Όμιλος Kawasaki: Ανεξάρτητες πλέον οι μοτοσυκλέτες

Χωρίζουν οι δρόμοι με τη μητρική εταιρεία

Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/11/2020

Η είδηση πως η KHI (Kawasaki Heavy Industries) αποφάσισε να “σπάσει” σε μικρότερα κομμάτια τις εταιρείες του ομίλου, ανεξαρτητοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, έχει πολλές αναγνώσεις και μπορούμε να κάνουμε πολλές υποθέσεις. Τεχνικά η διαδικασία αποκαλείται (spin-off) και στην πράξη δεν είναι τίποτα περισσότερο από την “αποκοπή” μιας εταιρείας ή μιας δραστηριότητας ενός ομίλου εταιρειών σε επίπεδο μετοχικής σύνθεσης και όχι απλά σε επίπεδο διοίκησης.

Οι λόγοι που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση, μπορεί να είναι πάρα πολλοί, όμως ο πιο συνηθισμένος είναι η επίτευξη υψηλότερης τιμής σε μια διαδικασία πώλησης. Έτσι, οι κουβέντες πως η μητρική KHI αποφάσισε να πουλήσει τον κλάδο μοτοσυκλετών έχουν αρχίσει να φουντώνουν μετά την επίσημη ανακοίνωση πως την 1^η Οκτώβρη του 2021, το τμήμα μοτοσυκλετών και κινητήρων θα αποτελεί ξεχωριστή εταιρεία.

Αυτό ανάγκασε τον πρόεδρο της Kawasaki USA να στείλει επιστολή στον Τύπο των ΗΠΑ, λέγοντας πως η κίνηση αυτή στοχεύει στην μεγαλύτερη ευελιξία του τμήματος μοτοσυκλετών και είναι απλώς μέρος της αναδιάρθρωσης του ομίλου. Πράγματι σε κάποιες περιπτώσεις, το γεγονός πως μια εταιρεία είναι υπό την κηδεμονία ενός μεγάλου ομίλου, δημιουργεί προβλήματα, τα οποία δεν θα είχε αν ήταν ανεξάρτητη. Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται κυρίως όταν μια εταιρεία-δραστηριότητα έχει “ωριμάσει” και δεν υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης στο άμεσο μέλλον αν διατηρήσει την παρούσα μορφή και το υπάρχον επιχειρηματικό πλάνο. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την υπόθεση πώλησης Ducati.

Στην δική μας περίπτωση, είναι σαφές πως ο κλάδος της βιομηχανίας οχημάτων θα αλλάξει ριζικά μέσα στην επόμενη δεκαετία. Αυτό μπορεί να αποτελέσει χρυσή ευκαιρία για ανάπτυξη ή για την απόλυτη… καταστροφή, διότι κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα. Είναι βέβαιο πως θα χρειαστεί να παρθούν πολλές αποφάσεις σε μικρό χρονικό διάστημα για να προσαρμοστεί η εταιρεία στα νέα δεδομένα και οι μεγάλοι όμιλοι δεν φημίζονται για την ταχύτητα και την τόλμη στη λήψη αποφάσεων. Υπό αυτή την έννοια, η ανεξαρτητοποίηση του κλάδου των μοτοσυκλετών είναι καλό νέο.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων

Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.