Suzuki - Πρώτο ηλεκτρικό δίκυκλο το 2024, 8 συνολικά ηλεκτρικά δίκυκλα μέχρι το 2030

Το Hamamatsu ανακοίνωσε τα σχέδια του για ανθρακική ουδετερότητα
Suzuki ηλεκτρικά σχέδια
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2023

Η Suzuki έδωσε στη δημοσιότητα τα σχέδια της για την στρατηγική ανάπτυξης της μέχρι το 2030, σχέδια που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την παρουσίαση της πρώτης ηλεκτρικής της "μοτοσυκλέτας" (το πιθανότερο είναι να αφορά scooter, με το Hamamatsu όμως να χρησιμοποιεί τη λέξη μοτοσυκλέτα) το 2024 και οκτώ συνολικά EV δικύκλων μέχρι το 2030. Παράλληλα, οι Ιάπωνες θα συνεχίσουν να παράγουν βενζινοκίνητες μεγάλες μοτοσυκλέτες, αλλά με συνθετικά καύσιμα.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, και από την απόσυρση της Suzuki από τα παγκόσμια αγωνιστικά δρώμενα μοτοσυκλετών, η ιαπωνική εταιρεία στοχεύει σε μία μεγάλη αναδιάρθρωση και αναπροσαρμογή των στόχων της, με άξονες την ηλεκτροκίνηση και τα συνθετικά καύσιμα, και την περίφημη ανθρακική ουδετερότητα.

Suzuki

Η Suzuki αναφέρεται στη στρατηγική της για το 2030, μιλώντας για παραγωγή ‘Sho-Sho-Kei-Tan-Bi (Smaller, Fewer, Lighter, Shorter, Beauty)’, ήτοι μικρότερα, λιγότερα, ελαφρύτερα και… “ομορφιά” -βάλτε όμορφα. Συνεχίζει κάνοντας λόγο για “lean management” (λιτή διοίκηση), και τις 3 αρχές της φιλοσοφίας Kaizen (συνεχής βελτίωσης).

Όσον αφορά στην ανθρακική ουδετερότητα της εταιρείας, η Suzuki στοχεύει να είναι ανθρακικά ουδέτερη (carbon neutral) μέχρι το 2050 στην Ιαπωνία και Ευρώπη, και μέχρι το 2070 στην Ινδία. Συγκριτικά η Honda κάνει λόγο επίσης για ανθρακική ουδετερότητα για όλα τα προϊόντα και τις εμπορικές της δραστηριότητες το 2050, ενώ το ίδιο υποστηρίζει και η Yamaha -όσον αφορά στους Ιάπωνες κατασκευαστές, η Kawasaki δεν είναι ακόμα τόσο ξεκάθαρη.

Στα αυτοκίνητα, η Suzuki προτίθεται να παρουσιάσει τα πρώτα μεταφορικά μικρά ηλεκτρικά οχήματα της στην Ιαπωνία μέσα στο 2023, με επόμενο στόχο την παρουσίαση έξι αυτοκινήτων και SUV μέχρι το 2030. Παράλληλα θα εξελίξει νέα υβριδικά μοντέλα. Στην Ευρώπη, τα μικρά battery EV τετράτροχα της εταιρείας θα έρθουν το 2024, με τα αυτοκίνητα και τα SUV το 2030, ενώ το ίδιο θα συμβεί και στην τεράστια αγορά της Ινδίας. Οι Ιάπωνες θα παράγουν και θερμικά τετράτροχα που θα χρησιμοποιούν CNG, biogas και μείγματα αιθανόλης.

Hayabusa

Στις μοτοσυκλέτες, η Suzuki θα παρουσιάσει το 2024 την πρώτη της μικρή ηλεκτρική “μοτοσυκλέτα”, με στόχο τη μετακίνηση στα αστικά κέντρα, ενώ στοχεύει στην παρουσίαση 8 συνολικά ηλεκτρικών δικύκλων μέχρι το 2030 -για μια αναλογία 25% με τα βενζινοκίνητα μοντέλα της γκάμας της. Για τα μεγαλύτερα μοντέλα μοτοσυκλετών της η Suzuki σκέφτεται να υιοθετήσει τη λύση της χρήσης ανθρακικά ουδέτερων καυσίμων -συνθετικά, βιοκαύσιμα, κλπ.

Αντίστοιχα η Honda έχει ανακοινώσει για την παρουσίαση 10 νέων ηλεκτρικών μοντέλων μοτοσυκλέτας σε παγκόσμια κλίμακα μέχρι το 2025, 7 scooter και 3 μοτοσυκλέτες. Όμως και η Kawasaki αναμένεται να παρουσιάσει τα ηλεκτρικά Z και Ninja που απευθύνονται στην Α1 μέσα στο 2023, ενώ έναν χρόνο αργότερα, το 2024, θα μπει στην παραγωγή και η υβριδική μοτοσυκλέτα του Akashi, που θα είναι η πρώτη στον κόσμο σε επίπεδο παραγωγής. Η Yamaha έχει ήδη παρουσιάσει μέσα στο 2022 έξι διαφορετικά ηλεκτρικά δίκυκλα που στοχεύουν αποκλειστικά στις αστικές μετακινήσεις και αποτελείται από ηλεκτρικά υποβοηθούμενα ποδήλατα έως και κανονικά scooter της Α1 κατηγορίας διπλωμάτων. 

Στις μικρές εξωλέμβιες μηχανές, η Suzuki θα παρουσιάσει τα πρώτα της ηλεκτρικά μοντέλα μέσα στο 2024, ενώ σχεδιάζει να έχει παρουσιάσει συνολικά 5 μοντέλα μέχρι το 2030, για μια αναλογία 5% σε σχέση με τα βενζινοκίνητα μοντέλα της. Για τα ισχυρότερα μοντέλα της σκέφτεται να χρησιμοποιήσει ανθρακικά ουδέτερα καύσιμα.

Παράλληλα η Suzuki εξετάζει μια ποικιλία λύσεων για την ηλεκτρική αστική κινητικότητα, όπως ηλεκτρικά οχήματα χαμηλών ταχυτήτων για μεγάλους σε ηλικία οδηγούς που έχουν επιστρέψει εθελοντικά τα διπλώματα οδήγησης τους, και το ηλεκτρικό μεταφορικό όχημα Mobile Mover που έχει εξελιχθεί σε συνεργασία με την M2 Labo.

Στην ανθρακική ουδετερότητα των εργοστασίων της, η Suzuki στοχεύει να την πετύχει στα εργοστάσια της Ιαπωνίας μέχρι το 2035. Παράλληλα προωθεί τη δημιουργία έξυπνων εργοστασίων για το μέλλον, ώστε να είναι ανθρακικά ουδέτερη και στη συνέχεια. Το εργοστάσιο του Hamamatsu, που παράγονται οι περισσότερες μοτοσυκλέτες της, αναμένεται να είναι ανθρακικά ουδέτερο μέχρι το 2027, νωρίτερα από τον αρχικό στόχο του 2030.

Σημειώστε πως στην Ινδία η Suzuki παράγει βιο-αέριο από την κοπριά αγελάδων για τα οχήματα CNG, ενώ στο εργοστάσιο του Kosai στην Ιαπωνία παράγει από τα τέλη του 2022 υδρογόνο κίνησης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

R&D Δομή και συνεργασία με εξωτερικούς συνεργάτες

Suzuki

Οι Suzuki headquarters, Yokohama Lab., Suzuki R&D Center India, και Maruti Suzuki θα συνεργαστούν για αποδοτική εξέλιξη σε κάθε τομέα των μελλοντικών, προηγμένων και μαζικής παραγωγής τεχνολογιών. Επιπλέον, το Κέντρο Καινοτομίας της Suzuki (Suzuki Innovation Center) αναζητά νέες συνεργασίες και καινοτομίες στην Ινδία. Το Hamamatsu προτίθεται να συνεργαστεί και με εξωτερικούς συνεργάτες που θα περιλαμβάνουν start-up εταιρείες, Πανεπιστήμια, κ.α.

Η Suzuki θα επεκτείνει τη συνεργασία της με την Toyota Motor Corporation, παρόλο που θα συνεχίσει να είναι ανταγωνίστρια της. Μέσα από αυτή τη συνεργασία, η Suzuki θα συνεργαστεί για την εξέλιξη προηγμένων τεχνολογιών όπως της αυτόνομης οδήγησης, των μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, κ.α.

Ένα ακόμη όπλο της Suzuki είναι η Εταιρία Κεφαλαίου Επιχειρηματικών Συμμετοχών Suzuki Global Ventures, που ιδρύθηκε το 2022, με στόχο την επιτάχυνση των συνεργατικών σχέσεων με start-up εταιρείες.

Όσον αφορά στα έξοδα της εταιρείας, η Suzuki θα επενδύσει 2 τρις. Γιεν σε έξοδα R&D και 2,5 τρις. Γιεν σε δαπάνες κεφαλαίου μέχρι το 2030, ένα σύνολο 4,5 τρισ. Γιεν. Από αυτά, τα 2 τρισ. Γιεν θα αφορούν στις επενδύσεις για τα ηλεκτρικά οχήματα της εταιρείας, εκ των οποίων τα 500 δισ. Γιεν θα αφορούν σε επενδύσεις σχετικές με μπαταρίες. Δύο ακόμα τρισ. Γιεν θα πάνε σε τομείς όπως ο εξηλεκτρισμός, τα βιοκαύσιμα και η αυτόνομη οδήγηση. Τέλος, 2,5 τρισ. Γιεν σχεδιάζεται να επενδυθούν σε έξοδα για την κατασκευή εργοστασίων μπαταριών BEV οχημάτων, κ.α.

Ως νέο στόχο καθαρών πωλήσεων για το 2022 η Suzuki αναφέρεται στα 4,5 τρισ. Γιεν, που αυξάνονται -κατά την ίδια- με τέτοιο ρυθμό, που θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τον στόχο των 4,8 τρισ. Γιεν που έχει θέσει η εταιρεία για το 2025. Το Hamamatsu θα προσπαθήσει να διπλασιάσει τις καθαρές πωλήσεις των 3,5 τρισ. Γιεν του 2021, μέχρι τα 7 τρισ. Γιεν το 2030.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.