Sturgis Moto Rally 2020 ΗΠΑ- 460.000 μοτοσυκλέτες: Απολογισμός για την μεγαλύτερη συγκέντρωση εν μέσω πανδημίας

Χωρίς μείωση συμμετοχών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2020

Η πόλη των 7.000 κατοίκων περνά αυτή την στιγμή υποχρεωτική εξέταση κορωνοϊού για όλους τους κατοίκους, ώστε να υπάρχει πλήρη αντιμετώπιση χωρίς να αποκλειστούν στα σπίτια τους μαζικά. Το πρωί της Δευτέρας αποχώρησαν και οι τελευταίοι μοτοσυκλετιστές από τους συνολικά 46.000 που πέρασαν φέτος. Μισό εκατομμύριο μοτοσυκλέτες σε μία εκδήλωση που κράτησε 10 ημέρες, με τις αρχές να εκτιμούν πως καθημερινά στην περιοχή υπήρχαν πάνω από 80.000 καθώς ελάχιστοι ήταν εκείνοι που έμειναν και τις δέκα ημέρες. Οι περισσότεροι πήγαιναν για δύο ημέρες, με την αρχική εκτίμηση να είναι πως φέτος θα επισκεπτούν την εκδήλωση περίπου 250.000 μοτοσυκλέτες.

Με την έκταση που πήρε η αντίδραση για μία τόσο μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων, την μεγαλύτερη στις ΗΠΑ, τις τελευταίες ημέρες υπήρχε κόσμος που πήγαινε στο Surgis Motorcycle Rally απλά και μόνο για να δηλώσει την αντίθεσή του, προς την αντίθεση των υπολοίπων να γίνει η συγκέντρωση… Εμφανίστηκαν λοιπόν οπαδοί του Trump που αντιτίθενται στα μέτρα κατά της πανδημίας και να καλούν σε εγγραφές ενόψει των αμερικανικών εκλογών και στο τέλος ένα κομμάτι της μοτοσυκλετιστικής εκδήλωσης πολιτικοποιήθηκε. Η συνέπεια όλων αυτών ήταν να προγραμματιστούν εκδηλώσεις antifa, πορείες για το black lives matter συγκεντρώνοντας τελικά ακόμη περισσότερο κόσμο!

Στο τέλος η μείωση κατά 50% των συμμετοχών εξαιτίας της πανδημίας δεν έγινε ποτέ και αυτό εν μέρη οφείλεται στις αντιδράσεις μέσα από τα social media όσων έτσι και αλλιώς δεν θα πήγαιναν… η αντίδρασή τους έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα και λίγο έλειψε να οδηγήσει και σε περαιτέρω κλιμάκωση.

Το μόνο θετικό όλων αυτών, ήταν πως η πολιτικοποίηση της εκδήλωσης έγινε προς το τέλος της κι έτσι δεν συνέβησαν παρά λίγα μόνο επεισόδια μεταξύ των παρατάξεων. Θα ήταν και δύσκολο βέβαια να πάρουν έκταση τα επεισόδια καθώς οι ίδιοι οι μοτοσυκλετιστές δεν ανήκουν σε μία και μόνο παράταξη και σίγουρα δεν θέλουν να πάρει πολιτική διάσταση η συγκέντρωσή τους που γίνεται σταθερά εδώ και 80 χρόνια!

Ο όρος Rally στην ονομασία του είναι χαριστικός, ακόμη και όταν ξεκίνησε το 1938 θα του ταίριαζε καλύτερα ο όρος Φεστιβάλ, αν και τότε όλα τα Rally ήταν σαν φεστιβάλ από πλευράς οργάνωσης. Στην πράξη αυτό που συμβαίνει στο Sturgis είναι ένα μουσικό φεστιβάλ για μοτοσυκλετιστές, με πάρα πολλές παράλληλες εκδηλώσεις για εξίσου πολλές διαφορετικές μουσικές σκηνές. Φέτος ένα μεγάλο ποσοστό των προγραμματισμένων εκδηλώσεων είχε ακυρωθεί, μέχρι που τα πράγματα πήραν άλλη τροπή βέβαια και ξαφνικά προστέθηκαν νέες «εκδηλώσεις».

Μετά τα παραπάνω και με την συμμετοχή να φτάνει τελικά τα περσινά νούμερα, το μεγαλύτερο φεστιβάλ μοτοσυκλετιστών της Αμερικής, που ταυτόχρονα αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση ανθρώπων σε καιρό πανδημίας για τις ΗΠΑ, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις παγκοσμίως, έληξε μετρώντας πέντε νεκρούς συνολικά από τους οποίους οι δύο είναι εντός πόλης και σίγουρα συμμετέχοντες στο Rally σε συνολικά 4 θανατηφόρα δυστυχήματα για το σύνολο της περιοχής, αριθμός αυξημένος από πέρσι. Το 2019 έγιναν δύο δυστυχήματα με δύο νεκρούς.

Από εκεί και πέρα σημειώθηκαν 18 ατυχήματα χωρίς τραυματισμό και 31 με τραυματισμούς, μέσα στην πόλη και αντίστοιχα 50 και 56 ατυχήματα για ολόκληρη την περιοχή. Που σημαίνει πως σημειώνονταν ατυχήματα φεύγοντας ή πηγαίνοντας στο Rally αλλά χωρίς να μπορεί η τροχαία αυτή την στιγμή να τα αποδώσει απευθείας σε συμμετέχοντες. Ιδιαίτερα από την στιγμή που υπάρχουν και αρκετοί που ταξιδεύουν με μεγάλα van και αυτοκινούμενα, αντί να καβαλούν τις μοτοσυκλέτες τους.

Η δημοτική αρχή και η διοργάνωση δεν δημοσιεύουν ακριβή νούμερα, ωστόσο ο έλεγχος της κίνησης στους δρόμους που γίνεται από την πολιτεία σε εννέα διαφορετικά σημεία και με τα δεδομένα που ανέλαβε να συλλέξει μία τρίτη εταιρεία, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης των κινητών τηλεφώνων, έδειξαν μία μείωση μόλις 7,5% συγκριτικά με πέρσι.

Έγιναν συνολικά σε όλη την περιοχή 145 συλλήψεις για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και 241 για κατοχή ναρκωτικών με 7 μοτοσυκλέτες να κατάσχονται για παραπτώματα που σχετίζονταν με ναρκωτικά.

Οι κάτοικοι της μικρής αυτής πόλης στην Ν. Ντακότα κοντά στο φημισμένο μνημείο με τα γιγάντια πρόσωπα των προέδρων σκαλιστά στο βράχο, δηλώνουν ευτυχείς που έληξε η συγκέντρωση αν ρωτήσεις εκείνους που το επάγγελμά τους δεν σχετίζεται απευθείας με τα υπέρογκα ποσά που μπαίνουν στα ταμεία όλες αυτές τις ημέρες. Διότι ακόμη και οι δύο τεχνικοί υπολογιστών που υπάρχουν στην πόλη, είχαν αυξημένη δουλειά εξαιτίας της εκδήλωσης, τόσο πριν, όσο και μετά.

Συνολικά 4.000 κλίνες ενοικιάζονται αυτές τις ημέρες, κάποιοι νοικιάζουν ολόκληρα τα σπίτια τους και φεύγουν για δύο εβδομάδες, άλλοι νοικιάζουν δωμάτια, αχυρώνες, ή πρόχειρα καταλύματα στις αυλές τους. Από εκεί και πέρα τεράστια camping στήνονται στα χωράφια και τις ιδιοκτησίες γύρω από την πόλη με αντίστοιχο ενοίκιο ενώ τα εστιατόρια λειτουργούν σε 24ωρη βάση για όλες αυτές τις ημέρες. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σπιτιών έχουν πλέον αναπτύξει προσωπική σχέση με τους συμμετέχοντες στο Rally και δέχονται τους ίδιους κάθε χρόνο με αποτέλεσμα να υπάρχει οικειότητα αλλά και μία κάποια εμπιστοσύνη ώστε να αφήνουν το ίδιο τους το σπίτι για να μείνουν αλλού, συνδυάζοντας τις δικές τους διακοπές με το έσοδο του ενοικίου από την πρώτη τους κατοικία.

Ένας από τους τρόπους που έχει η πολιτεία για να μετρήσει τον αριθμό των επισκεπτών, είναι με βάση τους τόνους σκουπιδιών που αυτές τις ημέρες απομακρύνονται με πρόσθετο προσωπικό και αυξημένο κόστος. Καταλήξουν σε μία χωματερή περίπου 55 χιλιόμετρα μακριά με κόστος μεταφορικών 60 Ευρώ τον τόνο, που καταλήγει στα δημοτικά τέλη. Το κόστος συγκομιδής είναι κατά πολύ μεγαλύτερο.

Ο άμεσος απολογισμός του Sturgis Motorcycle Rally ήταν αυτός για το 2020, οι εξετάσεις που γίνονται αυτή την στιγμή και στους 7.000 κατοίκους, θα δείξουν αν η συγκέντρωση αυτή ήταν το επίκεντρο για μία μαζική εξάπλωση της πανδημίας. Οι κάτοικοι λένε πως η χρήση μάσκας ήταν σπάνια, πέρα από τις παντάνες που έτσι κι αλλιώς αρκετοί φορούν, αλλά μόνο όταν οδηγούν… Τήρηση αποστάσεων δεν υπήρχε, πάντα σύμφωνα μας τους κατοίκους, όπως και βασικών κανόνων υγιεινής, πράγμα που ήταν εκείνο που τους ενοχλούσε περισσότερο. Ο μέσος όρος ηλικίας για τους συμμετέχοντες στο Sturgis Motorcycle Show υπολογίζεται στα 54 έτη.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.