Στατιστικά Eurostat: “Πρώτη” η Ελλάδα σε θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη

Τα γεγονότα και η “στατιστική παρερμηνεία”
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/8/2019

Άλλη μια είδηση με “πολύ αίμα” και πολλά λάθη κυκλοφορεί από σήμερα στον ηλεκτρονικό τύπο της χώρα μας. Αφορμή στάθηκαν τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα Τρίτη και λένε πως η Ελλάδα έχει την πρώτη θέση στα θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο πως κάνουν την κατανομή. Όχι επί των αναβατών δικύκλων, αλλά επί των κατοίκων…

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Eurostat είναι μια στατιστική υπηρεσία που συλλέγει νούμερα και παρουσιάζει συγκεντρωτικά αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα, το πώς αναλύονται και ερμηνεύονται αυτά τα νούμερα είναι δουλειά ειδικών επιστημόνων κι όχι της Eurostat. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας και να μην παρασυρόμαστε από όσους θέλουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και "ειδήσεις" ποντάροντας στον φτηνό εντυπωσιασμό. Προσοχή! Δεν ισχυριζόμαστε πως δεν έχει η Eurostat όλα τα αξιόπιστα στοιχεία που χρειάζεται για να κάνει σωστά μια τέτοια έρευνα και να συντάξει μια σοβαρή έκθεση για τα τροχαία ατυχήματα των κρατών μελών της Ε.Ε. Ακριβώς το αντίθετο λέμε. Τα έχει και με το παραπάνω, αλλά η ανάλυσή τους ανήκει σε ειδικούς που θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους όλες τις παραμέτρους. Αυτό που λέμε ξεκάθαρα είναι πως η μεγαλύτερη πλειοψηφία του τύπου κάνει επιλεκτική χρήση των στοιχείων και βγάζει συμπεράσματα που δεν αποτυπώνουν την ουσιαστική πραγματικότητα.

Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε (στους "κίτρινους" δημοσιογράφους) πως οι αριθμοί αφορούν το 2017 και όχι το 2019. Οπότε η Ελλάδα ήταν πρώτη και πιθανόν να μην είναι πια, αν και το αναμενόμενο είναι να έχουμε διατηρήσει την πρωτιά και για το 2018 και το 2019. Και είναι φυσιολογικό να είμαστε πρώτοι σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτες, διότι έχουμε ποσοστιαία τα περισσότερα δίκυκλα κατά κεφαλήν. Βέβαια η κατοχή δικύκλου δεν σημαίνει απαραίτητα και χρήση της. Για παράδειγμα μπορεί όλοι οι Νορβηγοί να έχουν από πέντε μοτοσυκλέτες ο καθένας στο γκαράζ του σπιτιού τους. Πώς όμως να σκοτωθεί στο δρόμο με μοτοσυκλέτα ένας Νορβηγός όταν ΔΕΝ τις οδηγά στο δρόμο για 10 μήνες λόγω παγετού… Ένας σοβαρός ερευνητής θα έβαζε στην εξίσωση και πόσα χιλιόμετρα διανύει τον χρόνο ένας δικυκλιστής. Προφανώς η συγκεκριμένη έρευνα της Eurostat δεν περιέχει τέτοια νούμερα.

Έτσι, στα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν, οι Βούλγαροι σκοτώνονται σαν τις μύγες με τα αυτοκίνητα, έχοντας 64 θανάτους σε τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Την ίδια στιγμή όμως (σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat) οι Βούλγαροι είναι οι καλύτεροι και προσεκτικότεροι μοτοσυκλετιστές στην Ε.Ε. (!) μιας και εμφανίζονται με μηδενικά θανατηφόρα στην συγκεκριμένη κατηγορία. ένα ενδεικτικό παράδειγμα του πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι όσι πάνε να ερμηνεύσουν τα στοιχεία από την Eurostat φαίνεται και στο γεγονός πως η Ρουμανία είναι πρώτη στα θανατηφόρα ατυχήματα με πεζούς και ποδήλατα. Γιατί είναι πρώτη η Ρουμανία; Διότι οι άνθρωποι εκεί είναι φτωχοί (έχει και πάρα πολλούς Ρομά…) και μετακινούνται με τα πόδια ή τα ποδήλατα. Την ίδια στιγμή (σύμφωνα με την έκθεση της Eurostat) οι Ρουμάνοι οδηγοί αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών είναι από τους καλύτερους οδηγούς στον κόσμο!!!

Ερώτηση προς προβληματισμό για όσους θέλουν να το παίξουν σοβαροί αναλυτές και "επιστήμονες": Oι πεζοί και οι ποδηλάτες πώς σκοτώνονται σε τροχαία ατυχήματα στη Ρουμανία όταν οι οδηγοί εκεί είναι τόσο καλοί; Πάμε στοίχημα πως η Ελβετία έχει τα λιγότερα ναυτικά ατυχήματα με δεξαμενόπλοια…         

Για να προλάβουμε τους κλόουν του διαδικτύου, εμείς εδώ στο ΜΟΤΟ θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για ασφαλέστερες συνθήκες κυκλοφορίας ΟΛΩΝ όσων χρησιμοποιούν τους δρόμους αυτής της χώρας, είτε είναι ποδηλάτες, είτε πεζοί, είτε έχουν αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα. Δεν διαβαθμίζουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής. Γι΄αυτό ακριβώς δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ εύκολη τη ζωή όσων πληρώνονται από τους φορολογούμενους για να βρίσκουν πραγματικές λύσεις στα προβλήματα της ασφάλειας. Βαρεθήκαμε τους παράλογους “δρακόντειους νόμους” που είναι ανίκανοι να εφαρμόσουν οι ίδιοι που τους έγραψαν και τους ψήφισαν στη Βουλή. Η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για εμάς και πρόχειρες αναλύσεις στατιστικών όπως αυτές που κυκλοφορούν κατά κόρον μετά την δημοσιοποίηση των στοιχείων, που απευθύνονται σε ανυποψίαστους, θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Σας προτείνουμε να διαβάσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ, προηγούμενα άρθρα που αφορούν τις “μαγειρεμένες” στατιστικές των υπηρεσιών της Ε.Ε. και φυσικά των ΜΚΟ που οι ίδιες χρηματοδοτούν με πολλά εκατομμύρια. Μην ξεχνάτε άλλωστε πως η στατιστική είναι το καλύτερο μέσο για να υποστηρίξεις ότι κάτι είναι αλήθεια, άσχετα με το αν είναι σωστό ή λάθος...

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.