Ρεπορτάζ: 36η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών

Όπου εστιάσει ο καθένας…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/6/2017

Τελευταία ημέρα της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης Μοτοσυκλετιστών, την Δευτέρα, και το πρόσημο της διοργάνωσης μπορεί να είτε θετικό, είτε αρνητικό, ανάλογα με το που θα εστιάσει ο καθένας…

Χρόνια τώρα ενημέρωση για την Πανελλήνια Συγκέντρωση, πριν αυτή γίνει, θα βρεις μονάχα μέσα από τον ειδικό τύπο, και μάλιστα από λίγα site και παραδοσιακά από το Motomag, όπως φέτος που δώσαμε το στίγμα της 36ης Πανελλήνιας, απευθείας μόλις έληξε το δράμα με την τοποθεσία διεξαγωγής. Χρόνια τώρα τα διάφορα μεγάλα ειδησεογραφικά site θα αναφέρονται για την Πανελλήνια μονάχα στο τέλος της και μόνο μέσα από τα ατυχήματα ή τα δυστυχήματα που σημειώνονται. Δεν ξεφύγαμε δυστυχώς και φέτος, από τον παραπάνω κανόνα.

Στα μεγάλα ειδησεογραφικά site η μόνη αναφορά που θα βρεις για την φετινή Πανελλήνια, είναι για τα ατυχήματα που σημειώθηκαν, με ορισμένα από αυτά να προσπερνούν πλήρως την ίδια την Πανελλήνια και να αναφέρονται στα ατυχήματα, ως συμβάντα σε αυτοσχέδιους αγώνες…

Όχι ότι έχουν άδικο, γιατί αυτοσχέδιος αγώνας ήταν αυτό που συνέβαινε, πλήρως ανοργάνωτος με τεράστιο ρίσκο, χωρίς κάποια άλλη από τις δραστηριότητες να είναι ικανή να τραβήξει το πολυπόθητο «κλικ», ώστε να δικαιολογεί τον χρόνο για μία δημοσίευση, από την πλευρά ενός πρακτορείου ειδήσεων. Δεν υπήρξε λαοθάλασσα σε κάποια από τις συναυλίες, δεν έγινε κάτι το συνταρακτικό από πλευράς δράσεων που να αποτελεί «είδηση». Για αυτό για τον πολύ κόσμο η Πανελλήνια θα είναι γνωστή –για μία ακόμα φορά- ως τόπος αναρχίας και ατυχημάτων. Η αλήθεια όμως είναι ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα πίσω από αυτή την εικόνα, απλά εκτός μοτοσυκλετιστικού χώρου ή για όλους όσους δεν παρευρέθηκαν η 36η Πανελλήνια έγινε κι αυτή γνωστή όπως και οι προηγούμενες, μέσα από τραγικές ειδήσεις. Το Σάββατο και την Κυριακή σημειώθηκαν δύο λίγο-πολύ παραπλήσια ατυχήματα. Πάνω στην παλιά εθνική οδό, διακόπτοντας την κυκλοφορία και καταλαμβάνοντας το οδόστρωμα, συμμετέχοντες στην Πανελλήνια Συγκέντρωση, μαζί με «εξωσχολικούς» πραγματοποιούσαν αυτοσχέδιους αγώνες με παράλληλες εκκινήσεις, έκαναν burnout, περάσματα με σούζες κτλ, ανάμεσα στους πεζούς φίλους τους σ’ ένα σκηνικό που ταυτίζεται απόλυτα με τις αντίστοιχες συγκεντρώσεις που κυνηγά η αστυνομία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, η αστυνομία ήταν από τελείως διακοσμητική μέχρι πλήρως απούσα.

Φεύγοντας από το χώρο, η Πανελλήνια αφήνει έναν δρόμο που μαρτυρά τι γινόταν, εκατοντάδες σκουπίδια και μερικούς τραυματίες, μερικοί από τους οποίους μπορεί να μην φτάσουν σε εκείνο το σημείο ανάνηψης που να καταφέρουν να ξεχάσουν κάποτε την 36η Πανελλήνια Συγκέντρωση..

Την Κυριακή το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό, όπως και το Σάββατο. Μία μοτοσυκλέτα στην διαδικασία της επιτάχυνσης ανάμεσα στον κόσμο, συνάντησε μία άλλη που έκανε αναστροφή και από την σύγκρουση τραυματίστηκαν σοβαρά οι αναβάτες αλλά και παρευρισκόμενοι θεατές. Το περιπολικό που ήρθε (και έφυγε – δεύτερος αρνητικός πόντος για την Ελληνική Αστυνομία) αφού είδε τι γινόταν, κατέγραψε το ατύχημα ως συμβάν σε αυτοσχέδιους αγώνες, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα κι όταν ξεπεράσουν τους τραυματισμούς τους, που το ευχόμαστε θερμότατα, οι εμπλεκόμενοι θα συνεχίσουν να ασχολούνται με το ατύχημα στις δικαστικές αίθουσες…

Μονάχα στην Καστοριά, σχετικά πρόσφατα, υπάρχει το παράδειγμα τα τελευταία χρόνια, η Ελληνική Αστυνομία να μην κλείνει τα μάτια σε όλα όσα γίνονται κατά την διάρκεια της Πανελλήνιας σε δημόσιους δρόμους. Κι αυτό γιατί πολύ απλά η πόλη έχει μεγάλη δύναμη αστυνομίας, ομάδες καταστολής κτλ, που αποφάσισε να εμπλέξει μετά την πρώτη βραδιά που έληξε με επίθεση σε περιπολικό. Έκοψε κλήσεις χιλιάδων Ευρώ την επόμενη μέρα, κατάσχεσε μοτοσυκλέτες, οδήγησε αναβάτες στο αυτόφωρο και σίγουρα απέτρεψε με αυτό τον τρόπο σοβαρά ατυχήματα. Η απουσία τους στην 36η Πανελλήνια είναι εγκληματική και φέρουν την καθολική ευθύνη καθώς μιλάμε για δημόσιους δρόμους που αφήνουν απροστάτευτους παρά τις εκκλήσεις των κατοίκων αλλά και της ΜΟΤΟΕ. Γνωρίζουν τι συμβαίνει αλλά δεν παρεμβαίνουν. Στην περίπτωση μάλιστα της 36ης Παν. Συγκέντρωσης, δεν μπορεί να ισχύσει και το επιχείρημα των αρχών για έλλειψη πόρων και προσωπικού. Με μόλις 25 λεπτά απόσταση από το αρχηγείο της αστυνομίας στην Θεσσαλονίκη, δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για την Ελληνική Αστυνομία.

Πολλά θα μπορούσαν να έχουν γίνει από την διοργάνωση της ΜΟΤΟΕ ώστε να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Θα μπορούσαν να απαιτήσουν εκ των προτέρων την κάλυψη της αστυνομίας, ως ένα από τα μέτρα, αλλά και πάλι η απάντηση θα ήταν η ίδια, πως δεν υπάρχουν οι πόροι.

Πρόκειται για το πιο βλακώδες επιχείρημα, αφού σε τόσο κοντινή απόσταση από την Θεσσαλονίκη είναι πολύ εύκολο να ενισχυθούν οι δυνάμεις της αστυνομίας. Αδιαφορία των αρχών λοιπόν είναι η μόνη εξήγηση… Στην πράξη δεν γίνεται να απαιτείς την συλλογική ευθύνη από την διοργάνωση για κάτι που γινόταν εκτός δικού της χώρου σε δημόσιο δρόμο. Θα έπρεπε ίσως να βρεθούν τρόποι ώστε να αυξηθεί η συμμετοχή και άλλων λεσχών, να προσελκύσουν συμμετέχοντες με μοτοσυκλετιστικό πνεύμα και.. αντιμετώπιση προς τους δύο τροχούς, αντί για τα ίδια άτομα με τις ίδιες συμπεριφορές. Υπάρχουν πάντα μοτοσυκλέτες που φεύγουν από την Πανελλήνια με λιγότερα άλογα από αυτά που είχα, καθώς ο αναβάτης τους, συνήθως χωρίς κράνος, χωρίς παπούτσια ακόμα, τις δουλεύει στον κόφτη για να κάνει σαματά. Για παράδειγμα τα λίγα ονομαστικά άλογα ενός Fazer που δουλεύει μονάχα ρελαντί στον κόφτη, δεν θα είναι πλέον τα ίδια μετά από μέρες τέτοιας συμπεριφοράς… Όπως δεν θα είναι ίδια και η ακοή του αναβάτη, αλλά αυτά μάλλον αποτελούν λεπτομέρειες..

Μέσα στον χώρο της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης υπήρχε μεγαλύτερη προσέλευση από τις προηγούμενες χρονιές, και μάλιστα περισσότερος ο κόσμος που φιλοξενήθηκε μέσα στο Apollonia Spa με σωστές παροχές και οργανωμένο κλίμα.

 

Στα Λουτρά της Νέας Απολλωνίας υπάρχει δομή φιλοξενίας μεταναστών, που είχαν συνηθίσει στην ήρεμη ζωή δίπλα στην λίμνη και τα ιαματικά λουτρά. Με την ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού που μετέφερε την κίνηση από την άλλη πλευρά της λίμνης και την οικονομική κρίση που μείωσε την επισκεψημότητα στα κάποτε διάσημα λουτρά, τα Λουτρά Νέας Απολλωνίας γνώρισαν ξανά ζωή μέσα από την δομή φιλοξενίας των μεταναστών.

 

 

Στην ηρεμία της περιοχής θα έπρεπε να γίνει ένα φασαριόζικο  διάλειμμα από δυνατό θόρυβο εξατμίσεων και φυσικά από όλα όσα συνέβαιναν 150-200 μέτρα ψηλότερα, στην παλιά εθνική. Από την ΜΚΟ που ελέγχει τις παροχές, κι αφού ενημερώθηκαν πλήρως από την ΜΟΤΟΕ, έφεραν δική τους πρόσθετη ασφάλεια στην περιοχή, εξήγησαν στους μετανάστες τι θα έπρεπε να περιμένουν και φρόντισαν να μην τρέχουν τα παιδιά στους δρόμους, όπως γινόταν μόλις την προηγούμενη ημέρα.

Στο τέλος η συμβίωση ήταν άψογη και για τις δύο πλευρές. Με όσους μετανάστες συνομιλήσαμε, όπως και με τους ανθρώπους των ΜΚΟ αντιμετώπισαν την Πανελλήνια Συγκέντρωση σαν ένα ευχάριστο διάλειμμα και έκαναν υπομονή απέναντι στην φασαρία βλέποντας τις μοτοσυκλέτες, συνομιλώντας με τους αναβάτες, ζώντας ένα πάρτι μετά από πολύ καιρό, όπως χαρακτηριστικά τόνισε ένα νεαρός με την παρέα του, που χάζευαν μια – μία τις μοτοσυκλέτες.

Με εξαίρεση λοιπόν το γνωστό πρόβλημα με τα ατυχήματα και την παραβατική συμπεριφορά, η Πανελλήνια Συγκέντρωση έγινε σε έναν όμορφο χώρο, με περισσότερες από 600 μοτοσυκλέτες να περνούν την πύλη της, και εκατοντάδες ακόμη να την επισκέπτονται. Το γιατί δεν έγινε νοτιότερα, κάπου πιο κεντρικά στην Ελλάδα, είναι ένα θέμα που μας έχει απασχολεί, και το έχουμε αναπτύξει εδώ, οπότε δεν θα μπούμε σε επανάληψη.

Τα Λουτρά Νέας Απολλωνίας προσέφεραν έναν όμορφο χώρο στην Πανελλήνια, στην όχθη της λίμνης, και με πρόσβαση σε κοντινές παραλίες στον Σταυρό, Ασπροβάλτα και Ολυμπιάδα, αλλά και σε πανέμορφες διαδρομές μέχρι τον Χολομώντα κι από εκεί στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής ή κατά μήκος του Στριμονικού κόλπου μέχρι το Άγιο Όρος, σε μία εκπληκτική διαδρομή γεμάτη στροφές, με καλή άσφαλτο και χωρίς κίνηση.

Την Παρασκευή μάλιστα την είχαν ανακαλύψει συνάδελφοι δημοσιογράφοι από την Ελβετία, που έκαναν το δικό τους συγκριτικό για μεγάλα on-off και πήγαιναν πάνω – κάτω στα μικρά χωριά της Χαλκιδικής. Με λίγα λόγια θα μπορούσε η τοποθεσία σε προδιέθετε να εξερευνήσεις την περιοχή γράφοντας χιλιόμετρα σε διαδρομές απόλυτα κατάλληλες για μοτοσυκλέτα, φτάνοντας μέχρι κάποια παραλία ή μένοντας ψηλά στο βουνό.

Το Σάββατο μπορούσες να δεις παρέες μοτοσυκλετών με τα αυτοκόλλητα της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης κολλημένα στις ζελατίνες τους, σε όλο το δεύτερο πόδι, και φυσικά στις παραλίες του Στριμονικού κόλπου. Όλοι τους με κράνη και εξοπλισμό, όλοι τους με σωστή συμπεριφορά στο δρόμο. Αυτό είναι το κρυμμένο νόημα της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης, που επισκιάζεται από τα επεισόδια που δημιουργούνται. Πως πρόκειται για μία ευκαιρία, μία αφορμή, για να πάρεις την μοτοσυκλέτα σου να βρεθείς με φίλους ή να κάνεις καινούριους και με αφετηρία την πύλη της, να πραγματοποιήσεις τις καλύτερες βόλτες. Για την πλειοψηφία των συμμετεχόντων αυτό ήταν το νόημα της Πανελλήνιας κι όχι τα εκατό ή εκατό πενήντα άτομα που δημιουργούσαν τα επεισόδια. Περιμένουμε την επόμενη φορά να δραστηριοποιηθούν και οι λέσχες από την υπόλοιπη Ελλάδα για να γίνει η Πανελλήνια Συγκέντρωση σε πιο κεντρικό σημείο και να υπάρχει καθολική απαίτηση από τις αρχές για σωστή αστυνόμευση, με λίγα λόγια να παρακαλέσουν για το αυτονόητο οι άνθρωποι της ΜΟΤΟΕ, καθώς δεν είναι σε θέση να υποχρεώσουν την αστυνομία να κάνει την δουλειά της. Από εκεί και πέρα με δεδομένο ότι πρόκειται για τα ίδια άτομα κάθε χρονιά, μπορούν απλά να προσπαθήσουν να τους προσεγγίσουν, ευελπιστώντας σε μία αλλαγή συμπεριφοράς.

Πρόσφατα το MRCG, ένα από τα πιο δραστήρια μοτοσυκλετιστικά γκρουπ στο Facebook που ξεκίνησε ο συνεργάτης του MOTO, Λάζαρος Αλεξάκης, πραγματοποίησε την 5η κατά σειρά συγκέντρωση των μελών του, μαζεύοντας τον διπλάσιο αριθμό συμμετοχών από την Πανελλήνια Συγκέντρωση, χωρίς το παραμικρό συμβάν ή το παραμικρό επεισόδιο, πραγματοποιώντας ταυτόχρονα κοινωνική προσφορά, έχοντας αγκαλιάσει ιδρύματα, προσφέροντας τεράστιο φιλανθρωπικό έργο. Μπορεί η 36η συγκέντρωση του MRCG να είναι χαώδης, όπως αντίστοιχα παλιότερα, τελείως πολιτισμένος ήταν και ο θεσμός της Πανελλήνιας…

Όμως μάλλον εδώ κρύβεται κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει: Η ενασχόληση των μελών της ΜΟΤΟΕ σε συχνότερη βάση με κοινές δράσεις, η συχνή επικοινωνία των διαφορετικών μικρών λεσχών που την απαρτίζουν ίσως είναι ενέργεις που θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις και για μία καλύτερη, πολυπληθέστερη και με νέα ταυτότητα Πανελλήνια Συγκέντρωση στο μέλλον… Η 36η στη σειρά, αν εξαιρέσεις τα επεισόδια που τεράστια ευθύνη φέρει η αδιαφορία της αστυνομίας, κλείνει με θετικό πρόσημο για όλο τον κόσμο που ήταν εκεί και πέρασε όμορφα, κάνοντας τις βόλτες του στην Χαλκιδική, από τα βουνά μέχρι τις παραλίες…

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.