Ρεπορτάζ: Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2017

Τόσο όσο έπρεπε
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/10/2017

Μετά το τέλος του διήμερου που διήρκησε η εκδήλωση-έκθεση "Ημέρες Μοτοσυκλέτας" στο παλιό αμαξοστάσιο στην οδό Πειραιώς, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι το μέγεθος του χώρου και τα εκθέματα ήταν τόσα όσα έπρεπε. Ούτε μικρή για να την πεις μίζερη, ούτε τεράστια για να χάσει το χρώμα και την ζωντάνια της.

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι η τοποθεσία και ο χώρος είναι ιδανικός για τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Είτε έχεις δικό σου μεταφορικό μέσο, είτε όχι, η πρόσβαση είναι εύκολη για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Αττικής. Δεύτερον, η περιοχή από μόνη της αποτελεί σημείο συνάντησης της νεολαίας. Έτσι, ο κόσμος μπορεί να συνδυάσει την επίσκεψή του στην έκθεση με τον καφέ ή το ποτό του στις καφετέριες και τα μπαρ της περιοχής. Αυτό φυσικά λειτουργεί και αντίστροφα, αφού αρκετός κόσμος πήγε για καφέ και πέρασε να δει “τι γίνεται εκεί πέρα, που έχουν μαζευτεί τόσα μηχανάκια”.

Το κόστος του εισιτηρίου στα €3 ήταν επίσης ένας θετικός παράγοντας για την προσέλευση του κόσμου και κυρίως δεν άφηνε την αίσθηση της αρπαχτής στους επισκέπτες. Γιατί όμως το αποκαλούμε εκδήλωση-έκθεση και όχι σκέτο έκθεση; Διότι πιστεύουμε ότι αυτή ήταν η συνταγή της επιτυχίας. Υπήρχαν στην είσοδο τα περίπτερα των εμπόρων και αντιπροσώπων (Ducati - Kosmocar A.E., Λυμπερόπουλος με Aprilia και Moto Guzzi, το Harley Davidson Athena και οι Bajaj, SWM και KTM) όμως στην πλειοψηφία τους τα περισσότερα εκθέματα ήταν μοτοσυκλέτες ιδιωτών. Έτσι ο επισκέπτης είχε την αίσθηση ότι δεν παρακολουθεί μια εμπορική έκθεση, αλλά περισσότερο μια μοτοσυκλετιστή εκδήλωση.

Όμως, την ποιότητα της εκδήλωσης την καθόρισαν τα εκθέματα και εδώ πραγματικά ενθουσιαστήκαμε. Τόσο οι κλασσικές μοτοσυκλέτες που είχαν φέρει οι συλλέκτες-ιδιοκτήτες τους, όσο και οι custom μοτοσυκλέτες που είχαν φτιαχτεί με μεράκι, ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Σιγά-σιγά οι συλλέκτες καταλαβαίνουν ότι οι μοτοσυκλέτες που έχουν δεν πρέπει να μένουν κλειδωμένες στα γκαράζ, αλλά να εκτίθενται στο ευρύ κοινό με κάθε ευκαιρία. Αποτελούν κληρονομιά των προηγούμενων γενεών στις επόμενες και δεν είναι απλώς αντικείμενα επένδυσης. Κάθε μία από αυτές τις μοτοσυκλέτες έχει μια ιστορία να πει και να διεγείρει τη φαντασία των νέων.

Το ίδιο ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τις custom μοτοσυκλέτες. Μπορεί η διατήρηση της αυθεντικότητας να είναι σημαντική, όμως πάνω απ΄όλα οι μοτοσυκλέτες είναι για να προσφέρουν απόλαυση και ενασχόληση του ιδιοκτήτη τους με αυτές. Αν αυτό σημαίνει να βάλεις ακτινικά Brembo σε Ural, τότε λέμε ναι με χίλια!

          

Η μοτοσυκλέτα του Indiana Jones πουλήθηκε σε δημοπρασία - Ξεπέρασε κάθε εκτίμηση το ποσό

Παρίστανε την BMW αλλά ήταν Ural! - Διάσημη από την σχετική σκηνή καταδίωξης
Indiana Jones μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/9/2025

Η σοβιετική μοτοσυκλέτα με sidecar του Indiana Jones από την ταινία "Indiana Jones and the Last Crusade" πουλήθηκε για ευμεγεθές ποσό, ξεπερνώντας κατά πολύ την εκτιμώμενη αξία της.

Αν πάντα ονειρευόσασταν ένα κομμάτι τόσο μοτοσυκλετιστικής όσο και κινηματογραφικής ιστορίας, χάσατε την ευκαιρία.

Η αυθεντική Μοτοσυκλέτα με πλευρικό κάνιστρο (καλάθι) που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία "Indiana Jones and the Last Crusade" πουλήθηκε σε δημοπρασία  και έπιασε το εντυπωσιακό ποσό των 118.000 ευρώ, πολύ πάνω από τις εκτιμήσεις που έκαναν λόγο για ένα ποσό μεταξύ 34.000 και 68.000 ευρώ.

Indy Ural

Η μοτοσυκλέτα είναι στην πραγματικότητα μια σοβιετική Ural/KMZ K-650, η οποία μεταμορφώθηκε από την ομάδα παραγωγής της Lucasfilm ώστε να μοιάζει με γερμανική BMW R75 του μεσοπολέμου. Χρησιμοποιήθηκαν αρκετές μηχανές για τα γυρίσματα της διάσημης σκηνής καταδίωξης στη Βόρεια Καλιφόρνια, όμως αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι έχει ταυτοποιηθεί φωτογραφικά σε κοντινά πλάνα με τον Harrison Ford και τον Sean Connery, ακόμη και στη στιγμή όπου ο τροχός ενός Γερμανού στρατιώτη ανεβαίνει πάνω στο sidecar των Jones.

Indy Ural

Η K-650 επιλέχθηκε λόγω της ομοιότητας της με τα γερμανικά μοντέλα της εποχής, ενώ με λίγη “κινηματογραφική μαγεία” μετατράπηκε πειστικά σε μοτοσυκλέτα της Wehrmacht. Βαμμένη σε στρατιωτικό χακί, έχει δεχτεί κάποιες μικρές παρεμβάσεις για χρήση στο δρόμο: νέο κοντέρ, φως πορείας, φως φρένου, δεύτερη σέλα και ρεζέρβα στο πίσω μέρος. Ωστόσο δεν είναι λειτουργική, παραμένει όμως ένα αξιοζήλευτο κομμάτι κινηματογραφικής ιστορίας.

Indy Ural

Πουλήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον αρχικό τίτλο κυκλοφορίας από τις αρχές της California του ’90, καθώς και με έγγραφα της Lucasfilm που επιβεβαιώνουν την ενοικίασή του τον Φεβρουάριο του 1989. Στοιχεία που προσφέρουν επιπλέον αξία στους συλλέκτες και εξασφαλίζουν την αυθεντικότητά της.

Indy Ural

Η σκηνή καταδίωξης με τη μοτοσυκλέτα και το sidecar είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές του "Last Crusade", συνδυάζοντας πρακτικά εφέ, αληθινές μοτοσυκλέτες σε ταχύτητα και το μοναδικό χιούμορ μεταξύ των Harrison Ford και Sean Connery που έκανε το δίδυμο τόσο ξεχωριστό. Χωρίς CGI εκρήξεις, παρά μόνο με την χρήση πραγματικών μοτοσυκλετών, να τρέχουν και να τρακάρουν μπροστά στην κάμερα.

Μπορεί να μην είναι κατάλληλη για τις κυριακάτικες βόλτες, αλλά είναι σίγουρα μια από τις ακριβότερες Ural που πουλήθηκαν ποτέ, και πιθανότατα η μοναδική με άμεση σύνδεση με τον Harrison Ford και τον Sean Connery.

Indy UralIndy Ural

 

Indy Ural