Sito Pons - Κρίθηκε αθώος για φοροδιαφυγή

Γλίτωσε ποινή φυλάκισης 24 ετών και πρόστιμο 12 εκατομμυρίων ευρώ!
Sito Pons
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/12/2022

Δικαστήριο στη Βαρκελώνη αθώωσε τον πρώην Παγκόσμιο Πρωταθλητή 250 GP, Sito Pons, που κατηγορούνταν για φοροδιαφυγή 2,7 εκατομμυρίων ευρώ και απειλούνταν με ποινή φυλάκισης 24 ετών και με πρόστιμο 12 εκατομμυρίων ευρώ για μη καταβολή φόρων στην Ισπανία μεταξύ 2010-2014.

ΟAlfonso Pons Ezquerra, όπως είναι το επίσημο όνομα του Ισπανού, αγωνιζόταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP από το 1981 έως το 1991, ενώ κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο των 250 δυο συνεχόμενες χρονιές, το 1988 και το 1989 καβάλα στο NSR της Honda. Τα τελευταία 2 χρόνια της αγωνιστικής του καριέρας συμμετείχε και στη μεγάλη κατηγορία 500, τερματίζοντας 10ος και 14ος αντίστοιχα, παλεύοντας με τα ιερά τέρατα της εποχής: Kevin Schwantz, Wayne Gardner, Wayne Rainey, κ.α.

Αφού σταμάτησε να αγωνίζεται, ο Pons δημιούργησε την αγωνιστική ομάδα Honda-Pons Racing από την οποία πέρασαν σπουδαίοι αναβάτες όπως οι Loris Capirossi, Alex Barros, Max Biaggi και Troy Bayliss. Το 2006 η ομάδα διαλύθηκε λόγω έλλειψης χορηγών, ενώ ο Pons δημιούργησε αγωνιστική ομάδα και σε αγώνες αυτοκινήτου, στο Πρωτάθλημα World Series της Renault, όπου κέρδισε το Πρωτάθλημα το 2004 με τον Heikki Kovalainen. Ο Ισπανός επέστρεψε στους αγώνες μοτοσυκλέτες το 2010, δημιουργώντας ομάδα στη Moto2 με αναβάτες τους Sergio Gadea και τον γιο του, Axel Pons, ενώ αργότερα από την ομάδα θα πέρναγε ακόμα και ο Alex Rins!

Κατά την ακρόαση του πρόσφατου δικαστηρίου του στη Βαρκελώνη, ο Sito Pons απέδειξε πως τα 4 χρόνια για τα οποία κατηγορούνταν πως έπρεπε να πληρώνει φόρους στην Ισπανία, είχε ξοδέψει περισσότερες από 200 ημέρες ταξιδεύοντας σε πίστες αγώνων σε όλο τον κόσμο, με την οικονομική του έδρα να είναι το Μονακό μεταξύ 2010-12 και η Βρετανία μεταξύ 2013-14.

Το δικαστήριο πείστηκε από όσα κατέθεσε ο Pons, αθωώνοντας τον, και γλιτώνοντας τον από βαριά ποινή που περιλάμβανε 24 χρόνια φυλάκισης και πρόστιμο μεγαλύτερο από 12 εκατομμύρια ευρώ

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.