Ο Ewan McGregor για Harley-Davidson LiveWire: Ψάχναμε συνέχεια ρεύμα για το Long Way Up

Καθόλου ειδυλλιακά τα γυρίσματα του 3ου ντοκυμαντέρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/2/2020

Στα τέλη του 2019 ο Ewan McGregor και ο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας», ο Charlie Boorman ολοκλήρωσαν το Long Way Up, ένα ντοκιμαντέρ που ταξίδεψαν από την Γη του Πυρός μέχρι το Los Angeles. Έχουν προηγηθεί τα Long Way Round που από το Λονδίνο πήγαν στην Νέα Υόρκη αλλά ταξιδεύοντας ανατολικά και το Long Way Down που κατέβηκαν στην άκρη της Αφρικής. Αυτή τη φορά όμως πραγματοποίησαν το ταξίδι με την νέα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που στο ΜΟΤΟ δοκιμάσαμε κι εμείς στην Αμερική εδώ και αρκετούς μήνες, στο τεύχος Αυγούστου 2019, πριν ακόμη ξεκινήσουν για το ταξίδι. Χρειάστηκε να κάνουν πολλές μετατροπές στην LiveWire για να κουβαλήσουν τον εξοπλισμό τους και να σχεδιάσουν ένα προσεκτικό πρόγραμμα με βάση την πρακτική και όχι την θεωρητική αυτονομία που σκαρφαλώνει στα 225 χιλιόμετρα. Στα χαρτιά παντά.

 Και τώρα ο McGregor κατά την διάρκεια συνέντευξής του, αποκαλύπτει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν ψάχνοντας να φορτίσουν τις μοτοσυκλέτες.

Παραδέχτηκε πως ξέμεινε πολλές φορές από μπαταρία και πως αναγκαζόταν να ζητιανεύει για ρεύμα. «Κατασκηνώνανε στις αυλές των σπιτιών και βάζαμε τις μοτοσυκλέτες στις μπρίζες τους. Μερικές φορές όταν φόρτιζαν και οι δύο μοτοσυκλέτες, καιγόντουσαν οι ηλεκτρικές ασφάλειες στα σπίτια και μας έπιανε η ντροπή…»

Χαρακτήρισε το ταξίδι αυτό εκπληκτικό και ταυτόχρονα δύσκολο, και είπε πως χρειάστηκε να τον ρυμουλκήσουν πολλές φορές μέχρι να βρει κάποιο σπίτι με πρίζα. Ο Boorman από την άλλη τα κατάφερε καλύτερα στον τομέα της αυτονομίας ρίχνοντας το φταίξιμο στο χέρι του McGregor, και το γεγονός πως δεν οδηγεί με ροή.

Όσο για το σχόλιο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας» για τον Boorman, αυτό προέρχεται από προσωπική συζήτηση μαζί του, αρκετά χρόνια πριν στην διάρκεια των BMW Motorrad Days, όπου χαρακτήρισε όλο αυτό που συμβαίνει με τα ταξίδια μοτοσυκλέτας στην ζωή του αρκετά τυχαίο και βασισμένο σε μία τρέλα της στιγμής. Όταν με τον παιδικό του φίλο αποφάσιζαν να ξεκινήσουν ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτες. Ήταν μία εποχή που τα ντοκυμαντέρ με μοτοσυκλέτες ήταν ελάχιστα και η επιτυχία τους εξασφαλισμένη, ιδιαίτερα αν ένας από τους δύο ήταν χουλιγοντιανός αστέρας. Ο Boorman από την άλλη νόμιζε πως απλά θα πήγανε σε μία περιπέτεια με αρχή και τέλος…

Το συγκεκριμένο ταξίδι πάντως κράτησε πολλούς μήνες, μιας κι έπρεπε να κάνουν μετά βίας 150 χιλιόμετρα την ημέρα πριν σταματήσουν για ολόκληρο την υπόλοιπη ημέρα και το βράδυ, περιμένοντας να φορτίσουν οι μοτοσυκλέτες τους…

Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!

Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/1/2026

Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.

Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.

Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.

Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.

Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:

  • Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
  • Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
  • Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
  • Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
  • Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
  • Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
  • Η σειρά 457 της Aprilia
  • Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα

Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)

Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India”

Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.

Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.

Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.

Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.

Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.

Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.