνθήκες.

Στην πρώτη περίπτωση, τα αεροδυναμικά βοηθήματα βρίσκονται αρκετά χαμηλά (βλ. αριθμό 80b στο ακριβώς από πάνω σχέδιο), λίγο πιο πάνω από το ύψος του άξονα του εμπρός τροχού. Οι επιφάνειές τους έχουν αρκετά μεγάλο εμβαδόν και μέσω ενός σερβομηχανισμού θα έχουν τη δυνατότητα να ανοιγοκλείνουν σαν τα φτερά ενός Tomcat F14. Σχετικά με το πώς θα κρίνεται απαραίτητη η συμβολή τους στην αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Είτε θα συνεργάζονται με το hardware της μοτοσυκλέτας IMU, ECU κτλ λαμβάνοντας δεδομένα για την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, την κλίση της κ.α., και το πρόγραμμα θα κρίνει πότε είναι απαραίτητο να ανοίξουν ή να κλείσουν, είτε θα είναι στην ευχέρεια του αναβάτη αν θα τα χρησιμοποιήσει ή όχι.

Η πρόσθετη δύναμη που ασκούν τα αεροδυναμικά βοηθήματα καταπονεί ιδιαίτερα το ελαστικό επιταχύνοντας τη φθορά του, οπότε όντας ενεργά η μοτοσυκλέτα της Honda θα μειώνουν την φθορά, όταν θα είναι κλειστά.

Ένα παρόμοιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί και από τη δεύτερη πρόταση της Honda. Για την δημιουργία της θα μπορούσαμε να πούμε πως οι μηχανικοί της Big-H άντλησαν την έμπνευσή τους από τα Concorde. Για όσους δεν θυμούνται, η μύτη των Concorde διέθετε έναν μηχανισμό που της επέτρεπε να ανεβοκατεβαίνει, συγκεκριμένα ευθυγραμμιζόταν με την άτρακτο του αεροσκάφους όταν ήθελε να φτάσει ταχύτητες πολλών Mach, αποκτώντας ένα πιο αεροδυναμικό σχήμα με χαμηλότερο συντελεστή οπισθέλκουσας. Η ίδια φιλοσοφία αντικατοπτρίζεται στις πατέντες, με τη “μύτη” του μούτρου να “σπάει” προς τα κάτω. Όπως αναφέρεται και μέσα στο κείμενο των πατεντών, το σχήμα του φαίρινγκ μιας “συμβατικής” Superbike -χωρίς αεροδυναμικά βοηθήματα- φορτίζει αρκετά τον εμπρός τροχό. Ο βασικός στόχος αυτής της λύσης που προτείνει η Honda, είναι να επηρεάσει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας στις στροφές χωρίς να επηρεάζει την ευστάθεια στις ευθείες. Βάζοντας την “μύτη” στην κάτω θέση μειώνεται η δύναμη που ασκείται στον εμπρός τροχό και σε μεγάλες ταχύτητες και κλίσεις. Λόγω των διευθύνσεων των δυνάμεων που ασκούνται σε αυτές τις συνθήκες, πολλές φορές η μοτοσυκλέτα έχει την τάση να αλλάζει πορεία μέσα στην στροφή και αυτό θέλει να εκμηδενίσει η Honda. Σχετικά με το πότε και πόσο θα παραμένει στην κάτω θέση, θα είναι κάτι που θα αποφασίζεται μέσα απ’ την ανάλυση των δεδομένων της IMU, ενώ για τη λειτουργία της θα επιστρατεύεται λογικά πάλι ένας σερβομηχανισμός.

Το τρίτο και τελευταίο σχέδιο της Honda με μια πρώτη ματιά δεν παρουσιάζει κάτι νέο, κάτι που να…”βγάζει” μάτι. Ωστόσο, είναι πολύ απλή και έξυπνη λύση. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα αυτή τη φορά δεν έχουν την “συμβατική” εμφάνιση που έχουμε συνηθίσει αλλά στους τρεις κύκλους (71A, 71B, 71C) που εντοπίζονται ανάμεσα και πάνω απ’ τους προβολείς, θα εφαρμόζονται εσωτερικά τρεις μηχανισμοί που παράγουν δονήσεις και θα λειτουργούν όπως οι αντίστοιχοι στα κινητά τηλέφωνα και στα χειριστήρια των παιχνιδομηχανών. Όταν παράγονται οι δονήσεις (που δεν θα είναι ορατές με το μάτι), θα διακόπτεται η ροή του αέρα πάνω στο φαίρινγκ κι έτσι θα μειώνεται η κάθετη δύναμη. Αλλάζοντας την ταχύτητα των δονήσεων θα αλλάζει και η συχνότητά τους ούτως ώστε να διαθέτουν σε κάθε συνθήκη την ιδανική ρύθμιση. Αντίστοιχα θα μπορούν να τοποθετηθούν τέτοιοι μηχανισμοί και στα πλαϊνά τμήματα του φαίρινγκ για να αυξάνεται η αντίσταση και να μειώνεται η αεροδυναμική σταθερότητα, με αποτέλεσμα να πλαγιάζει η μοτοσυκλέτα πιο γρήγορα στις στροφές.

Κατά πόσο κάποιο από τα σχέδια της Honda θα περάσει στην παραγωγή παραμένει τελείως άγνωστο. Η έντονη ενασχόλησή της όμως με τον τομέα της βελτίωσης της αεροδυναμικής των μοτοσυκλετών της, σημαίνει πως κάποια στιγμή η Big-H ενδεχομένως να αποφασίσει ποια είναι η χρυσή τομή για να τη δούμε στις μοτοσυκλέτες που θα οδηγούμε.

Ετικέτες

WSBK

Honda

https://bit.ly/MOTO_677

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/1/2026

Η Kramer έχει έτοιμα τα Race Kit που έιχαμε δει προ μηνών, και υπόσχεται να μετατρέψει τις ΚΤΜ Super Duke 1290 και 1390 σε "όπλα" πίστας.

Tο περασμένο καλοκαίρι είχαμε παρουσιάσει τις πρώτες εικόνες του Kramer Super Duke Race Kit, το οποίο υπόσχεται να μεταμορφώσει τις Super Duke σε μοτοσυκλέτες πίστας. Τώρα όμως το kit είναι επίσημα εδώ και όσο εντυπωσιακό περιμέναμε.

Το Race Kit είναι σχεδόν άμεσα προσαρμόσιμο χωρίς μετατροπές και συμβατό με το εργοστασιακό ψυγείο και τις αναρτήσεις. Με τόσα πολλά εξαρτήματα να αντικαθιστούνται, θα ήταν ασφαλές να υποθέσει κάποιος ότι θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από λίγη ώρα στο γκαράζ του για να ολοκληρώσει την τοποθέτηση.

Αρχικά, οι πρώτες εικόνες που είχαμε δει αποκάλυπταν μόνο τα fairing. Πλέον όμως, η Kramer παρουσίασε την πλήρη μετατροπή, αποκαλύπτοντας και βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά που κρύβονται πίσω από το κιτ.

Σχεδιασμένο για τα KTM 1290 και 1390 Super Duke από το 2020 και μετά, το Kramer Race Kit δεν είναι απλώς ένα πακέτο, που αλλάζει την μορφή της μοτοσυκλέτας αλλά μια ολοκληρωμένη αγωνιστική μετατροπή. Ο αεροδυναμικός επανασχεδιασμός βρίσκεται στο επίκεντρο, με νέο ζελατινάκι και προφίλ που αντικαθιστούν τη naked επιθετικότητα με σταθερότητα για απόδοση σε υψηλές ταχύτητες.

Τα fairing είναι κατασκευασμένα από fiberglass και ενισχυμένα με carbon fiber στα κρίσιμα σημεία, ενώ διαθέτουν αεροδυναμικά βοηθήματα και ταχυσυνδέσμους. Παρά τη ριζική αλλαγή, το kit παραμένει συμβατό με το εργοστασιακό ψυγείο και την εξάτμιση των 1290/1390, διατηρώντας την εγκατάσταση σχετικά απλή.

Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές αφορά στο ρεζερβουάρ ή μάλλον στην απουσία του. Η Kramer αντικαθιστά το εργοστασιακό με ένα αγωνιστικό 22 λίτρων από XPE, ανθεκτικό σε πτώσεις, το οποίο λειτουργεί και ως βάση της σέλας. Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερη και πιο φυσική θέση οδήγησης, με 20 mm ρύθμισης ύψους σέλας και δυνατότητα προσθήκης +40 mm αφρώδους για περισσότερη άνεση. Παράλληλα, χαμηλώνει το κέντρο βάρους, βελτιώνεται η κατανομή και αυξάνεται η αυτονομία.

Στο πακέτο περιλαμβάνονται επίσης αγωνιστικά clip-ons, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ, αλλαγή στο μοχλικό σύστημα, καθώς και νέα αγωνιστική εισαγωγή αέρα. Το kit ολοκληρώνεται με νέα μονοκόμματη βάση οργάνων, και άνω τιμονόπλακα κατασκευασμένη με CNC κατεργασία,

Για όσους θέλουν να το πάνε ακόμη πιο μακριά, η Kramer προσφέρει πρόσθετα αναβαθμισμένο ψυγείο, καθώς και εμπρός και πίσω αεροδυναμικά φτερά, όπως αυτά που βλέπουμε στις φωτογραφίες που είδαν την δημοσιότητα.

Η τιμή του Kramer Race Kit για το KTM Super Duke ανέρχεται στα 6.990 ευρώ συν ΦΠΑ. Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην επίσημη ιστοσελίδα της Kramer.