Norton: Σε δίκη για χρέη €353.269!

Αναβολή της υπόθεσης για το Φεβρουάριο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/1/2020

Το νέο έτος βρήκε τη Norton στις αίθουσες των δικαστηρίων, με την αγγλική εταιρεία να κατηγορείται για χρέη ύψους 353.269 ευρώ. Η Norton πλέον είναι ένα μικρό εργοστάσιο με αντίστοιχα πολύ μικρές δυνατότητες παραγωγής μοτοσυκλετών και παρά τις προσπάθειές της πέρσι να επεκταθεί στην ιαπωνική αγορά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια με την διάθεση 1.000 μοτοσυκλετών της στην χώρα του "ανατέλλοντος ήλιου", τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά για αυτή.

Τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει αρκετά ποσά στην έρευνα και εξέλιξη των μοτοσυκλετών της παρουσιάζοντας εντυπωσιακά μοντέλα, όπως το Superlight το 2018, ενώ ένα χρόνο αργότερα παρουσίασε το Superlight SS εφοδιασμένο με υπερσυμπιεστή κάνοντάς το ακόμη πιο ξεχωριστό από όσο ήταν. Η πολιτική της Norton ήταν ολόσωστη, καθώς κάθε εταιρεία που θέλει να είναι ανταγωνιστική οφείλει να επενδύει τεράστια ποσά στο R&D τμήμα της, για τη δημιουργία μοντέλων εφοδιασμένα με τη τελευταία λέξη της τεχνολογίας.

Το θέμα είναι πως οι μικρές δυνατότητες παραγωγής του εργοστασίου αλλά και το μικρό αγοραστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται, οδήγησαν την Norton στο να μην πληρώσει τους φόρους που της αναλογούν στο κράτος. Έτσι, βρέθηκε στα δικαστήρια φέτος με την κατηγορία πως χρωστάει €353.269. Προς υπεράσπισή της, ο CEO της Norton, Stuart Gamer ανέφερε πως απαλλάσσεται από ένα μεγάλο ποσό των οφειλών λόγω της φορολογικής ελάφρυνσης που υπόκεινται τα ποσά που ενδύονται στο τμήμα έρευνας και εξέλιξης. Παράλληλα, έχει γνωστοποιηθεί πως η Norton στο πρόσφατο παρελθόν είχε τις διπλάσιες οφειλές και την ώρα που κλήθηκε στο δικαστήριο τις είχε μειώσει στις €353.269.

Το HMRC (Her Majesty’s Revenue and Customs), η υπεύθυνη υπηρεσία για τα έσοδα και τελωνεία της Βρετανίας, αναγνώρισε στο δικαστήριο την προσπάθεια αποπληρωμής των οφειλών της Norton, όμως παρέμεινε αρκετά αυστηρή ζητώντας απ’ το δικαστή της υπόθεσης, Sebastian Prentis, να εξοφληθεί το υπόλοιπο χρέος μέσα σε 63 ημέρες. Το δικαστήριο αναβλήθηκε για τις 12 Φεβρουαρίου.

O CEO της Norton, Stuart Garner

 

Τον περασμένο Νοέμβριο η Norton είχε δώσει στη δημοσιότητα ένα δελτίου τύπου λέγοντας πως ψάχνει επενδυτές και πως πουλούσε το 5% των μετοχών της με στόχο να μαζέψει ένα εκατομμύριο λίρες, με την αγορά μιας μετοχής να κοστίζει 50 λίρες. Τότε, είχε βρει έναν ανώνυμο επενδυτή να την υποστηρίξει οικονομικά. Μετά τη λήξη της δίκης, ο Stuart Garner μίλησε στις εφημερίδες λέγοντας: “Μας έδωσαν παράταση χρόνου για να τους εξοφλήσουμε και συμφώνησαν στο ποσό της πληρωμής.”

Το 2020 φαίνεται πως θα είναι μια αρκετά δύσκολη χρονιά για την Norton και ας ελπίσουμε πως η ιστορία θα έχει αίσιο τέλος, για ένα απ’ τα πιο ιστορικά ονόματα στο χώρο της μοτοσυκλέτας.

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;