Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών: Λήγει το θρίλερ

Ορίστηκε η τοποθεσία για την 36η Παν. Συγκέντρωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2017

Μετά από πολλά πισωγυρίσματα, αρκετές αλλαγές στην τοποθεσία και ένα μικρό θρίλερ με διαπραγματεύσεις, τελικά η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών έκλεισε τοποθεσία διεξαγωγής για τα Λουτρά Νέας Απολλωνίας.

Είχε προηγηθεί η Καλαμπάκα με μεγάλη βεβαιότητα, η Ηγουμενίτσα και τόσα άλλα μέρη, όμως τελικά μετά από ακυρώσεις και νέες διαπραγματεύσεις, για πρώτη φορά με τόσο μεγάλη καθυστέρηση, η Παν. Συγκ. Μοτοσυκλετιστών θα γίνει στα Λουτρά Βόλβης ή αλλιώς Λουτρά Νέας Απολλωνίας.

Πρόκειται για την δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας, με ιαματικά λουτρά ξακουστά από την αρχαιότητα. Το μικρό χωριό έχει ελάχιστους κατοίκους και τα τελευταία χρόνια γνωρίζει τον τουρισμό με επισκέπτες από τα Βαλκάνια, όταν πριν την κρίση συμπλήρωνε πληρότητα από ντόπιους. Η τοποθεσία έχει τεράστια ποσότητα γεωθερμίας, που κατά καιρούς έχει συζητηθεί ακόμα και η δημιουργία βιομηχανικής ζώνης για να βρει τρόπο εκμετάλλευσης η τεράστια αυτή ποσότητα ενέργειας. Μεμονωμένα ως μέρος, αξίζει μία επίσκεψη έτσι κι αλλιώς, ιδιαίτερα για τα ιαματικά λουτρά. Τι γίνεται με την Πανελλήνια όμως;

Η Πανελλήνια Συγκέντρωση θα έπρεπε να γίνει είτε στην Ν. Ελλάδα είτε κάπου πιο κεντρικά, με δεδομένο ότι έχει μονοπωλήσει την Β. Ελλάδα με ελάχιστα διαλείμματα τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός αυτό όμως δεν είναι θέμα επιλογής. Τα σωματεία και οι λέσχες που απαρτίζουν την ΜΟΤ.Ο.Ε. αναλαμβάνουν αντίστοιχα να βοηθήσουν στην διοργάνωση και την διεξαγωγή. Κινητικότητα και διάθεση για αυτό, δεν δείχνουν κάθε φορά νέοι άνθρωποι αν και τους προτείνεται. Φτάνουμε έτσι την τελευταία στιγμή κάθε φορά, και φέτος το περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, να συζητείται στο τέλος η Β. Ελλάδα.

Η δυσκολία στην διαπραγμάτευση και στην επιλογή της τοποθεσίας, υπάρχει γιατί η Πανελλήνια χρειάζεται μία σειρά από μέτρα (βλ. έξοδα) από την μεριά του Δήμου που την φιλοξενεί, τα οποία δεν είναι και βέβαιο ότι θα αποσβεστούν από την κίνηση των ντόπιων επιχειρήσεων, μέσα από την επισκεψημότητα. Δεύτερος λόγος είναι η ασφάλεια και η ανησυχία των ντόπιων που γνωρίζουν ότι η Πανελλήνια συνοδεύεται – δυστυχώς – και από ατυχήματα. Τα τελευταία χρόνια, η πιο άμεση αντιμετώπιση της Τροχαίας έγινε στην Καστοριά. Με το Νεστόριο να φιλοξενεί την Πανελλήνια, ο κύριος όγκος των επισκεπτών βρισκόταν στην πόλη της Καστοριάς, που μετά την επίθεση σε περιπολικό το πρώτο βράδυ, η τροχαία έφερε διμοιρία των ΜΑΤ το επόμενο και χωρίς να επέμβει άμεσα χαλώντας το σκηνικό που είχε στηθεί, μοίραζε κλίσεις μέχρι το ξημέρωμα προχωρώντας και σε κατασχέσεις μοτοσυκλετών. Πριν από αυτό, κι από τότε, δεν έχουμε δει τόσο καλή αστυνόμευση...

Φέτος η τοποθεσία που έχει επιλεγεί, θα θέσει τους τοπικούς δήμους στα όριά τους. Με δεδομένο ότι το μικρό χωριό δεν προσφέρει «ζωή» εκτός του κάμπινγκ, οι μοτοσυκλέτες θα μετακινούνται αρκετά χιλιόμετρα μακρύτερα εκατέρωθεν ενός δρόμου που αποτελείται από μεγάλες ευθείες. Αυτό είναι το επόμενο πρόβλημα για την Πανελλήνια Συγκέντρωση και όλα τα σκηνικά που θα στηθούν από τα ίδια άτομα. Εδώ η ευθύνη θα πέσει, για άλλη μία φορά, στην τοπική αστυνομία και τροχαία, που είναι αμφίβολο αν θα έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να ελέγξουν τον κόσμο και να περιορίσουν τα φαινόμενα της Πανελλήνιας και κατ’ επέκταση τα ατυχήματα. Ευχόμαστε να μην είναι αυτή η περίπτωση και να μην συμβεί το παραμικρό!

Ήδη, σε άλλη συγκέντρωση / μοτοπορεία, πρόσφατα στην Β. Ελλάδα, ερευνάται ένα τραγικό δυστύχημα, για το οποίο αναμένουμε την ενημέρωση από την Τροχαία Σερρών πριν επεκταθούμε.

Με μία δόση υπερβολής, αλλά και κοντά στην πραγματικότητα, την ταχύτητα των μοτοσυκλετών ίσως ανακόψει το αέρινο τοίχος από μυγάκια / ζουζούνια κτλ που θα περιβάλλει την παλιά εθνική οδό. Την άνοιξη είναι αδύνατο να βγάλεις όλο τον δρόμο, αν δεν σταματήσεις για να καθαρίσεις ζελατίνα, έχοντας μερικά κιλά μαμούνια επάνω σου. Το πρόβλημα είναι πολλαπλά μικρότερο τον Ιούνιο, όμως φέτος τόσο οι βροχές που έχουν τραβήξει σε διάρκεια, όσο και οι λιγότεροι ψεκασμοί στην περιοχή, ίσως να παίξουν τον ρόλο τους. Για το κάμπινγκ ας προετοιμαστούν όλοι με τον καλύτερο τρόπο, για το χειρότερο σμήνος…

Ευχόμαστε λοιπόν, για ακόμα μία φορά, την επιτυχή διοργάνωση της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης με μηδενικά ατυχήματα και στο καλύτερο δυνατό κλίμα. Τις επόμενες μέρες η ΜΟΤ.Ο.Ε. θα ενημερώσει και για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.