Ρεκόρ Guinness έκανε ο Josh Herrin για ταχύτερο ξύσιμο αγκώνα – VIDEO!

Με Yamaha R6 στα 162.4χλμ για 30 μέτρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/2/2021

Ο δημοφιλής Αμερικανός αγωνιζόμενος, πρωταθλητής στα MotoAmerica Superstock αλλά και Superbike, Josh Herrin σημείωσε ένα πρωτότυπο ρεκόρ, ξύνοντας αγκώνα με ταχύτητα μεγαλύτερη των 160 χιλιομέτρων και σε απόσταση μεγαλύτερη των τριάντα μέτρων.

Πρόκειται για ένα ρεκόρ που έγινε στοχευμένα μετά από αρκετές προσπάθειες για λογαριασμό της Fresh n’ Lean, μίας μεγάλης εταιρείας παράδοσης έτοιμου, οργανικού φαγητού για την οποία ο Herrin λειτουργεί ως πρέσβης επικοινωνίας.

Ένας από τους δύο ιδιοκτήτες της εταιρείας είναι και ο ίδιος μοτοσυκλετιστής και λατρεύει τους αγώνες, που είναι και ο βασικός λόγος που μία τέτοια εταιρεία προσέγγισε τον Herrin για να γίνει χορηγός του.

Από εκείνη την στιγμή έψαχναν αρκετά για να βρουν μία πρωτότυπη ιδέα που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν το ταλέντο του Herrin κερδίζοντας προβολή, μέχρι που στο τραπέζι έπεσε το ρεκόρ Guinness για το ταχύτερο ξύσιμο αγκώνα κερδίζοντας την προσοχή του Josh, όπως εξηγείται και στο video.

Επιλέχτηκε η τοποθεσία Buttonwillow Raceway Park που η λέξη «πάρκο» την χαρακτηρίζει απόλυτα. Κι αυτό γιατί ακριβώς όπως συμβαίνει με πολλές τέτοιες εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ δεν μιλάμε για μία απλή πίστα αλλά για ένα σύνολο διαδρομών που μπορούν να φιλοξενήσουν μέχρι και ταυτόχρονους, ξεχωριστούς αγώνες!

Η βασική δομή της πίστας μπορεί να δώσει 12(!) διαφορετικές διαδρομές για δοκιμές και τεχνική οδήγηση, ενώ μαζί με τα καρτ ο αριθμός των συνδυασμών που μπορούν να γίνουν ξεπερνά τις 25!

Αυτό δίνει μία μεγαλύτερη διάσταση σε ένα από τα ζητήματα που ακούγονται στο video και χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν, περιμένοντας να πάνε την επόμενη ημέρα κάποιου track day για να κάνουν την προσπάθεια του ρεκόρ. Κι αυτό για να έχει καθαρίσει η πίστα από την αρκετή σκόνη της Καλιφόρνια όπου και βρίσκεται. Με σχεδόν 25 δυνατούς συνδυασμούς, είναι λογικό κάποια σημεία της πίστας να αργούν να δουν κίνηση και να καθαρίσουν αρκετά.

Σε κάθε περίπτωση ο Herrin έκανε αρκετές προσπάθειες με την Yamaha R6 αναγκασμένος να παραμείνει σε γωνία 60 μοιρών για να κερδίσει σε ταχύτητα, καλύπτοντας έτσι και την απαίτηση των 30 μέτρων για να προσμετρηθεί ως ρεκόρ.

Το ξύσιμο του αγκώνα, όταν συμβαίνει φυσικά στην διάρκεια ενός αγώνα και όχι παλεύοντας για κάποια φωτογραφία, σπανίως γίνεται σε αυτά τα χιλιόμετρα και ακόμη πιο σπάνια επί τριάντα μέτρα. Ο Herrin έπρεπε να προσαρμόσει την γραμμή του ώστε να κρατηθεί στην σωστή γωνία για να κερδίσει το ρεκόρ και έπειτα από αρκετές προσπάθειες εκείνη την ημέρα, τελικά το κατάφεραν.

Είχαν προηγηθεί άλλες προσπάθειες σε διαφορετικές πίστες, μέχρι που βρήκαν την συγκεκριμένη στροφή που θα τους επέτρεπε να προσαρμόσουν την προσέγγισή της κατάλληλα, με στόχο το ρεκόρ.

Το ρεκόρ έγινε στις 4 Φεβρουαρίου, αλλά επισημοποιήθηκε σήμερα 6 Φεβρουαρίου 2021 από την επιτροπή των ρεκόρ Guinness, με τον Josh να ανεβάζει σήμερα και το video της προσπάθειάς του:

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.