Norton Superlight 2019 στην Motorcycle Live

Μια διαφορετική supersport
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/11/2018

Η παρουσία της Norton στο φετινό σαλόνι του Μιλάνο, ήταν ιδιαίτερα διακριτική, καθώς δεν παρουσίασε κάποιο νέο μοντέλο. Όπως φαίνεται ήθελε να φυλάξει όλους τους άσσους της για την Motorcycle live, μιας έκθεσης που πραγματοποιείται στα πάτρια εδάφη της εταιρείας αυτές τις μέρες. Μέσα στην έδρα της παρουσίασε τρία νέα μοντέλα για το 2019, με την Superlight να τραβάει όλα τα βλέμματα. Η supersport μοτοσυκλέτα κατασκευάστηκε κατ’ εικόνα της ναυαρχίδας της, αποτελώντας έτσι την μικρογραφία της όσον αφορά το αισθητικό κομμάτι. Απώτερος σκοπός της Norton ήταν να δημιουργήσει μια supersport μοτοσυκλέτα που θα μπορεί να λάβει μέρος στην Lightweight κατηγορία του Isle Of Man. Βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή στην κατηγορία δεν είναι το βάρος όπως υπονοεί το όνομά της, αλλά ο κυβισμός του κινητήρα που δεν πρέπει να ξεπερνά τα 650 κυβικά και να έχει μέχρι δύο έμβολα.

Με αυτές τις προδιαγραφές η Norton χρησιμοποίησε για την κατασκευή του κινητήρα, την κυλινδροκεφαλή του V4 RR, διαφοροποιώντας παράλληλα την διαδρομή ώστε να φέρει τον κυβισμό στο ανώτερο επιτρεπτό όριο των προδιαγραφών της κατηγορίας και χρησιμοποίησε έναν στρόφαλο 270 μοιρών. Η Norton για να εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητες του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα προγραμμάτισε την μονάδα IMU, φτάνοντας τους 105 ίππους στις 12.500 στροφές και τα 7,6 χιλιογραμμόμετρα ροπής, προσφέροντας τρείς χαρτογραφήσεις τη Road, τη Sport και την Race-pro. Παράλληλα εξόπλισε τη μοτοσυκλέτα της με Traction control, Wheelie control και Launch control εκμεταλλευόμενη τον αισθητήρα G έξι αξόνων, ενώ δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το quick shifter προσφέροντας άμεσες αλλαγές είτε στο ανέβασμα είτε στο κατέβασμα. Όλες αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες προς τον αναβάτη μέσω της υψηλής ευκρίνειας έγχρωμης οθόνης 7 ιντσών, ενώ επίσης διαθέτει σύστημα keyless καταργώντας τη χρήση του κλασσικού κλειδιού. Επίσης μια διαφορά που παρατηρείται μεταξύ του V4 RR και του Superlight, είναι πως το μικρό μοντέλο δεν θα είναι εξοπλισμένο με κάμερα στο πίσω μέρος για την πληροφόρηση του αναβάτη μέσω της οθόνης για την κατάσταση που επικρατεί πίσω του. Ένα πόρισμα που απορρέει απ’ την ύπαρξη των κλασσικών καθρεπτών.

Το πλαίσιο είναι σωληνωτό, τύπου χωροδικτύωμα και χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως ενεργό μέρος, χωρίς όμως να αναφέρεται αν είναι αλουμινένιο ή όχι, ενώ έχει μεταβαλλόμενη γωνία κάστερ. Το μονόμπρατσο αλουμινένιο ψαλίδι έχει ρυθμιζόμενη έδραση στο πλαίσιο, επηρεάζοντας αντίστοιχα την γεωμετρία της μοτοσυκλέτας. Τα φαιρινγκ είναι πανομοιότυπα με αυτά της V4 RR και κατασκευάζονται αντίστοιχα από carbon ώστε το όνομα του μοντέλου να συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Για την επίτευξη του όσο το δυνατόν χαμηλού βάρους η Norton εξοπλίζει τη μοτοσυκλέτα της με τις carbon ζάντες της BST. Παράλληλα το ρεζερβουάρ χωρητικότητας 18 λίτρων που βρίσκεται κάτω από το κάθισμα του αναβάτη όπως στα MotoGP και συμβάλλει στην συγκέντρωση των μαζών όσο πιο κεντρικά και χαμηλά γίνεται, είναι κατασκευασμένο και αυτό από carbon με ενισχύσεις Kevlar στα απαραίτητα σημεία. Με αυτόν τον τρόπο η Norton αναφέρει πως κατάφερε να περιορίσει το βάρος της μοτοσυκλέτας χωρίς υγρά στα 158 κιλά.

Οι αναρτήσεις της μοτοσυκλέτας φέρουν την υπογραφή της Ohlins με το αμορτισέρ TTXGP πίσω να είναι ειδικά ρυθμισμένο με βάση τις προδιαγραφές της Norton, έτσι το φέρει όλες τις ρυθμίσεις. Απ’ την άλλη το πιρούνι είναι ένα “ταπεινό” NIX30 συνοδευόμενο απ’ το stabilizater της ίδιας εταιρείας για την ενίσχυση της σταθερότητάς της. Στο σύστημα πέδησης έχουμε τις M50 δαγκάνες της Brembo πάνω στους πλευστούς δίσκους των 330mm μπροστά με ABS, ενώ πίσω έχουμε μια δαγκάνα της ίδιας εταιρείας και δίσκο 245mm. Ακόμη, η Norton προσφέρει στην λίστα με τον προαιρετικό εξοπλισμό της μοτοσυκλέτας ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης για αγωνιστική χρήση που αυξάνει την ιπποδύναμη κατά 6 ίππους και μειώνει το βάρος κατά 6 κιλά, σταματώντας τη βελόνα της ζυγαριάς στα 152 κιλά.Η Norton Superlight αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2019, ενώ η τιμή της είναι διαμετρικά αντίθετη με το χαμηλό βάρος της, γεγονός που δικαιολογείται απόλυτα τόσο από τις τεχνολογίες που εξοπλίζεται όσο και τον κορυφαίο περιφερειακό εξοπλισμό, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται στα 24.339€ για την Αγγλία.

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                                

Τιμή:

24.339€

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μεταξόνιο (mm):

1.339

Ύψος σέλας (mm):

824

Γωνία κάστερ (˚):

24.2

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Χωροδικτύωμα

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

158 / -

Ρεζερβουάρ (l):

18

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Υδρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά με 2ΕΕΚ και 4Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

82 x 61.5

Χωρητικότητα (cc):

650

Σχέση συμπίεσης:

13,4:1

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

105/12.500

Ροπή (kg.m/rpm):

7,6

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

161,5

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

2 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Αμορτισέρ της Ohlins TTXGP ειδικά κατασκευασμένο

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Carbon 17 ιντσών της BST

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 245mm με δαγκάνα δύο εμβόλων της Brembo και ABS

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Έγχρωμη ψηφιακή οθόνη οργάνων υψηλής ανάλυσης 7 ιντσών με πλήρεις ενδείξεις. ABS, Traction Control, Launch Control, Wheelie Control, Quick Shifter, Keyless και τρία προγράμματα επιδόσεων

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι της Ohlins NIX 30

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Carbon 17 ιντσών της BST

ΦΡΕΝΟ

Δύο πλευστοί δίσκοι 330mm με τις M50 δαγκάνες της Brembo

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.