Scooter2Dakar - Από την Ουγγαρία στη Σενεγάλη με SYM ADX 300

Σχεδόν 9.000 χλμ. για τους δύο Ούγγρους αναβάτες και τo crossover scooter της SYM
Scooter2 dakar SYM ADX 300 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/12/2024

Δύο Ούγγροι ολοκλήρωσαν χωρίς παρατράγουδα και υποστήριξη το ταξίδι τους με δύο SYM ADX 300, το οποίο ξεκίνησε από την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας για να καταλήξει σε εκείνη της Σενεγάλης.

Το ταξίδι του Janos Mezo, αρχισυντάκτη του ουγγρικού περιοδικού Motorrevu, και του επιχειρηματία Laszlo Pocsik, που έχει λάβει μέρος στο Ντακάρ Ράλι και ήταν αυτός που σχεδίασε τη διαδρομή, ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου και διήρκησε 25 ημέρες για να φτάσουν οι δυο τους από τη Βουδαπέστη στη Ντακάρ περνώντας από τη δυτική Σαχάρα.

Η αποστολή, οργανώθηκε με τη στήριξη της SYM και του συνεργάτη της ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. στην Ουγγαρία. Το crossover scooter της ταϊβανέζικης εταιρείας τα κατάφερε τελικά μια χαρά στο δύσκολο έργο που είχε να αντιμετωπίσει περνώντας από τους ευρωπαϊκούς δρόμους σε εκείνους της Αφρικής.

Scooter2 dakar SYM ADX 300 2024

Τα δυο ADX 300 δεν προβλημάτισαν τους αναβάτες τους και επέδειξαν υψηλό επίπεδο αξιοπιστίας ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες της Σαχάρας με τις ακραίες μεταβολές στη θερμοκρασία. Έκαναν μόνο το προβλεπόμενο service των 5.000 χιλιομέτρων στο Μαρόκο. Η μόνη μετατροπή που χρειάστηκε να κάνουν ήταν να μεγαλώσουν το νύχι του πλαϊνού σταντ ώστε να μην βυθίζεται εύκολα στην άμμο και το ADX 300 να παραμένει όρθιο.

Σταθμοί όπως η Οροσειρά του Άτλαντα, η Σαχάρα, το Μαρόκο, η Μαυριτανία και η Σενεγάλη πρόσφεραν τοπία μοναδικής ομορφιάς στους Mezo και Pocsik και στο Facebook μπορείτε να βρείτε τη σελίδα "Scooter2Dakar" με τους δύο ταξιδιώτες να έχουν καταγράψει με τον φωτογραφικό φακό βήμα-βήμα το ταξίδι τους.

Scooter2 dakar SYM ADX 300 2024

Οι Mezo και Pocsik επέστρεψαν αεροπορικώς στην Ουγγαρία μετά το ταξίδι τους, ενώ όταν με το καλό γυρίσουν και τα ADX 300, οι κινητήρες τους θα λυθούν από την Ουγγρική Τεχνική Σχολή Μοτοσυκλέτας και θα εξεταστούν ενδελεχώς.

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες