Ο Chris Birch στην Ελλάδα - Hellas Rally

Το Hellas Rally 2017 συγκεντρώνει τις παγκόσμιες παρουσίες του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/5/2017

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε νωρίτερα με υψηλές γνωριμίες, με πρωινό καφέ παρέα με τον Chris Birch και οικοδεσπότη το KTM Racing Center 500! Το «υψηλές» είναι κυριολεκτικό, καθώς ο Birch είναι πάνω από ένα και ενενήντα…

Τον Νεοζηλανδό τον ξέρετε όλοι από τα video που τον έχουν κάνει διάσημο, ίσως όχι με το όνομά του, αλλά σίγουρα τον αναγνωρίζετε από την μοτοσυκλέτα του, είναι εκείνος ο τύπος που πρώτος συμπεριφέρθηκε σε ένα KTM 1190 Adventure σαν γνήσιο enduro, αυτό είναι από τα πιο διάσημά του video:

 

Ο Chris κατάφερε να γίνει παγκοσμίως γνωστός, αφού πρώτα έκανε την διαφορά σε μία πολύ μακρινή χώρα, τραβώντας τα βλέμματα του κόσμου, φτάνοντας στο τέλος να αλλάξει επάγγελμα..

Βρίσκεται στην Ελλάδα για να πάρει μέρος στο Hellas Rally μ’ ένα 1090 Adventure R που έρχεται απευθείας από την Αυστρία και θα αποτελέσει την μοτοσυκλέτα του για το φετινό Red Bull Romaniacs!

Δείτε τον εδώ να προετοιμάζεται για το ελληνικό Dakar, όπως λέει, το Hellas Rally:

Όπως γράφαμε εδώ, φέτος το Red Bull Romaniacs θα γίνει πεδίο μάχης ανάμεσα σε KTM και BMW, καθώς ο Chris αποφάσισε να αγωνιστεί με το 1090R και η BMW ανακοίνωσε αμέσως μετά πως θα απαντήσει με τον Gerhard Foster που θα οδηγήσει ένα BMW R nineT προετοιμασμένο από την Touratech με την κωδική ονομασία (R9X7)! Ο Chris επιβεβαίωσε επίσης την υπόθεση που είχαμε κάνει, πως θα τρέξουν στην ειδική –τουριστική- κατηγορία που έχει θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια και διεξάγεται σε διαφορετική διαδρομή, αποφεύγοντας τον Πρόλογο. Βέβαια επειδή ο Chris είναι… τρελός (με την καλή έννοια) όταν τον ρώτησα συγκεκριμένα μου αποκάλυψε την πρόθεσή του: Το έχει βάλει σκοπό να το δοκιμάσει με το 1090R και για όσους δεν ξέρουν να πούμε ότι είναι άθλος να περνάς τον Πρόλογο με τα πόδια. Πρόκειται για μία ειδική διαδρομή στην εκκίνηση, φτιαγμένη με πέτρες, ξύλα, λάστιχα και κορμούς, αποτελώντας έναν στίβο που μονάχα οι κορυφαίοι καλοί αναβάτες τον περνούν γρήγορα. Θα είναι η πρώτη φορά που μία τέτοια μοτοσυκλέτα θα περάσει από εκεί, αν βέβαια περάσει. Ο Chris θα πάρει την απόφαση το πρωί, όταν δει την διαδρομή που θα έχει φτιάξει η διοργάνωση και θα εκτιμήσει την δυσκολία της. Επίσης, επειδή είναι «κότα» (δικά του λόγια, εννοώντας ότι εγκαταλείπει την μοτοσυκλέτα αν δει ότι πάει να πέσει) το πολύ – πολύ να σύρει το Adventure εκτός διαδρομής χάνοντας λίγο χρόνο και να συνεχίσει να κυνηγά τον Foster που στοιχηματίσαμε και οι δύο ότι δεν θα δοκιμάσει τον Πρόλογο με το ΜπεμβεδοΤούρατεκ, θα το δούμε!

Στην Ελλάδα έρχεται για το Hellas Rally και το αντιμετωπίζει ως μέρος της προπόνησής του για το Red Bull Romaniacs! Το Hellas Rally ήταν από την πρώτη στιγμή ένα από τα καλύτερα οργανωμένα Rally, προσελκύοντας το ενδιαφέρον αναβατών με παγκόσμια υπόσταση, ιδιαίτερα φέτος, όπως διαβάζετε εδώ.

Με διαδρομές που εκτείνονται σαν μία μαργαρίτα γύρω από την Ναύπακτο, το bivouac του Hellas Rally θα είναι το σπίτι του Chris για τις επόμενες μέρες και η ίδια η Ναύπακτος το σπίτι της υπόλοιπης οικογένειας του Νεοζηλανδού, που τον ακολούθησαν για να δουν όσο προλάβουν την Ελλάδα, και όσο προλάβουν και τον ίδιο, καθώς αμέσως μετά αναχωρεί για Καναδά και προπονείται εντατικά μέχρι να επιστρέψει στην Ευρώπη και στο Red Bull Romaniacs! Η Ελλάδα έχει ξεχωριστή θέση για τον Chris και την οικογένειά του, καθώς αγαπούν την χώρα μας και την ιστορία της, και βάφτισαν την κόρη τους «Ζωή» ακριβώς για αυτό το λόγο…

Ο 36χρονος Chris, δεν είχε γρήγορη εξέλιξη στο εικονικό βάθρο των αναβατών με την παγκόσμια φήμη, όπως εξιστορεί ο ίδιος:

«Μου πήρε πολλά χρόνια για να φτάσω στο σημείο να αγωνίζομαι χωρίς να πρέπει να πληρώνω και μία δεκαετία μετά από αυτό, για να βγάζω λεφτά από τους αγώνες! Για να σου απαντήσω και στην άλλη ερώτηση που μου έκανες: Θεωρώ ότι το σημείο που έγινε η αλλαγή πορείας, το breakthrough όπως λέμε, ήταν η πρώτη νίκη στο Red Bull Romaniacs. Γύρισα πίσω στο συνεργείο που δούλευα, το αφεντικό μου έσφιξε το χέρι, μου έδωσε συγχαρητήρια και μου λέει «ΟΚ τώρα πρέπει να κάνουμε αυτό κι εκείνο κτλ..» όχι όμως σαν να μην τρέχει τίποτα, αισθανόμουν ότι κάτι είχε αλλάξει και άρχισα γρήγορα να το βλέπω καθώς οι προτάσεις ερχόντουσαν με ρυθμό η μία πίσω από την άλλη και στο Red Bull Romaniacs την επόμενη χρονιά θεωρούσα ήδη τον εαυτό μου επαγγελματία αναβάτη. Για δέκα χρόνια οι χορηγοί που είχα, απλά μου εξασφάλιζαν τα έξοδα και πίστευα ότι αυτό ήθελα, εκείνο ήταν το όριο που είχα θέσει. Έκανα την πλάκα μου, το χόμπι μου χωρίς να ξοδεύω το τεράστιο ποσό που απαιτεί ένα τέτοιο χόμπι».

«…. Η καλύτερη στιγμή μου στο Red Bull Romaniacs ήταν όταν έκοψα την κορδέλα, λίγο πριν ανέβω για πρώτη φορά στο βάθρο, από τις 7 φορές συνολικά που το έχω κερδίσει». «…Όχι δεν το λέω για την άνοδο που είχα μετά, αλλά και για την στιγμή εκείνη που την έχω στο μυαλό μου συνέχεια, την στιγμή που έκοβα την κορδέλα με πολλαπλές πρωτιές, του καλύτερα πρωτοεμφανιζόμενου αναβάτη, του ταχύτερου, του μεγάλου νικητή. Βλέπεις εκείνη την στιγμή κατέρρεαν όλα όσα είχα ακούσει πριν τον αγώνα, το δεν έχεις ελπίδες, το έχεις μεγάλη ιδέα για εσένα και ένα σωρό ακόμη που με έκαναν να πεισμώσω και τελικά να κερδίσω τον αγώνα!»

«Από πολύ αρχή είχα σχεδόν πάντα KTM μοτοσυκλέτες, ταίριαξα με αυτές. Σαν παιδί, μιας και έκανα enduro από τεσσάρων χρονών, είχα Kawasaki και έκανα κι ένα διάλειμμα με Husqvarna, το 2003, που κράτησε ένα μόλις χρόνο γιατί δεν με βόλεψε καθόλου η μοτοσυκλέτα, κυριολεκτικά μία μέρα την παράτησα με κλάματα από τα νεύρα μου, γύρισα στα KTM και έμεινα εκεί».

«… Ναι υπήρξε φορά που θα παρατούσα τις μοτοσυκλέτες τελείως. Ήταν εκείνη την περίοδο της ισορροπίας όπως είπες (την δεκαετία που οι χορηγίες κάλυπταν τα έξοδα) και θα το έκανα για να κάνω καριέρα στο mountain bike, που είναι η μεγάλη μου αγάπη. Το ποδήλατο είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της γυμναστικής μου. Το πρωί μόλις σηκωθώ κάνω γιόγκα για περίπου μισή ώρα, για να δουλέψουν οι κλειδώσεις και μετά, αν είναι αυτή η περίοδος και καλός ο καιρός, ανεβαίνω στο ποδήλατο».

«…Μπορεί να μην έχω υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς, πέρα από τα χτυπήματα στην πλάτη, αλλά χρειάζεται χρόνος το πρωί, το καλό είναι πως από το σπίτι μου η ζούγκλα είναι μόλις πέντε λεπτά!». «…Ζούγκλα το λέμε όλοι γιατί είναι ακριβώς αυτό, στενά μονοπάτια σε απάτητα δάση με βατσινιές και τόσο πυκνή βλάστηση που την κόβεις με το μαχαίρι. Όχι δεν είναι όπως στην Ευρώπη ή τον Καναδά ή την Ν. Αφρική, μπορώ να πάω όπου θέλω με τους φίλους, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό και κανείς δεν θα μας πει κάτι. Υπάρχουν σερίφηδες, όμως φαντάσου ότι πριν λίγο καιρό για παράδειγμα, ήρθαν να μας μιλήσουν για το αν κάνουμε enduro την στιγμή που καθόμασταν πάνω στα μηχανάκια! Με ένα ύφος του στιλ, κάντε ότι θέλετε, απλά προσέχετε και το δάσος, πράγμα που είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε μία ζωή. Υπάρχει κατανόηση λοιπόν.»

«… Το νέο TPI της KTM ανυπομονώ να το δω και εγώ και να το καβαλήσω, δεν έχω καταφέρει ακόμα, με όποιον μίλησα μου λέει ότι είναι εκπληκτικό, μου το επιβεβαιώνεις και εσύ τώρα οπότε ναι περιμένω να το πετύχω στην Ρουμανία. Ανάμεσα σε τετράχρονες και δίχρονες, θα σου πω τις δίχρονες αλλά με τεράστιο αλλά, δηλαδή: Στην καθημερινή μου προπόνηση, και σε ένα πιστάκι είμαι πολύ πιο γρήγορος και πάω καλύτερα με τις τετράχρονες της KTM, στα δύσκολα θέλω δίχρονο EXC. Αν θες να στο βάλω σε νούμερα, με δυσκολότερο το 10 τότε οτιδήποτε μέχρι το 7 είναι με 4T και κάθε κομμάτι με δυσκολία από 7 και πάνω προτιμώ 2T».

«… Στο Hellas Rally έχω μία γλυκιά ανυπομονησία να σου πω την αλήθεια, γιατί έχω δει μόνο video. Τι να περιμένω τι λες;»

«Να περιμένεις μία εκπληκτική οργάνωση από ανθρώπους με μεγάλη εμπειρία και χώματα με μεγάλη ιστορία σε πανέμορφο τοπίο. Μόνο η ζέση θα σε προβληματίσει, άλλα έχεις κερδίσει 3 φορές το Roof of Africa, οπότε το ξεχνάμε».

Τελειώνοντας με τις φωτογραφίες και την συζήτηση, ο 36χρονος Chris παίρνει στους ώμους την Ζωή και αρχίζει τα “banny hops” συνδυάζοντας ποιοτικό χρόνο με το παιδί του και γυμναστική ταυτόχρονα, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο εκείνη την στιγμή. Συζητώντας με την σύζυγό του, που είναι μαζί του 15 χρόνια, το μόνο που έχει επηρεάσει την ζωής τους είναι ότι δεν βλέπονται συχνά, καθώς ο Chris είτε θα ταξιδεύει, είτε θα προπονείται. Φυσικά η αμοιβή είναι καλύτερη, όπως και το σπίτι τους πλέον… Τον ακολουθεί σπάνια στα ταξίδια, αλλά την Ελλάδα δεν θα την έχανε, ακόμα κι αν έχουν πολύ λίγο χρόνο για τα αξιοθέατα στην Αθήνα, θα κοιτάξουν να μην χάσουν το κάστρο στην Ναύπακτο όμως..

Αυτός είναι ο Chris Birch που υποστηριζόμενος από την Red Bull και την KTM, πραγματοποιεί τα πιο εντυπωσιακά video με on-off μοτοσυκλέτα! Το KTM 1090 Adventure R με το οποίο θα τρέξει στο Hellas Rally, έρχεται από την Αυστρία και θα είναι το ίδιο με το οποίο θα αγωνιστεί και στο Red Bull Romaniacs. Οι μόνες αλλαγές είναι εσωτερικά στις αναρτήσεις, revalving στο πιρούνι με πιο σκληρή λειτουργία και μεγαλύτερους ανεμιστήρες για το ψυγείο, ώστε να διατηρείται καλύτερα η θερμοκρασία στα πολύ κλειστά κομμάτια. Πέρα από μία μικρή αναβάθμιση με την σειρά Power Parts, το 1090 Adventure R, είναι κατά βάση μία μοτοσυκλέτα παραγωγής! Ο Chris το προτιμά για αυτό το τόσο απαιτητικό enduro συγκριτικά με το 1290, αλλά τα περισσότερα από όσα κάνει, ισχυρίζεται ότι γίνονται με λίγο παραπάνω κόπο και με την υπερβολικά δυνατή, μεγάλη Adventure… Έτοιμος για το ξακουστό πλέον Hellas Rally, o Chris αναχώρησε το μεσημέρι για Ναύπακτο και περιμένουμε να δούμε τις εντυπωσιακές του φωτογραφίες να καταφτάνουν τις επόμενες μέρες!

 

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”