Ο Chris Birch στην Ελλάδα - Hellas Rally

Το Hellas Rally 2017 συγκεντρώνει τις παγκόσμιες παρουσίες του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/5/2017

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε νωρίτερα με υψηλές γνωριμίες, με πρωινό καφέ παρέα με τον Chris Birch και οικοδεσπότη το KTM Racing Center 500! Το «υψηλές» είναι κυριολεκτικό, καθώς ο Birch είναι πάνω από ένα και ενενήντα…

Τον Νεοζηλανδό τον ξέρετε όλοι από τα video που τον έχουν κάνει διάσημο, ίσως όχι με το όνομά του, αλλά σίγουρα τον αναγνωρίζετε από την μοτοσυκλέτα του, είναι εκείνος ο τύπος που πρώτος συμπεριφέρθηκε σε ένα KTM 1190 Adventure σαν γνήσιο enduro, αυτό είναι από τα πιο διάσημά του video:

 

Ο Chris κατάφερε να γίνει παγκοσμίως γνωστός, αφού πρώτα έκανε την διαφορά σε μία πολύ μακρινή χώρα, τραβώντας τα βλέμματα του κόσμου, φτάνοντας στο τέλος να αλλάξει επάγγελμα..

Βρίσκεται στην Ελλάδα για να πάρει μέρος στο Hellas Rally μ’ ένα 1090 Adventure R που έρχεται απευθείας από την Αυστρία και θα αποτελέσει την μοτοσυκλέτα του για το φετινό Red Bull Romaniacs!

Δείτε τον εδώ να προετοιμάζεται για το ελληνικό Dakar, όπως λέει, το Hellas Rally:

Όπως γράφαμε εδώ, φέτος το Red Bull Romaniacs θα γίνει πεδίο μάχης ανάμεσα σε KTM και BMW, καθώς ο Chris αποφάσισε να αγωνιστεί με το 1090R και η BMW ανακοίνωσε αμέσως μετά πως θα απαντήσει με τον Gerhard Foster που θα οδηγήσει ένα BMW R nineT προετοιμασμένο από την Touratech με την κωδική ονομασία (R9X7)! Ο Chris επιβεβαίωσε επίσης την υπόθεση που είχαμε κάνει, πως θα τρέξουν στην ειδική –τουριστική- κατηγορία που έχει θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια και διεξάγεται σε διαφορετική διαδρομή, αποφεύγοντας τον Πρόλογο. Βέβαια επειδή ο Chris είναι… τρελός (με την καλή έννοια) όταν τον ρώτησα συγκεκριμένα μου αποκάλυψε την πρόθεσή του: Το έχει βάλει σκοπό να το δοκιμάσει με το 1090R και για όσους δεν ξέρουν να πούμε ότι είναι άθλος να περνάς τον Πρόλογο με τα πόδια. Πρόκειται για μία ειδική διαδρομή στην εκκίνηση, φτιαγμένη με πέτρες, ξύλα, λάστιχα και κορμούς, αποτελώντας έναν στίβο που μονάχα οι κορυφαίοι καλοί αναβάτες τον περνούν γρήγορα. Θα είναι η πρώτη φορά που μία τέτοια μοτοσυκλέτα θα περάσει από εκεί, αν βέβαια περάσει. Ο Chris θα πάρει την απόφαση το πρωί, όταν δει την διαδρομή που θα έχει φτιάξει η διοργάνωση και θα εκτιμήσει την δυσκολία της. Επίσης, επειδή είναι «κότα» (δικά του λόγια, εννοώντας ότι εγκαταλείπει την μοτοσυκλέτα αν δει ότι πάει να πέσει) το πολύ – πολύ να σύρει το Adventure εκτός διαδρομής χάνοντας λίγο χρόνο και να συνεχίσει να κυνηγά τον Foster που στοιχηματίσαμε και οι δύο ότι δεν θα δοκιμάσει τον Πρόλογο με το ΜπεμβεδοΤούρατεκ, θα το δούμε!

Στην Ελλάδα έρχεται για το Hellas Rally και το αντιμετωπίζει ως μέρος της προπόνησής του για το Red Bull Romaniacs! Το Hellas Rally ήταν από την πρώτη στιγμή ένα από τα καλύτερα οργανωμένα Rally, προσελκύοντας το ενδιαφέρον αναβατών με παγκόσμια υπόσταση, ιδιαίτερα φέτος, όπως διαβάζετε εδώ.

Με διαδρομές που εκτείνονται σαν μία μαργαρίτα γύρω από την Ναύπακτο, το bivouac του Hellas Rally θα είναι το σπίτι του Chris για τις επόμενες μέρες και η ίδια η Ναύπακτος το σπίτι της υπόλοιπης οικογένειας του Νεοζηλανδού, που τον ακολούθησαν για να δουν όσο προλάβουν την Ελλάδα, και όσο προλάβουν και τον ίδιο, καθώς αμέσως μετά αναχωρεί για Καναδά και προπονείται εντατικά μέχρι να επιστρέψει στην Ευρώπη και στο Red Bull Romaniacs! Η Ελλάδα έχει ξεχωριστή θέση για τον Chris και την οικογένειά του, καθώς αγαπούν την χώρα μας και την ιστορία της, και βάφτισαν την κόρη τους «Ζωή» ακριβώς για αυτό το λόγο…

Ο 36χρονος Chris, δεν είχε γρήγορη εξέλιξη στο εικονικό βάθρο των αναβατών με την παγκόσμια φήμη, όπως εξιστορεί ο ίδιος:

«Μου πήρε πολλά χρόνια για να φτάσω στο σημείο να αγωνίζομαι χωρίς να πρέπει να πληρώνω και μία δεκαετία μετά από αυτό, για να βγάζω λεφτά από τους αγώνες! Για να σου απαντήσω και στην άλλη ερώτηση που μου έκανες: Θεωρώ ότι το σημείο που έγινε η αλλαγή πορείας, το breakthrough όπως λέμε, ήταν η πρώτη νίκη στο Red Bull Romaniacs. Γύρισα πίσω στο συνεργείο που δούλευα, το αφεντικό μου έσφιξε το χέρι, μου έδωσε συγχαρητήρια και μου λέει «ΟΚ τώρα πρέπει να κάνουμε αυτό κι εκείνο κτλ..» όχι όμως σαν να μην τρέχει τίποτα, αισθανόμουν ότι κάτι είχε αλλάξει και άρχισα γρήγορα να το βλέπω καθώς οι προτάσεις ερχόντουσαν με ρυθμό η μία πίσω από την άλλη και στο Red Bull Romaniacs την επόμενη χρονιά θεωρούσα ήδη τον εαυτό μου επαγγελματία αναβάτη. Για δέκα χρόνια οι χορηγοί που είχα, απλά μου εξασφάλιζαν τα έξοδα και πίστευα ότι αυτό ήθελα, εκείνο ήταν το όριο που είχα θέσει. Έκανα την πλάκα μου, το χόμπι μου χωρίς να ξοδεύω το τεράστιο ποσό που απαιτεί ένα τέτοιο χόμπι».

«…. Η καλύτερη στιγμή μου στο Red Bull Romaniacs ήταν όταν έκοψα την κορδέλα, λίγο πριν ανέβω για πρώτη φορά στο βάθρο, από τις 7 φορές συνολικά που το έχω κερδίσει». «…Όχι δεν το λέω για την άνοδο που είχα μετά, αλλά και για την στιγμή εκείνη που την έχω στο μυαλό μου συνέχεια, την στιγμή που έκοβα την κορδέλα με πολλαπλές πρωτιές, του καλύτερα πρωτοεμφανιζόμενου αναβάτη, του ταχύτερου, του μεγάλου νικητή. Βλέπεις εκείνη την στιγμή κατέρρεαν όλα όσα είχα ακούσει πριν τον αγώνα, το δεν έχεις ελπίδες, το έχεις μεγάλη ιδέα για εσένα και ένα σωρό ακόμη που με έκαναν να πεισμώσω και τελικά να κερδίσω τον αγώνα!»

«Από πολύ αρχή είχα σχεδόν πάντα KTM μοτοσυκλέτες, ταίριαξα με αυτές. Σαν παιδί, μιας και έκανα enduro από τεσσάρων χρονών, είχα Kawasaki και έκανα κι ένα διάλειμμα με Husqvarna, το 2003, που κράτησε ένα μόλις χρόνο γιατί δεν με βόλεψε καθόλου η μοτοσυκλέτα, κυριολεκτικά μία μέρα την παράτησα με κλάματα από τα νεύρα μου, γύρισα στα KTM και έμεινα εκεί».

«… Ναι υπήρξε φορά που θα παρατούσα τις μοτοσυκλέτες τελείως. Ήταν εκείνη την περίοδο της ισορροπίας όπως είπες (την δεκαετία που οι χορηγίες κάλυπταν τα έξοδα) και θα το έκανα για να κάνω καριέρα στο mountain bike, που είναι η μεγάλη μου αγάπη. Το ποδήλατο είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της γυμναστικής μου. Το πρωί μόλις σηκωθώ κάνω γιόγκα για περίπου μισή ώρα, για να δουλέψουν οι κλειδώσεις και μετά, αν είναι αυτή η περίοδος και καλός ο καιρός, ανεβαίνω στο ποδήλατο».

«…Μπορεί να μην έχω υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς, πέρα από τα χτυπήματα στην πλάτη, αλλά χρειάζεται χρόνος το πρωί, το καλό είναι πως από το σπίτι μου η ζούγκλα είναι μόλις πέντε λεπτά!». «…Ζούγκλα το λέμε όλοι γιατί είναι ακριβώς αυτό, στενά μονοπάτια σε απάτητα δάση με βατσινιές και τόσο πυκνή βλάστηση που την κόβεις με το μαχαίρι. Όχι δεν είναι όπως στην Ευρώπη ή τον Καναδά ή την Ν. Αφρική, μπορώ να πάω όπου θέλω με τους φίλους, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό και κανείς δεν θα μας πει κάτι. Υπάρχουν σερίφηδες, όμως φαντάσου ότι πριν λίγο καιρό για παράδειγμα, ήρθαν να μας μιλήσουν για το αν κάνουμε enduro την στιγμή που καθόμασταν πάνω στα μηχανάκια! Με ένα ύφος του στιλ, κάντε ότι θέλετε, απλά προσέχετε και το δάσος, πράγμα που είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε μία ζωή. Υπάρχει κατανόηση λοιπόν.»

«… Το νέο TPI της KTM ανυπομονώ να το δω και εγώ και να το καβαλήσω, δεν έχω καταφέρει ακόμα, με όποιον μίλησα μου λέει ότι είναι εκπληκτικό, μου το επιβεβαιώνεις και εσύ τώρα οπότε ναι περιμένω να το πετύχω στην Ρουμανία. Ανάμεσα σε τετράχρονες και δίχρονες, θα σου πω τις δίχρονες αλλά με τεράστιο αλλά, δηλαδή: Στην καθημερινή μου προπόνηση, και σε ένα πιστάκι είμαι πολύ πιο γρήγορος και πάω καλύτερα με τις τετράχρονες της KTM, στα δύσκολα θέλω δίχρονο EXC. Αν θες να στο βάλω σε νούμερα, με δυσκολότερο το 10 τότε οτιδήποτε μέχρι το 7 είναι με 4T και κάθε κομμάτι με δυσκολία από 7 και πάνω προτιμώ 2T».

«… Στο Hellas Rally έχω μία γλυκιά ανυπομονησία να σου πω την αλήθεια, γιατί έχω δει μόνο video. Τι να περιμένω τι λες;»

«Να περιμένεις μία εκπληκτική οργάνωση από ανθρώπους με μεγάλη εμπειρία και χώματα με μεγάλη ιστορία σε πανέμορφο τοπίο. Μόνο η ζέση θα σε προβληματίσει, άλλα έχεις κερδίσει 3 φορές το Roof of Africa, οπότε το ξεχνάμε».

Τελειώνοντας με τις φωτογραφίες και την συζήτηση, ο 36χρονος Chris παίρνει στους ώμους την Ζωή και αρχίζει τα “banny hops” συνδυάζοντας ποιοτικό χρόνο με το παιδί του και γυμναστική ταυτόχρονα, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο εκείνη την στιγμή. Συζητώντας με την σύζυγό του, που είναι μαζί του 15 χρόνια, το μόνο που έχει επηρεάσει την ζωής τους είναι ότι δεν βλέπονται συχνά, καθώς ο Chris είτε θα ταξιδεύει, είτε θα προπονείται. Φυσικά η αμοιβή είναι καλύτερη, όπως και το σπίτι τους πλέον… Τον ακολουθεί σπάνια στα ταξίδια, αλλά την Ελλάδα δεν θα την έχανε, ακόμα κι αν έχουν πολύ λίγο χρόνο για τα αξιοθέατα στην Αθήνα, θα κοιτάξουν να μην χάσουν το κάστρο στην Ναύπακτο όμως..

Αυτός είναι ο Chris Birch που υποστηριζόμενος από την Red Bull και την KTM, πραγματοποιεί τα πιο εντυπωσιακά video με on-off μοτοσυκλέτα! Το KTM 1090 Adventure R με το οποίο θα τρέξει στο Hellas Rally, έρχεται από την Αυστρία και θα είναι το ίδιο με το οποίο θα αγωνιστεί και στο Red Bull Romaniacs. Οι μόνες αλλαγές είναι εσωτερικά στις αναρτήσεις, revalving στο πιρούνι με πιο σκληρή λειτουργία και μεγαλύτερους ανεμιστήρες για το ψυγείο, ώστε να διατηρείται καλύτερα η θερμοκρασία στα πολύ κλειστά κομμάτια. Πέρα από μία μικρή αναβάθμιση με την σειρά Power Parts, το 1090 Adventure R, είναι κατά βάση μία μοτοσυκλέτα παραγωγής! Ο Chris το προτιμά για αυτό το τόσο απαιτητικό enduro συγκριτικά με το 1290, αλλά τα περισσότερα από όσα κάνει, ισχυρίζεται ότι γίνονται με λίγο παραπάνω κόπο και με την υπερβολικά δυνατή, μεγάλη Adventure… Έτοιμος για το ξακουστό πλέον Hellas Rally, o Chris αναχώρησε το μεσημέρι για Ναύπακτο και περιμένουμε να δούμε τις εντυπωσιακές του φωτογραφίες να καταφτάνουν τις επόμενες μέρες!

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.