Ros: Η πρώτη Ελληνική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που βγαίνει στην παραγωγή από την “C.H.A.”!

Το C.H.A.-Ros μπορεί να μοιάζει, αλλά θα ταπεινώνει τις Hayabusa!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2021

Τα νούμερα που ανακοινώνει η ελληνική C.H.A. ζαλίζουν: Αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων σε ταχύτητες ταξιδιού ή 220 χιλιόμετρα για την πλήρη αποφόρτιση κάνοντας χρήση όλης της διαθέσιμης ιπποδύναμης. Η διαφορά είναι τεράστια, όπως τεράστια είναι και η ιπποδύναμη που κρύβει ο «ΧΑΡΟΣ» όπως είναι ένας ετυμολογικός τρόπος να διαβάσεις το όνομα του μοντέλου και της εταιρείας μαζί!

Περισσότερους από 360 ίππους ανακοινώνει η C.H.A. για την μοτοσυκλέτα της που από το 2000 μελετά την ηλεκτροκίνηση ενώ πάνω από μία δεκαετία προετοιμασίας και ιδιαίτερα προσεκτικού σχεδιασμού κρύβει η Ros.

Κι όμως, στο παρελθόν κάθε απόπειρα να βγάλει η C.H.A. κάποιο μοντέλο σε παραγωγή, έστω και περιορισμένη, συντριβόταν στον σκόπελο της ελληνικής γραφειοκρατίας και διαφθοράς, πριν παρασυρθεί από τα άγρια κύματα των συμφερόντων των πετρελαιοπαραγωγών.

Όπως όλα σε αυτή την χώρα, έτσι και η C.H.A., βλέπει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα με εξωτερική παρέμβαση και συγκεκριμένα με την ενίσχυση που έλαβε πρόσφατα από το επενδυτικό σχήμα A.M.V.R.O. που εικάζεται πως ελέγχεται από Έλληνες της ομογένειας. Βασικός όρος της τεράστιας επένδυσης είναι η γραμμή παραγωγής να δημιουργηθεί στην Ελλάδα και το ποσοστό των εισαγόμενων εξαρτημάτων και ανταλλακτικών να μην ξεπερνά το 30%!

Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο η συναρμολόγηση αλλά και το 70% της παραγωγής θα γίνεται στην Ελλάδα, πράγμα άκρως εντυπωσιακό! Ως παράδειγμα να παραθέσουμε πως μόνο το 60% της Ducati Multistrada V4 φτιάχνεται σε απόσταση 150Km από την Bologna!

Το C.H.A.-Ros θα έχει περιορισμό της τελικής ταχύτητας στα 400km/h κι αυτό σύμφωνα με την C.H.A. γίνεται για λόγους ασφαλείας, ώστε να μην ξεπερνά την ταχύτητα που δηλώνουν οι αναβάτες των Hayabusa πως αγγίζουν, στις παράνομες κόντρες που στήνουν στην Αν. Θεσσαλονίκη, κοντά και στην έδρα της εταιρείας. Στόχος άλλωστε είναι να κυριαρχήσει με τις επιδόσεις της αλλά να μην ταπεινώσει την μοτοσυκλέτα – έμπνευση…

Η τιμή της δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αναμένεται όμως να είναι άκρως απαγορευτική για όλους εμάς. Έτσι κι αλλιώς η C.H.A. δεν μπορεί να υποστηρίξει μαζικότερη παραγωγή αυτή την στιγμή. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες που διαθέτουμε, σκοπός είναι να τραβήξουν τα βλέμματα με το Ros και η περιορισμένη παραγωγή να τροφοδοτήσει με την σειρά της ένα πιο μαζικό, πιο καθημερινό μοντέλο που κάλλιστα θα μπορούσε να κάνει εξαιρετική καριέρα στην Ελλάδα. Φτάνει φυσικά να το υποστηρίξει το ελληνικό κοινό που φαίνεται να σνομπάρει κάθε τι εγχώριο αντί να το υποστηρίξει!

Θέλουμε ο «ΧΑRΟΣ» να είναι ισάξιος του ονόματός του μονάχα για τον ανταγωνισμό και να αποδειχτεί όχι μόνο ασφαλής κι αξιόπιστος, αλλά και πως καταφέρνει όλα όσα υπόσχεται η C.H.A. για να την δούμε να ακμάζει και να μας φέρνει κι ένα πιο προσιτό, πιο οικονομικό μοντέλο!

 

Επίσης να ευχηθούμε σε όλους μας τους αναγνώστες καλό μήνα, καλή πρώτη Απριλίου, Καλή ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone
Geoff Duke
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.