Σχέδια της BMW για την μέγιστη παθητική ασφάλεια

Πολλά στάδια μετά το C1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/2/2021

Η BMW έχει εμπράκτως δείξει στο παρελθόν με το σκούτερ C1 πως υποστηρίζει την αναζήτηση για ένα δίκυκλο όχημα με αυξημένη παθητική ασφάλεια. Το C1 παρουσιάστηκε πριν 20 χρόνια και ήταν μία εξαιρετικά ακριβή μελέτη της BMW που τελειοποιήθηκε μετά από πολλά crash test και στηρίχθηκε επικοινωνιακά εκείνη την εποχή ως το σκούτερ που οδηγείς χωρίς να φοράς κράνος και δευτερεύων όφελος πως είσαι καλύτερα προστατευμένος από τον καιρό.

Σε κάθε περίπτωση ένα βασικό θέμα στο σχεδιασμό που σύμφωνα με τον εμπορικό κόσμο δεν βοήθησε στην εδραίωσή του στην αγορά, ήταν πως πρακτικά δεν είχε θέση συνεπιβάτη. Μπορούσες να βάλεις δεύτερο άτομο, αλλά με θυσίες και για τους δύο. Το νέο σχέδιο που κατέθεσε εδώ και καιρό η BMW, αλλά ήρθε τώρα στο φως μέσα από την WIPO, τον οργανισμό που προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα, μας δείχνει πως οι Γερμανοί πηγαίνουν τα πράγματα ένα βήμα παρακάτω και ακυρώνουν οριστικά τον συνεπιβάτη.

Στο νέο σχέδιο ο αναβάτης πηγαίνει τελείως πίσω, ελάχιστα μπροστά από τον άξονα του πίσω τροχού, που μάλλον έχει και κινητήρα hub καθώς το σχέδιο μαρτυρά ηλεκτρικό όχημα. Απομακρυσμένος από τον εμπρός τροχό, ο αναβάτης θα έχει αναγκαστικά και ένα τιμόνι που δεν είναι απευθείας συνδεδεμένο με το εμπρός τροχό. Έτσι ώστε επιπρόσθετα να έχει λιγότερες πιθανότητες τραυματισμού από το τιμόνι σε περίπτωση σύγκρουσης.

Το βασικό στοιχείο είναι το μεταλλικό κλουβί που περικλείει την θέση οδήγησης, ένα roll cage αντίστοιχο αγωνιστικού οχήματος που εγκλωβίζει τον αναβάτη στο εσωτερικό του και τον προστατεύει.

Η σκέψη αυτή είναι παλιά, είπαμε πως το C1 έχει κλείσει εικοσαετία που βγήκε στην αγορά, άρα το μελετούσαν ήδη από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90. Από τότε έχουν υπάρξει κι άλλες, εκτεταμένες μελέτες για τα ατυχήματα μοτοσυκλετών μέσα στον αστικό ιστό, που δείχνουν πως ο μοτοσυκλετιστής δεν έχει πολλές πιθανότητες να αποφύγει τον τραυματισμό ακόμη κι αν προλάβει να φύγει από την μοτοσυκλέτα. Το κλειδί εδώ είναι ο αστικός ιστός, το κέντρα των πόλεων με ατυχήματα που δεν γίνονται με πολλά χιλιόμετρα και εκεί που δεν υπάρχει χώρος για να συρθεί κάποιος μέχρι να σταματήσει, χωρίς να χτυπήσει κάπου άλλου.

Η BMW με αυτό το σχέδιο θέλει να μελετήσει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες της αυξημένης παθητικής ασφάλειας για ξεκάθαρα ατομική μετακίνηση. Το κλουβί ασφαλείας στοχεύει ακριβώς σε αυτό και φαίνεται ξεκάθαρα η επιρροή του C1 στον σχεδιασμό του, από την πρόσθετη ενίσχυση που υπάρχει στο ύψος του ώμου. Αυτό το πρόσθετο μπράτσο είναι το πρώτο που έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο εξασφαλίζοντας μία απόσταση από το έδαφος ώστε να μην εγκλωβιστούν τα άκρα του αναβάτη κάτω από το σκούτερ όταν αυτό πέσει.

Από εκεί και πέρα το σχέδιο δεν δείχνει οροφή, όπως είχε το C1 αλλά και τα σχέδιά του που κυκλοφόρησαν πέρσι το καλοκαίρι για μία ηλεκτρική νέα έκδοση. Δεν είναι όμως σίγουρο πως η οροφή θα απουσιάζει ολότελα, αν σκεφτεί κανείς πως εδώ βλέπουμε μόνο τον σκελετό και μάλιστα ένα βασικότερο στοιχείο, αυτό της μπροστινής ανάρτησης δεν αποκαλύπτεται καθόλου.

Σίγουρα θα είναι κάποιο εναλλακτικό σύστημα, ιδιαίτερα από την στιγμή που το τιμόνι δεν συνδέεται απευθείας στο πιρούνι και η BMW είναι εταιρεία που έχει δουλέψει αρκετά στα εναλλακτικά συστήματα αναρτήσεων.

Τα πόδια του αναβάτη θα είναι μπροστά, σε μία cruiser θέση οδήγησης και θυμόμαστε παλαιότερες αναφορές της BMW από μελέτες σε crash test που δείχνουν πως υπό προϋποθέσεις και πάντα με δεδομένο πως μιλάμε για αστικές μετακινήσεις στα όρια ταχύτητας του ΚΟΚ, μία τέτοια στάση σώματος προστατεύει από πιο σοβαρούς τραυματισμούς.

Όλο το εμπρός μέρος είναι φτιαγμένο για να απορροφά την πρόσκρουση και μπορείτε να θυμηθείτε και εδώ, πως η BMW έχει μελετήσει κάθε πιθανή λύση για λιγότερες ζημιές κατά την μετωπική σύγκρουση.

Η προσπάθεια για να έρθει το κέντρο βάρους χαμηλά και μπροστά, τώρα που ο αναβάτης κάθεται τέρμα πίσω, εικάζουμε πως θα γίνεται με τις μπαταρίες αλλά και με τον τύπο της εμπρός ανάρτησης.

Το τελευταίο στοιχείο είναι πως η BMW κατέθεσε τα σχέδια αυτά στο ευρωπαϊκό γραφείο της WIPO τον Αύγουστο του 2018 αλλά επέλεξε να μείνουν κλειδωμένα μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2021, ενώ τον Αύγουστο του 2020 ξεκλείδωσαν και τα σχέδια ενός ηλεκτρικού C1, όπως βλέπετε εδώ. Αυτό σημαίνει πως όλα τα παραπάνω δεν είναι μία σχεδιαστική άσκηση αλλά προσεκτικά σχεδιασμένα βήματα στην εξέλιξη ενός νέου ηλεκτρικού σκούτερ με έμφαση στην παθητική ασφάλεια και στην αυστηρά ατομική μετακίνηση.

Ετικέτες

Ηλεκτρική Fireblade με κίνηση και στους δύο τροχούς βάζει στόχο το 24ωρο του Le Mans

LMT02 με σύστημα ανάκτησης ενέργειας στον εμπρός τροχό - Στόχος το ρεκόρ γύρου για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στην πίστα Bugatti
Sigma
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/11/2026

Στην LMT02, το νέο πρωτότυπο του προγράμματος SIGMA Regen Superbike, ο εμπρός τροχός μπορεί να κινεί τη μοτοσυκλέτα στην επιτάχυνση και να επιστρέφει ενέργεια στην μπαταρία κατά το φρενάρισμα. Η ομάδα εξελίσσει την τεχνολογία πάνω σε πλαίσιο Honda CBR1000RR-R Fireblade, με στόχο να παρατάξει το 2029 την πρώτη μοτοσυκλέτα με κίνηση και στους δύο τροχούς στην εκκίνηση του 24ωρου αγώνα αντοχής του Le Mans.

Πίσω από την ηλεκτρική Fireblade βρίσκονται φοιτητές και μηχανικοί της γαλλικής σχολής μηχανικών SIGMA Clermont, με την υποστήριξη της National Moto, ομάδας με πολυετή παρουσία στους αγώνες αντοχής, η οποία παραχώρησε το πλαίσιο της Honda. Το πρώτο τους πρωτότυπο LMT01 παρουσιάστηκε το 2025 και χρησίμευσε κυρίως για δοκιμές του ηλεκτρικού συστήματος κίνησης και της ανάκτησης ενέργειας. Η LMT02 διαθέτει αναθεωρημένα ηλεκτρονικά διαχείρισης και ενσωματώνει το σύστημα SRERA, από τα αρχικά του γαλλικού "Système de Récupération d'Énergie sur la Roue Avant", δηλαδή σύστημα ανάκτησης ενέργειας από τον εμπρός τροχό.

Sigma

Iδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο εμπρός τροχός κατά το φρενάρισμα. Στην επιβράδυνση, το φορτίο μεταφέρεται προς τα εμπρός και το πρόσθιο ελαστικό αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της πέδησης. Με το SRERA, η ομάδα μπορεί να αξιοποιήσει μέρος αυτής της πέδησης για να φορτίσει την μπαταρία, ενώ κατά την επιτάχυνση η ροή της ενέργειας αντιστρέφεται και ο ηλεκτροκινητήρας δίνει ροπή στον εμπρός τροχό.

Η SIGMA αναφέρει ότι έχει δοκιμάσει το SRERA και ότι το σύστημα μπορεί να ανακτήσει ενέργεια που αντιστοιχεί έως και στο 33% της χωρητικότητας της μπαταρίας.

Το 2025, το πρώτο πρωτότυπο της SIGMA έκανε επίσης γύρο επίδειξης, το επόμενο πρωτότυπο, με την ονομασία LMR01, θα επιχειρήσει να καταρρίψει το ρεκόρ γύρου για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στην πίστα Bugatti του Le Mans, όπου διεξάγεται και ο 24ωρος αγώνας. Θα ακολουθήσει η LMR02, για την οποία η ομάδα σχεδιάζει ηλεκτρική αρχιτεκτονική 800 V και ισχύ έως 250 kW, το αντίστοιχο περίπου 335 ίππων. Για την εξέλιξη μπαταριών υψηλής απόδοσης που να υποστηρίζουν ταχεία φόρτιση, η SIGMA αναζητά ακόμη χρηματοδότηση ύψους περίπου 190.000 ευρώ.

Sigma

Η κίνηση και στους δύο τροχούς έχει αγωνιστικό προηγούμενο στο χώμα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Yamaha WR450F 2-Trac στο Rally Dakar ή τα συστήματα retrofitting και τις μοτοσυκλέτες της αμερικανικής Christini. Αν η ομάδα της SIGMA Clermont καταφέρει να πάρει εκκίνηση στις 24 Heures Motos του 2029, η δική της μοτοσυκλέτα θα γράψει την πρώτη ηλεκτρική συμμετοχή στον γαλλικό αγώνα αντοχής.