Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".


Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

Η Kawasaki παρουσιάζει το EC-2: Στρατιωτικό αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου

Αντικαθιστά το EC-1 στις ένοπλες δυνάμεις της Ιαπωνίας, μετά από τέσσερις δεκαετίες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

30/3/2026

Η Kawasaki Heavy Industries που ασχολείται με την αεροναυπηγική, διαστημική, ναυπηγική, ενεργειακές εγκαταστάσεις, ρομποτική κλπ., παρουσίασε το EC-2, ένα μαχητικό αεροσκάφος που αντικαθιστά το μοντέλο EC-1.

Μετά από τέσσερις δεκαετίες σε υπηρεσία, το αεροπλάνο ηλεκτρονικού πολέμου EC-1 αποσύρθηκε το 2025 και τη θέση του αναμένεται να πάρει το νέο μοντέλο. Στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από την JASDF (Japan Self-Defense Forces) φαίνεται στην ουρά και ο αριθμός αναγνώρισης 68-1203, που υποδηλώνει ότι το αεροσκάφος δεν είναι καινούργιο, αλλά εννέα ετών και προηγουμένως χρησίμευε ως C-2 σε υπηρεσίες στρατιωτικών μεταφορών.

c1

Το χρονοδιάγραμμα της εταιρείας προβλέπει δοκιμές για το συγκεκριμένο αεροσκάφος τη φετινή χρονιά και τη λειτουργία του από την επόμενη. Το μόνο σίγουρο είναι πως υπάρχει μία τροποποίηση του αεροσκάφους που η Kawasaki δεν θέλει να αποκαλύψει, κρύβοντας στην ουσία το μπροστινό του μέρος. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει κάποιο σύστημα παρεμβολής, όπως το Toshiba J/ALQ-5, για να μπερδεύει τα εχθρικά ραντάρ ή για να μπορεί να επικοινωνήσει σε ασφαλές περιβάλλον.

Δεν έχουν ανακοινωθεί περισσότερες λεπτομέρειες για το EC-2, που η ανάπτυξη του βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2021 και η παρθενική πτήση του πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 2026. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το EC-2 σχεδιάζεται να είναι επιχειρησιακά έτοιμο από τα μέσα του 2027 και πιθανότερη βάση των τεσσάρων αεροσκαφών που σε πρώτη φάση θα εξοπλίσουν την Ιαπωνική Πολεμική Αεροπορία θα είναι στην πόλη Iruma της επαρχίας Saitama, περίπου 40 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Tokyo.