Σκοτώθηκε αναβάτης Enduro στο Λαύριο [φωτογραφίες σημείου & video]

Διάσπαρτες - Κανονικές παγίδες!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/2/2018

Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου, μία εντουροβόλτα δύο φίλων είχε τραγικό τέλος. Τριανταξάχρονος αστυνομικός, μέλος πολύτεκνης οικογένειας έχασε την ζωή του, όταν κατά την διάρκεια βόλτας Enduro έπεσε σε πηγάδι εξαερισμού των παλιών λατομείων, με βάθος 40 μέτρων. Το πηγάδι ήταν κρυμμένο από την βλάστηση και ξεχασμένο, αν και δίπλα σε μονοπάτι που περνούν πεζοπόροι, αποτελώντας έτσι μία κανονική παγίδα που περίμενε θύμα, και δυστυχώς το βρήκε…

Είναι συγκλονιστικό πως στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν κι άλλα τέτοια πηγάδια με τεράστιο βάθος, ανοικτές πληγές που περιμένουν κάποιο τραγικό γεγονός για να επισημανθούν στον χάρτη, όσο παραμένουν ακάλυπτες. Πολλές από αυτές αποκαλύφτηκαν όταν η περιοχή κάηκε και σταμάτησε να τις καλύπτει η βλάστηση, κι από τότε απέκτησαν απλά ένα χείλος με πέτρες και τίποτα περισσότερο. Το πηγάδι αυτό όμως, αμέσως μετά από ανηφορική κλίση του μονοπατιού, παρέμενε κρυμμένο στα χόρτα, περιμένοντας ένα μικρό λάθος κάποιου πεζοπόρου…

Διότι ακόμα κι αν το δασαρχείο και η νομαρχία αποφανθούν πως ο αναβάτης δεν είχε δικαίωμα να βρίσκεται στα μονοπάτια με Enduro μοτοσυκλέτα, οι ευθύνες παραμένουν αφού μιλάμε για μία κανονική παγίδα που περίμενε το θύμα της. Οι εξαερισμοί αυτοί που ανοίχτηκαν για τις υπόγειες σήραγγες, όφειλαν να έχουν τουλάχιστον ένα συρματόπλεγμα, αποτρέποντας μία θανατηφόρα πτώση..

Ο άτυχος αναβάτης Enduro είχε ξεκινήσει από την Ανάβυσσο Σάββατο απόγευμα για να ολοκληρώσει μία βόλτα με συνοδεία ενός ακόμη φίλου. Είχαν ήδη πραγματοποιήσει μία μικρή προπόνηση, συνομιλώντας με άλλους αναβάτες που ήταν στο δημοφιλές σημείο συνάντησης, μαζί και ο συνεργάτης μας Κίμων Καράμπελας. Οι δύο φίλοι έφτασαν πιο αργά στην Ανάβυσσο, και εν μέσω ασθενής βροχής αναχώρησαν περίπου στις 17:00 το απόγευμα για μία βόλτα, στα μονοπάτια της περιοχής. Αναχώρησαν πρόσχαροι, με καλή διάθεση και έτοιμοι να χαρούν το χόμπι τους.

Βρέθηκαν στον χωματόδρομο που συνδέει το Μαρκάτι με τον Αγ. Κωνσταντίνο και θέλοντας να δώσουν παράταση στην εντουροβόλτα, μπήκαν σε ένα μονοπάτι που ανηφορίζει.

Το video δείχνει την διαδρομή που ακολουθήσαν και φανερώνει με τον καλύτερο τρόπο πως πρόκειται για μία παγίδα θανάτου που περίμενε όποιον πατούσε ελάχιστα έξω από το μονοπάτι!

Από το σημείο έχουν περάσει αρκετοί πεζοπόροι, ποδηλάτες αλλά και μοτοσυκλετιστές, χωρίς να γνωρίζουν πως ένα μικρό στραβοπάτημα μπορούσε να οδηγήσει σε τραγικό δυστύχημα.

Επαναλαμβάνουμε πως υπάρχουν πολλά τέτοια πηγάδια στην περιοχή, και πριν χρόνια είχε σημειωθεί κι άλλο ατύχημα όταν κυνηγός έπεσε σε ένα αντίστοιχο, καθιστώντας επιβεβλημένη την ανάγκη να καλυφθούν όλα τους και να επισημανθούν!

Τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους φίλους του άτυχου μοτοσυκλετιστή

Πρέπει άμεσα να γίνουν έργα κάλυψης των πηγαδιών στην ευρύτερη περιοχή

 

Φωτογραφίες: Ανδρέας Τσάκων

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες