Σχέδια της BMW για την μέγιστη παθητική ασφάλεια

Πολλά στάδια μετά το C1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/2/2021

Η BMW έχει εμπράκτως δείξει στο παρελθόν με το σκούτερ C1 πως υποστηρίζει την αναζήτηση για ένα δίκυκλο όχημα με αυξημένη παθητική ασφάλεια. Το C1 παρουσιάστηκε πριν 20 χρόνια και ήταν μία εξαιρετικά ακριβή μελέτη της BMW που τελειοποιήθηκε μετά από πολλά crash test και στηρίχθηκε επικοινωνιακά εκείνη την εποχή ως το σκούτερ που οδηγείς χωρίς να φοράς κράνος και δευτερεύων όφελος πως είσαι καλύτερα προστατευμένος από τον καιρό.

Σε κάθε περίπτωση ένα βασικό θέμα στο σχεδιασμό που σύμφωνα με τον εμπορικό κόσμο δεν βοήθησε στην εδραίωσή του στην αγορά, ήταν πως πρακτικά δεν είχε θέση συνεπιβάτη. Μπορούσες να βάλεις δεύτερο άτομο, αλλά με θυσίες και για τους δύο. Το νέο σχέδιο που κατέθεσε εδώ και καιρό η BMW, αλλά ήρθε τώρα στο φως μέσα από την WIPO, τον οργανισμό που προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα, μας δείχνει πως οι Γερμανοί πηγαίνουν τα πράγματα ένα βήμα παρακάτω και ακυρώνουν οριστικά τον συνεπιβάτη.

Στο νέο σχέδιο ο αναβάτης πηγαίνει τελείως πίσω, ελάχιστα μπροστά από τον άξονα του πίσω τροχού, που μάλλον έχει και κινητήρα hub καθώς το σχέδιο μαρτυρά ηλεκτρικό όχημα. Απομακρυσμένος από τον εμπρός τροχό, ο αναβάτης θα έχει αναγκαστικά και ένα τιμόνι που δεν είναι απευθείας συνδεδεμένο με το εμπρός τροχό. Έτσι ώστε επιπρόσθετα να έχει λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού από το τιμόνι σε περίπτωση σύγκρουσης.

Το βασικό στοιχείο είναι το μεταλλικό κλουβί που περικλείει την θέση οδήγησης, ένα roll cage αντίστοιχο αγωνιστικού οχήματος που εγκλωβίζει τον αναβάτη στο εσωτερικό του και τον προστατεύει.

Η σκέψη αυτή είναι παλιά, είπαμε πως το C1 έχει κλείσει εικοσαετία που βγήκε στην αγορά, άρα το μελετούσαν ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90. Από τότε έχουν υπάρξει κι άλλες, εκτεταμένες μελέτες για τα ατυχήματα μοτοσυκλετών μέσα στον αστικό ιστό, που δείχνουν πως ο μοτοσυκλετιστής δεν έχει πολλές πιθανότητες να αποφύγει τον τραυματισμό ακόμη κι αν προλάβει να φύγει από την μοτοσυκλέτα. Το κλειδί εδώ είναι ο αστικός ιστός, το κέντρα των πόλεων με ατυχήματα που δεν γίνονται με πολλά χιλιόμετρα και εκεί που δεν υπάρχει χώρος για να συρθεί κάποιος μέχρι να σταματήσει, χωρίς να χτυπήσει κάπου άλλου.

Η BMW με αυτό το σχέδιο θέλει να μελετήσει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες της αυξημένης παθητικής ασφάλειας για ξεκάθαρα ατομική μετακίνηση. Το κλουβί ασφαλείας στοχεύει ακριβώς σε αυτό και φαίνεται ξεκάθαρα η επιρροή του C1 στον σχεδιασμό του, από την πρόσθετη ενίσχυση που υπάρχει στο ύψος του ώμου. Αυτό το πρόσθετο μπράτσο είναι το πρώτο που έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο εξασφαλίζοντας μία απόσταση από το έδαφος ώστε να μην εγκλωβιστούν τα άκρα του αναβάτη κάτω από το σκούτερ όταν αυτό πέσει.

Από εκεί και πέρα το σχέδιο δεν δείχνει οροφή, όπως είχε το C1 αλλά και τα σχέδιά του που κυκλοφόρησαν πέρσι το καλοκαίρι για μία ηλεκτρική νέα έκδοση. Δεν είναι όμως σίγουρο πως η οροφή θα απουσιάζει ολότελα, αν σκεφτεί κανείς πως εδώ βλέπουμε μόνο τον σκελετό και μάλιστα ένα βασικότερο στοιχείο, αυτό της μπροστινής ανάρτησης δεν αποκαλύπτεται καθόλου.

Σίγουρα θα είναι κάποιο εναλλακτικό σύστημα, ιδιαίτερα από την στιγμή που το τιμόνι δεν συνδέεται απευθείας στο πιρούνι και η BMW είναι εταιρεία που έχει δουλέψει αρκετά στα εναλλακτικά συστήματα αναρτήσεων.

Τα πόδια του αναβάτη θα είναι μπροστά, σε μία cruiser θέση οδήγησης και θυμόμαστε παλαιότερες αναφορές της BMW από μελέτες σε crash test που δείχνουν πως υπό προϋποθέσεις και πάντα με δεδομένο πως μιλάμε για αστικές μετακινήσεις στα όρια ταχύτητας του ΚΟΚ, μία τέτοια στάση σώματος προστατεύει από πιο σοβαρούς τραυματισμούς.

Όλο το εμπρός μέρος είναι φτιαγμένο για να απορροφά την πρόσκρουση και μπορείτε να θυμηθείτε και εδώ, πως η BMW έχει μελετήσει κάθε πιθανή λύση για λιγότερες ζημιές κατά την μετωπική σύγκρουση.

Η προσπάθεια για να έρθει το κέντρο βάρους χαμηλά και μπροστά, τώρα που ο αναβάτης κάθεται τέρμα πίσω, εικάζουμε πως θα γίνεται με τις μπαταρίες αλλά και με τον τύπο της εμπρός ανάρτησης.

Το τελευταίο στοιχείο είναι πως η BMW κατέθεσε τα σχέδια αυτά στο ευρωπαϊκό γραφείο της WIPO τον Αύγουστο του 2018 αλλά επέλεξε να μείνουν κλειδωμένα μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2021, ενώ τον Αύγουστο του 2020 ξεκλείδωσαν και τα σχέδια ενός ηλεκτρικού C1, όπως βλέπετε εδώ. Αυτό σημαίνει πως όλα τα παραπάνω δεν είναι μία σχεδιαστική άσκηση αλλά προσεκτικά σχεδιασμένα βήματα στην εξέλιξη ενός νέου ηλεκτρικού σκούτερ με έμφαση στην παθητική ασφάλεια και στην αυστηρά ατομική μετακίνηση.

Ετικέτες

Honda CR125R Elsinore του 1979 με μηδέν χιλιόμετρα βγήκε σε δημοπρασία

Μάλιστα η δημοπρασία λήγει αύριο 31 Οκτώβρη
Honda CR125R
Από τον

Παύλο Καρατζά

30/10/2026

Πρόκειται για μια Honda CR125R Elsinore του 1979, η οποία παρέμενε αχρησιμοποίητη μέσα στο αρχικό εργοστασιακό κιβώτιό της από το 1979 και σήμερα είναι πιθανώς το μοναδικό κομμάτι με μηδέν χιλιόμετρα παγκοσμίως.

Η σειρά μοτοσυκλετών Elsinore της Honda από τη δεκαετία του 1970 (και τις αρχές της δεκαετίας του ’80) είναι πλέον θρυλική στην κοινότητα του vintage motocross, ενώ πήρε το όνομά της από την πίστα Grand Prix Elsinore της Νότιας Καλιφόρνιας.

Η CR125 Elsinore της Honda προήλθε από ένα μυστικό πρόγραμμα ανάπτυξης δίχρονων κινητήρων που ανέλαβαν οι μηχανικοί, παρά την αρχική αντίθεση του ιδρυτή της εταιρείας Soichiro Honda. Η CR125M του 1974, που παρουσιάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, διέθετε μονοκύλινδρο δίχρονο κινητήρα 123 κ.εκ. που απέδιδε περίπου 21 ίππους, κιβώτιο 6 ταχυτήτων και χαμηλό βάρος, χαρακτηριστικό ιδανικό για αγώνες motocross.

Honda CR125R

Η Elsinore καθιερώθηκε γρήγορα στους αγώνες motocross, με τον Marty Smith να κερδίζει το πρώτο Εθνικό Πρωτάθλημα AMA 125cc το 1974 και να κυριαρχεί ξανά το 1975. Ο ανταγωνισμός από τη Yamaha και τη Suzuki εντάθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας, ωθώντας τη Honda να αναθεωρεί συνεχώς τους κινητήρες, το πλαίσιο και τα συστήματα ανάρτησης της, προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστική.

Το 1979, η Honda παρουσίασε τη νέα CR125R Elsinore, η οποία διέθετε ανασχεδιασμένο σύστημα εισαγωγής, χρωμιωμένο κύλινδρο, καρμπυρατέρ Keihin 32 mm και ανάρτηση με διαδρομές 280 χιλιοστών. Το πλαίσιο ήταν επίσης βελτιωμένο και ο μπροστινός τροχός είχε διάμετρο 23 ιντσών!

Η συγκεκριμένη Honda CR125R του 1979 είναι αχρησιμοποίητη και βρίσκεται ακόμα στην κούτα της, φυσικά με μηδέν χιλιόμετρα στο κοντέρ. Αγοράστηκε από τον σημερινό ιδιοκτήτη της το 2011 και παραμένει στην ίδια κατάσταση, όμως πωλείται τώρα στο Grand Blanc του Μίσιγκαν, μέσω της Bring a Trailer.

Αυτή τη στιγμή η μεγαλύτερη προσφορά βρίσκεται στα 26.500 δολάρια (δηλαδή περίπου 24.000 ευρώ) και η δημοπρασία λήγει αύριο 31 Οκτώβρη, γι’ αυτό αν θέλετε να κάνετε δική σας τη σπάνια αυτή Honda, δράστε άμεσα!