Ο Tom Sykes, το H2R τώρα και το ’74, κι ένα αεροσκάφος της Ολυμπιακής, όλα μαζί!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2015

Ο Tom Sykes είναι ίσως ο μόνος, πέρα από την ίδια την Kawasaki, που έχει στην κατοχή του ένα H2R του 1974 κι ένα τωρινό. Καθώς είναι λίγοι αυτοί που γνωρίζουν το δίχρονο H2R των σαράντα ενός ετών, έπραξε σωστά να φτιάξει ένα video, οδηγώντας και τα δύο. Με εξαίρεση ότι μπήκε ένα μουσικό χαλί από κάτω και δεν ακούς το μαρσάρισμα του δίχρονου.. Όμως μόλις ξεκινά το video, το πρώτο πράγμα που βλέπεις, είναι ένα παλιό αεροπλάνο της Ολυμπιακής! Λες και το video είναι γυρισμένο στο Ελληνικό!

 

Αν εξαιρέσουμε ότι το μοναδικό H2R που έχει έρθει στην Αθήνα, το είχε το MOTO και το τρέξαμε μονάχα στο Τατόι, και ότι το μόνο που υπάρχει τώρα στη χώρα, είναι κάπου στη Θεσσαλονίκη, (που το έχουμε δοκιμάσει στις Σέρρες) τότε η θέα του αεροπλάνου της Ολυμπιακής, ήταν ένα μικρό ξάφνιασμα… Μόλις ανοίγει όμως το πλάνο και αντικρύζεις καλύτερα τον περίγυρο του παλιού αεροσκάφους, αμέσως καταλαβαίνεις ότι το περιποιημένο γκαζόν και ο διάδρομος χωρίς τρύπες με φυτρωμένα ξερόχορτα, δεν ανήκει σίγουρα στην ελληνική πραγματικότητα… Τελικώς πρόκειται για το ιδιωτικό αεροδρόμιο Bruntingthorpe, βορειο-ανατολικά της Οξφόρδης, που λειτουργεί και ως χώρος δοκιμής αυτοκινήτων, από το 1973 όταν το αγόρασε η Chrysler, κάνοντας τις απαραίτητες προσθήκες. Παράλληλα λειτουργεί μουσείο της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας, αλλά και νεκροταφείο αεροσκαφών. Η ιστορική σύνδεση του αεροδρομίου με τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες είναι μεγάλη, ενώ στους Βρετανούς είναι γνωστότερο από την εκπομπή "Fifth Gear" που το χρησιμοποιεί για τα γυρίσματά της.

 

 

 

Λίγες μέρες μετά από τα γυρίσματα του video του Tom Sykes, άρχισε και η αποσυναρμολόγηση του αεροσκάφους της Ολυμπιακής… Αυτές είναι μερικές από τις φωτογραφίες που υπάρχουν από το αρχικό στάδιο της αποσυναρμολόγησης

 

 

 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες