Οδηγείτε μοτοσυκλέτες - Είναι ασφαλές!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/3/2019

Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε πως το να οδηγείτε μοτοσυκλέτα είναι πιο ασφαλές από το κάπνισμα, την κατανάλωση αλκοόλ, ακόμη και από τις επιθέσεις από τρίτους; Αν σας έλεγαν ότι περισσότεροι άνθρωποι σκοτώνονται παγκοσμίως πέφτοντας από τις σκάλες, σε σχέση με τους θανάτους από τροχαία με μοτοσυκλέτες, σε παγκόσμια κλίμακα; Εδώ κολλάει η θεωρία του Αϊνστάιν ότι τα πάντα είναι σχετικά μεγέθη…
Σίγουρα όλοι μας έχουμε ακούσει για ανθρώπους που έχουν χάσει την ζωή τους ή έχουν τραυματιστεί σοβαρά και ο καθένας έχει να διηγηθεί από τουλάχιστον μία αντίστοιχη ιστορία. Αυτό είναι μάλιστα που οδηγεί και την πλειοψηφία των πολέμιων της μοτοσυκλέτας, να δηλώνουν ότι πρέπει να απαγορευτούν οριστικά καθώς πρόκειται για παγίδες θανάτου. Στο "γαϊτανάκι" μάλιστα των αφορισμών, μπαίνουν και μεγάλα ενημερωτικά μέσα με μεγάλο κύρος και ειδικό βάρος, όπως για παράδειγμα το περιοδικό "Forbes" στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, όπου σε ένα δημοσίευμά του το 2017 είχε γράψει πως οι θάνατοι σε ατύχημα με μοτοσυκλέτα συμβαίνουν κατά 28% με μεγαλύτερη συχνότητα απ' ότι σε ατυχήματα με αυτοκίνητα. Ακόμη κι εμείς οι ίδιοι οι μοτοσυκλετιστές αναγνωρίζουμε ότι σε γενικές γραμμές είσαι πιο ασφαλής μέσα στο μεταλλικό κουτί ενός αυτοκινήτου, περιτριγυρισμένος από αερόσακους κατά την διάρκεια μιας σύγκρουσης, ενώ στην μοτοσυκλέτα είσαι σαφώς πιο εκτεθειμένος.
Εδώ όμως έρχονται τα στατιστικά και η ερμηνεία των αριθμών για να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική. Υπάρχει ένα ρητό που αποδίδεται (κατά πολλούς λανθασμένα) στον διάσημο Αμερικανό συγγραφέα, Mark Twain, το οποίο λέει πως "υπάρχουν τριών ειδών ψέματα: τα ψέματα, τα καταραμένα ψέματα και τα στατιστικά". Η αλήθεια είναι πως ανάλογα με την ερμηνεία και την χρήση των δεδομένων, υπάρχει πάντα το περιθώριο να αποδείξεις ότι αυτό που θες να πεις και να καταλήξεις είναι αλήθεια, άσχετα με το είναι σωστό ή λάθος αυτό!

"Υπάρχουν τριών ειδών ψέματα: Τα ψέματα, τα καταραμένα ψέματα και τα στατιστικά!"

Επιστρέφουμε λοιπόν στα στατιστικά που είχαν δημοσιοποιηθεί και εντοπίζουμε ότι αναφέρονται σε συγκρούσεις. Όταν μπουν τα πραγματικά νούμερα στην πραγματική τους διάσταση, ανακαλύπτουμε ότι τα αυτοκίνητα αφαιρούν περισσότερες ζωές από τις μοτοσυκλέτες, αναλογικά με τα χιλιόμετρα που διανύουν. Αυτό συμβαίνει για τον απλούστατο λόγο ότι κυκλοφορούν πολλά περισσότερα αυτοκίνητα συγκριτικά με τις μοτοσυκλέτες, οπότε βάσει στατιστικής, είναι περισσότερο πιθανό να συμβούν μοιραίες συγκρούσεις όπου θα εμπλέκονται αυτοκίνητα, απ' ότι μοτοσυκλέτες.

Μπορεί τα τροχαία ατυχήματα γενικά να είναι ψηλά στη λίστα, αλλά αυτά που αφορούν τους μοτοσυκλετιστές είναι πολύ λιγότερα

Αν αποφασίσετε να περιπλανηθείτε στο πέλαγος των στατιστικών, μπορείτε να πάτε το θέμα ακόμη πιο μακριά. Για παράδειγμα, είναι δεκαπλάσιος ο αριθμός αυτών που πεθαίνουν από γρίπη σε σχέση με αυτούς που χάνουν την ζωή τους σε ατυχήματα με μοτοσυκλέτες, όπως και το ότι η κατανάλωση του αλκοόλ σκοτώνει πολλαπλάσιες φορές περισσότερους. Ακόμη και η παχυσαρκία έχει περισσότερα θύματα συγκριτικά με τα μοτοσυκλετιστικά ατυχήματα, ενώ είναι τετραπλάσιες οι πιθανότητες να πεθάνει κάποιος από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Οι δε πεζοί που σκοτώνονται σε τροχαία συμβάντα, έχουν διπλάσιο αριθμό από τους μοτοσυκλετιστές.

Αρκετά μικρό το ποσοστό των θανάτων μοτοσυκλετιστών, σε σχέση με τους επιβαίνοντες σε αυτοκίνητα

Αναφέροντας όλα τα παραπάνω, το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν πρόκειται να σταματήσει να πίνει μια μπύρα όταν θελήσει (αν και ο συνδυασμός οδήγησης και αλκοόλ είναι απαγορευτικός!!!), ούτε θα σταματήσουμε να ανεβαίνουμε σκαλιά. Απλώς, τα αναφέρουμε ως ένα χρήσιμο μάθημα για το πώς θα πρέπει να έχουμε μια κριτική ματιά στην ανάγνωση των στατιστικών στοιχείων και το πόσο μεγάλη προσοχή χρειάζεται στην ερμηνεία τους. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η πηγή από την οποία προέρχονται τα στοιχεία και –κυρίως- το τι θέλει να αποδείξει αυτή η πηγή. Πολλές φορές τα στατιστικά αποτελούν ένα εξαιρετικό εργαλείο για να θεμελιωθούν επιχειρήματα και να αποδειχθούν γεγονότα, αλλά υπάρχουν και φορές που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να μετατρέψουν λίγο τα δεδομένα προκειμένου να φτάσουμε στο συμπέρασμα που θέλουν…

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.

https://bit.ly/MOTO_675