Rally Dakar: Ημέρα 9η – Η Honda και οι συγκυρίες…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/1/2016

Ήταν η μέρα με την μικρότερη διαδρομή και στο τέλος την έκοψαν ακόμα περισσότερο. Γιατί η ζέστη έφτασε τους 45οC και οι αναβάτες άρχισαν να δοκιμάζονται από την εξάντληση. Τυχερή μέσα στην ατυχία της η Honda, γιατί με την αλλαγή αυτή μπόρεσε να τερματίσει ο Gonçalves, που τον τραβούσε ο Paolo Ceci, επίσης αναβάτης του HRC αλλά σε βοηθητικό ρόλο… Κάποιοι αναβάτες ολοκλήρωσαν και την δεύτερη ειδική, πριν η οργάνωση την κόψει, όμως την στιγμή που το τρενάκι Paolo Ceci και Gonçalves έφτανε στο σημείο ελέγχου, είχε ήδη ακυρωθεί για καλή τους τύχη, διαφορετικά θα είχαν ακόμα πιο σοβαρό πρόβλημα.

 

 

 
Dakar 2016: resumen motos, etapa 9

#Dakar2016: las motos sufrieron hoy en la etapa 9 y la organización decidió recortar el trayecto en al menos 100kms. El ganador del día fue el australiano Toby Price Racing en su #KTM y se afianza además en el liderato de la general #Dakar.

Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

 

 

Αυτό που είχε συμβεί, είναι ότι ένα κλαδί τρύπησε το ψυγείο της Honda και η μοτοσυκλέτα έμεινε χωρίς ψύξη στην υψηλή αυτή ζέστη, οπότε και κόλλησε πολύ γρήγορα. Σαν να μην έφταναν οι δυσκολίες, χθες ήταν και το δεύτερο σκέλος του μαραθωνίου, που σημαίνει ότι οι αναβάτες πρέπει να επισκευάσουν μόνοι τους, χωρίς τους μηχανικούς την μοτοσυκλέτα. Οι μηχανικοί δεν βρίσκονται καν στο ίδιο σημείο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν ο Gonçalves θα ήθελε να λύσει τον κινητήρα του, δεν θα είχε ανταλλακτικά για να συνεχίσει. Όλα αυτά την στιγμή που είναι η πρώτη φορά, που έχουν την ευκαιρία σαν ομάδα να ανακόψουν την KTM. Για αυτό και αποφασίστηκε η θυσία του Paolo Ceci! Βοήθησε τον Gonçalves να κατεβάσουν τον κινητήρα από την δική του μοτοσυκλέτα βγαίνοντας έτσι εκτός αγώνα…

Ακόμα κι έτσι όμως η Honda θα έχει κάτι περισσότερο από μισή ώρα διαφορά με την KTM του Price, ο οποίος συνεχίζει ακάθεκτος σε εξαιρετικό ρυθμό. Η ημέρα ήταν δύσκολη για όλους, τόσο λόγω της ζέστης, όσο και με τις δυσκολίες του προσανατολισμού. Ο Quintanilla δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την ατυχία της Honda και να περάσει σε θέση, ενώ και ο Meo κρατά μία θέση πίσω τον Benavides, οπότε οι αλλαγές στην κατάταξη είναι δύσκολο να έρθουν τα πάνω – κάτω.

Η Yamaha έδειχνε ότι έχει ξεπεράσει το «μάτιασμα» που ξεκίνησε από την πρώτη μέρα όταν αρρώστησαν οι αναβάτες και αγωνίζονταν με υψηλό πυρετό, χωρίς να μπορούν να καταφέρουν χρόνους. Ήταν εντυπωσιακό που δεν εγκατέλειψαν. Όμως χθες ο Helder Rodrigues, η μοναδική ελπίδα της ομάδας να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα, είχε μία πτώση πολύ νωρίς και μετά αγωνίστηκε να κρατήσει υψηλό ρυθμό, για να υπερασπιστεί την θέση του στην γενική βαθμολογία.

Σε λίγες ώρες ξεκινά η 10η μέρα που έχει και μία “super special” ειδική: Οι πρώτοι δέκα κάθε κατηγορίας οχημάτων θα ξεκινήσουν μαζί, μοτοσυκλέτες, φορτηγά, αυτοκίνητα και quad θα εκκινήσουν σ’ ένα σύννεφο σκόνης που είναι μία επίπονη διαδικασία, κυρίως για τους αναβάτες. Κι αυτό θα γίνει όταν η υπόλοιπη μέρα περιέχει κυρίως αμμόλοφους, με τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αυτοί έχουν!

 

Θέση

Αναβάτης

Χώρα

Εταιρία

Χρόνος

Διαφορά

Ποινή

1

PRICE

AUS

KTM

30:55:54

2

SVITKO

SVK

KTM

31:24:53

00:28:59

00:01:00

3

GONCALVES

PRT

HONDA

31:29:55

00:34:01

4

QUINTANILLA

CHL

HUSQVARNA

31:34:35

00:38:41

5

MEO

FRA

KTM

31:38:02

00:42:08

6

BENAVIDES

ARG

HONDA

31:43:57

00:48:03

7

RODRIGUES

PRT

YAMAHA

31:45:57

00:50:03

00:02:00

8

FARRES GUELL

ESP

KTM

31:50:04

00:54:10

9

BRABEC

USA

HONDA

32:00:02

01:04:08

10

VAN BEVEREN

FRA

YAMAHA

32:05:35

01:09:41

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.