Project Talos - by Alex’s Works

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2015

   Ως σπουδαστής μηχανολογίας στα τελειώματα της σχολής, ήρθε η ώρα να διαλέξω θέμα για πτυχιακή εργασία… Η πτυχιακή που επέλεξα αφορά στην εξ ολοκλήρου κατασκευή μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας μικρού κυβισμού με κάποια "ιδιαίτερα" χαρακτηριστικά. Στη μοτοσυκλέτα μου έδωσα το όνομα "Talos".

 

   Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα track day bike βασισμένο στο δίχρονο κινητήρα του Yamaha TZR 250 3MA, αυτό με τους ανεστραμμένους κυλίνδρους! Το project Talos χαρακτηρίζεται frameless  καθώς η μόνη σύνδεση του μπροστά συστήματος -τροχού ανάρτησης κλπ- με το πίσω, γίνεται μέσω των κάρτερ του κινητήρα, με πολλά οφέλη, όπως η ακαμψία, το βάρος και η αεροδυναμική!

   Το μπροστινό σύστημα είναι τύπου Ηossack  -ή αλλιώς double wishbone ή duolever- και είναι παρόμοιο με το σύστημα που χρησιμοποίησε ο Jοhn Britten στο Britten V1000 με τη διαφορά όμως ότι το πιρούνι δεν συμπιέζει άμεσα το αμορτισέρ αλλά μέσω μοχλικού, κάτι που μου δίνει τη δυνατότητα να παίξω ανάμεσα σε μια απλή συμπίεση ή σε προοδευτική σκληρότητα ανάλογα με την σχέση μοχλισμού! Επίσης έχω την δυνατότητα να ρυθμίσω την γωνία κάστερ από 21 μέχρι 24 μοίρες. Το αμορτισέρ προέρχεται από παπί της Υamaha και είναι ρυθμιζόμενο μόνο ως προς τη προφόρτιση αλλά στο μέλλον θα αντικατασταθεί από κάτι καλύτερο.

   Στην πίσω ανάρτηση υπάρχει μια full floater στήριξη του αμορτισέρ και η συμπίεσή του γίνεται επίσης μέσω μοχλισμού προοδευτικής σκληρότητας. Το πίσω αμορτισέρ είναι από Yamaha FZR 1000 και είναι της WP, πλήρως ρυθμιζόμενο.

Και στα δύο αμορτισέρ πρόκειται να αντικατασταθούν τα ελατήρια με πιο μαλακά.

   Τα επιμέρους τμήματα της μοτοσυκλέτας είναι κατασκευασμένα από ατσάλινο σωλήνα Mannesmann ενώ όπου ήταν δυνατό έχω χρησιμοποιήσει αλουμίνιο (όπως υποπλαίσιο και μέρη της μπροστινής ανάρτησης). Oι ζάντες προέρχονται από FZR 400 η μπροστά και TDM 900 η πίσω. Θα ήθελα πολύ και ένα αλουμινένιο ψαλίδι αλλά τα μέσα που έχω δεν μου το επιτρέπουν. Tο φέρινγκ, τα φτερά, το ντεπόζιτο, το φιλτροκούτι και τα ram air είναι δικού μου σχεδιασμού και όταν ολοκληρωθούν θα είναι κατασκευασμένα από fiberglass και carbon..

   Συνολικά μέχρι στιγμής το βάρος της ανέρχεται στα 95 κιλά και υπολογίζω πως θα φτάσει τα 105 κιλά στεγνό! To μεταξόνιο βρίσκεται στα 1300mm. Αν όλα παν' καλά μέχρι το καλοκαίρι θα την έχω ολοκληρώσει και έπειτα σειρά έχουν οι δοκιμές στην πίστα! Θα σας κρατάω ενήμερους για όλες τις εξελίξεις.

 

Αλέξανδρος Μαΐδης – Alex’s Works

 

To project Τalos έχει "υιοθετηθεί" από το ΜΟΤΟ – με στόχο να βοηθήσουμε όσο μπορούμε για την ολοκλήρωσή του.

 

 

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες