QJMOTOR – Πατέντα για σύστημα ηλεκτρονικού ελεγχόμενου συμπλέκτη

Ο αναβάτης θα μπορεί να έχει είτε αυτοματοποιημένο είτε χειροκίνητο μηχανικό κιβώτιο
QJMOTOR ηλεκτρονικός συμπλέκτης
Από το

motomag

4/8/2023

Η Qianjiang, μητρική εταιρεία της Benelli αλλά και της QJMOTOR κατέθεσε αίτηση ευρεσιτεχνίας για ένα σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενου συμπλέκτη το οποίο αναμένεται να βρει το δρόμο για την παραγωγή.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κινεζική βιομηχανία μοτοσυκλετών έχει κάνει τεράστια άλματα τα τελευταία χρόνια, αλλά σίγουρα υπάρχουν ακόμη τομείς στους οποίους υστερεί σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Ένας από αυτούς είναι η καινοτομία, οι Κινέζοι είναι πολύ καλοί στο να αντιγράφουν και να ενσωματώνουν υπάρχουσες τεχνολογίες στα μοντέλα τους και στη συνέχεια να τα πουλούν σε χαμηλότερες τιμές, ενώ οι ίδιοι σπάνια πρωτοπορούν σε ότι αφορά τις νέες τεχνολογίες. Ωστόσο ένα νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από την κινεζική Qianjiang δείχνει κάτι διαφορετικό. Στα σχέδια βλέπουμε ένα σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενου συμπλέκτη που καταργεί τη μηχανική ή υδραυλική σύνδεση της μανέτας με αυτόν. Η ιδέα αυτή μπορεί να μην έχει εφαρμοστεί στην παραγωγή από άλλον κατασκευαστή μέχρι και σήμερα ωστόσο το 2021 η Honda είχε καταθέσει πατέντα για μια ανάλογη τεχνολογία.

Η εν λόγω πατέντα εξαλείφει την ανάγκη χρήσης ντίζας συμπλέκτη ή υδραυλικού συστήματος από τη μανέτα μέχρι τον ίδιο τον συμπλέκτη. Ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας θα εξακολουθεί να χειρίζεται τη μανέτα του συμπέκτη, ωστόσο το ηλεκτρικό σύστημα θα ασκεί τη δύναμη της εμπλοκής ώστε να πραγματοποιηθούν οι αλλαγές των ταχυτήτων -όπως και στο "ηλεκτρόγκαζο" ride by wire. Στις πατέντες βλέπουμε πως το σύστημα ηλεκτρονικά ελεγχόμενου συμπλέκτη της Qianjiang, αποτελείται από ένα ποτενσιόμετρο το οποίο με τη σειρά του ενεργοποιεί τους δύο άξονες του συμπλέκτη. Όταν δοθεί η εντολή ο ένας άξονας κίνησης περιστρέφει τον δεύτερο άξονα κατά μερικές μοίρες μέσω ενός γραναζιού και στη συνέχεια η ράβδος έλξης που υπάρχει στον δεύτερο άξονα εμπλέκει ή απεμπλέκει τον συμπλέκτη.

QJMOTOR

Στην αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας αποτυπώνεται περισσότερο το πως λειτουργεί το εν λόγω σύστημα και όχι οι δυνατότητες που αυτό μπορεί να έχει αν μπει στην παραγωγή. Μέσω του συστήματος ηλεκτρονικά ελεγχόμενου συμπλέκτη θα μπορεί η εταιρεία να δημιουργήσει ένα αυτοματοποιημένο μηχανικό κιβώτιο, ή από την άλλη μπορεί να δίνει στον αναβάτη και τη δυνατότητα χειροκίνητου ελέγχου με το σύστημα να βοηθά στο να είναι ακόμα πιο μαλακή η μανέτα του συμπλέκτη. Φυσικά μοτοσυκλέτες με αυτόματο συμπλέκτη έχουμε ξαναδεί και στο παρελθόν, από το Yamaha FJR1300AE το οποίο εφοδιαζόταν με το σύστημα YCC-S, μέχρι το γνωστό σε όλους μας σύστημα DCT της Honda, το οποίο είναι ένα σύστημα με διπλό συμπλέκτη και αυτόματες, ή χειροκίνητες μέσω 2 κουμπιών, αλλαγές των σχέσεων. Θυμίζουμε τέλος, πως πριν λίγο καιρό είχατε διαβάσει στο MOTO για την πατέντα της KTM για ημι-αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.