Στην παραγωγή το MWT-09

Τρίκυκλο Tracer: Το ΜΟΤΟ επιβεβαιώθηκε
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/5/2017

Θα μπορούσαμε εύκολα να σας είχαμε δείξει όλες τις μοτοσυκλέτες και τα concept bike από την έκθεση του Τόκιο το 2015, χωρίς να χρειαστεί να πάμε καν στην Ιαπωνία, όπως κάνουν τα περισσότερα site του χώρου μας. Όμως εμείς στο ΜΟΤΟ δεν νοιαζόμαστε μόνο για τα κλικ που μαζεύει το site μας.

Πρώτα απ΄όλα είμαστε δημοσιογράφοι και μας ενδιαφέρει να συλλέγουμε πληροφορίες και να αποκτούμε γνώση από… πρώτο χέρι και όχι να αναπαράγουμε όσα γράφουν οι άλλοι. Έτσι, αποφασίσαμε να ξοδέψουμε ένα σεβαστό ποσό για να βρεθούμε εκεί, ώστε να μιλήσουμε με τους μηχανολόγους, τους σχεδιαστές και τα αφεντικά των ιαπωνικών εργοστασίων και να μάθουμε τι και πώς προγραμματίζουν το μέλλον της μοτοσυκλέτας.

το MOTO με το MWT-9 και τους σχεδιαστές του!

Η ανταμοιβή μας φυσικά δεν είναι τα περισσότερα κλικ και η αύξηση των πωλήσεων του περιοδικού, αλλά η ποιότητα των ειδήσεων που μεταφέρουμε στους αναγνώστες μας και μας έχουν κρατήσει ζωντανούς σε αυτή την δύσκολη οικονομικά περίοδο που ζούμε όλοι μας. Θα θυμάστε λοιπόν ότι στο αντίστοιχο ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει στο τεύχος 553, ήμασταν οι μόνοι που λέγαμε με βεβαιότητα ότι το MWT-09 θα βγει στην παραγωγή και δεν είναι απλώς άλλο ένα concept bike.

Σήμερα επιβεβαιωθήκαμε, αφού ήδη η Yamaha έχει ζητήσει από τους dealer της σε όλο τον κόσμο να κάνουν τις παραγγελίες τους (στην Ελλάδα θα έρθουν τρεις τέτοιες μοτοσυκλέτες) ώστε να βρίσκονται στις βιτρίνες των καταστημάτων έως το τέλος του 2017!

Ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα από όσα έχουμε γράψει για το MWT-9 στο περιοδικό, όταν είμασταν ανάμεσα στους ελάχιστους, πρώτους Ευρωπαίους που το αντικρύζαμε από κοντά
Αναδημοσίευση από περιοδικό MOTO τ. 553 Δεκέμβριος 2015:
 
Yamaha MWT-9

Γιατί όποιος θέλει την ασφάλεια των τριών τροχών, να πρέπει να πάρει σκούτερ; Αυτή ήταν η αντι-ερώτηση, στην ερώτηση του MOTO: «Γιατί το φτιάξατε αυτό». Καλώς ή κακώς, (διακρίνεται μία δόση αυτοσαρκασμού) το κοινό για μία τέτοια μοτοσυκλέτα υπάρχει, και ο κ.Siuju φρόντισε να μας το τονίσει αυτό. Αντίθετα με τον σχεδιαστή της Honda, όχι μόνο γνώριζε το quadro, αλλά και όλα τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα όσων εμπρός συστημάτων με δύο τροχούς υπάρχουν στα σκούτερ. Αυτό που ισχυρίζεται, είναι πως το "τρίκυκλο Tracer" θα είναι σταθερό και ευέλικτο ταυτόχρονα, με μικρή όμως ικανότητα, για κίνηση στο χώμα. Βασικά ο τρόπος που περιέγραψε τις εκτός δρόμου δυνατότητες της μοτοσυκλέτας, ήταν με την έννοια της «ανοχής» και όχι της ευκολίας. Ανέχεσαι όσα κάνει στο χώμα και πορεύεσαι… Το βασικό ήταν να δώσουν μία μοτοσυκλέτα που όσο και αν γλιστρά ο δρόμος, ο αναβάτης θα στρίβει γρήγορα, χωρίς να πέφτει. Σε σημείο που η Yamaha τονίζει το «χωρίς να πέφτει»! Σε σύγκριση με το MP3 της Piaggio, το κέντρο βάρους που έχει το πρόσθετο σύστημα βρίσκεται χαμηλότερα, ενώ το μεγάλο μετατρόχιο των εμπρός τροχών, υπόσχεται κι αυτό με την σειρά του μεγαλύτερη σταθερότητα. Το θέμα είναι κατά πόσο επηρεάζει την ευελιξία. Σύμφωνα με την Yamaha η μοτοσυκλέτα τους με τρεις ρόδες, είναι πιο ευέλικτη από αντίστοιχα σκούτερ, αλλά πρωταρχικός λόγος κατασκευής, είναι να προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας, σε επαρχιακούς γεμάτους στροφές με χαμηλή πρόσφυση. Θα βγει στην παραγωγή, παρόλο που η Yamaha ακόμα μετρά τις αντιδράσεις του κόσμου: «Μήπως προσπαθείτε να φέρετε στην αγορά, σιγά-σιγά, εκείνο το concept με τις τέσσερις ρόδες» - «ναι, αλλά μίλα πιο σιγά!»

 

Το MWT-09 θα έχει τον τρικύλινδρο κινητήρα του MT-09 με τους 110 ίππους. Η Yamaha σκοπεύει να επενδύσει με μεγάλη ένταση πάνω σε αυτή την “τρίκυκλη” πλατφόρμα. Όπως μάθαμε από την product manager της ιαπωνικής εταιρείας για όλα τα scooter, η Yamaha δεν θα παρουσιάσει scooter που θα έχουν δύο τροχούς 16 ιντσών.

 

Αυτή είναι η άλλη μεγάλη είδηση από την Yamaha και την αποστολή μας στην Ιταλία, που συναντήσαμε τους ανθρώπους της εταιρίας

Αντιθέτως λοιπόν, σε αυτή την δημοφιλή κατηγορία (Honda SH, Piaggio Medley/Beverly κ.τ.λ.) η Yamaha θα αντιπαραθέσει τρίκυκλα scooter. Ο λόγος σύμφωνα με τους ίδιους πάντα, είναι ότι τα scooter με τροχούς 16 ιντσών θα αγοράζουν όσοι επιθυμούν μεγαλύτερη σταθερότητα και άνεση, ένα σημείο που τα τρίκυκλα scooter όπως τα Tricity 125/155 είναι σαφώς ανώτερα, πάλι σύμφωνα με τους ίδιους.

Ταυτόχρονα, από την ίδια πηγή μάθαμε ότι η Yamaha ετοιμάζεται να μπει στην αγορά των ηλεκτρικών scooter. Ακόμα δεν έχουν αποφασίσει αν τα πρώτα ηλεκτρικά τους scooter θα είναι προσανατολισμένα πως την πρακτικότητα (δηλαδή μικρά, φτηνά και ελαφριά) ή προς την sport-premium κατηγορία (μεγάλα, δυνατά και πανάκριβα) όπως το ηλεκτρικό scooter της BMW.

 

Η Yamaha δεν ασχολήθηκε μονάχα πρόσφατα με τα ηλεκτρικά σκούτερ και τα τρίκυκλα, που θέλει να στοχεύσει στο προσεχές μέλλον.... τα 3GEN μετράνε μία δεκαετία σχεδόν, παρόλο που παραμένουν φουτουριστικά, ενώ στο Tokyo Motor Show του 2015, την καρδιά μας είχε κλέψει τα ηλεκτροκίνητα PES2 / PED2

 

Προς το παρόν οι σκέψεις τους πάνε προς ένα ηλεκτρικό TΜΑΧ, καθώς πιστεύουν ότι υπάρχει ήδη έτοιμο κοινό για αυτού του είδους τα ηλεκτρικά οχήματα στα υψηλά οικονομικά κλιμάκια του αστικού πληθυσμού.

Μαθαίνουμε λοιπόν ότι η Yamaha θα ρίξει τρίκυκλα σκούτερ απέναντι στην πιο δημοφιλή κατηγορία, απέχοντας ή διαφοροποιώντας τον εαυτό της από τον ανταγωνισμό και πως το τρίκυκλο Tracer έρχεται στην παραγωγή στον χρόνο που είχαμε προβλέψει. Δεκέμβριο του 2015 λέγαμε πως σε δύο περίπου χρόνια θα είναι μαζί μας, τέλος του 2017, θα το έχουμε στην Ελλάδα!

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες