Suzuki: Το σίριαλ "Turbo" καλά κρατεί!

Συνεχίζεται η αέναη εξέλιξη της turbo μοτοσυκλέτας της
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/11/2019

Το 2013, η Suzuki αποφάσισε να μας αφήσει με το σαγόνι στο πάτωμα όταν παρουσίασε το Recursion. Ένα πρωτότυπο με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα 588cc, με έναν ΕΕΚ, που τροφοδοτούνταν με τεράστιες ποσότητες αέρα απ’ το Turbo και την ιπποδύναμή του να φτάνει τους 100 ίππους. Αισθητικά, ξέφευγε απ’ την σχεδιαστική ταυτότητα της Suzuki, με  μονόμπρατσο ψαλίδι, εντυπωσιακές ζάντες και φαίρινγκ που παραπέμπουν σε neoretro café racer.

Δυστυχώς, το μόνο που κάνει η Suzuki έκτοτε είναι να εξελίσσει σταθερά τόσο τον κινητήρα (από την άλλη ευτυχώς, μιας και δεν δείχνει να παρατά τα σχέδιά της), που τον είδαμε να αυξάνεται σε κυβισμό και να αποκτά δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους όσο και το πλαίσιο, που την τελευταία φορά ήταν ενεργό μέρος του intercooler.

Τώρα, η Suzuki κατέθεσε νέες πατέντες σχετικά με την εξέλιξη του concept και παράλληλα επιβεβαίωσε από τη μεριά της το ρεπορτάζ μας με τα μοντέλα που δεν θα δούμε το 2020, αφού δεν υπήρξε καν υπόνοια για πρωτότυπο στην EICMA. Όπως φαίνεται όμως απ’ τα σχέδιά της, συνεχίζεται η εξέλιξη καθώς υπάρχουν μεγάλες αλλαγές τόσο στον κινητήρα όσο και το πλαίσιο. Το ευτύχημα είναι πως το μονόμπρατσο ψαλίδι παραμένει, με μόνο τις ζάντες να αλλάζουν σχέδιο.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Είναι η τρίτη φορά που βλέπουμε το πλαίσιο του Recursion να αλλάζει (ή καλύτερα του ΧΕ7 ή ακόμη καλύτερα του GSX700T, αφού όλα αυτά είναι τα ονόματα που έχουν χρησιμοποιηθεί για την turbo μοτοσυκλέτα της). Αρχικά ήταν αλουμινένιο, έπειτα έγινε χωροδικτύωμα με ενεργό ρόλο ως κύκλωμα του intercooler, ενώ τώρα έχει αλλάξει αρχιτεκτονική. Συγκεκριμένα παραμένει ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα με πλάκες που συνδέουν το ψαλίδι με αυτό και δένουν στο πίσω μέρος του κινητήρα. Ωστόσο, δεν είναι ευδιάκριτο αν το νέο πλαίσιο εξακολουθεί να είναι μέρος του κυκλώματος του intercooler.

Τα υπόλοιπα σχέδια της Suzuki εστιάζουν κυρίως στην χωροταξία, τη θέση της τουρμπίνας και τη νέα θέση του καταλύτη. Το σύστημα εξαγωγής είναι εμφανώς τροποποιημένο με το turbo (βλ. #3 στα σχέδια) να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στην εξαγωγή για την εξάλειψη του turbo lag και είναι μεταξύ των δύο ψυγείων. Για αυτό το λόγο μειώθηκε και το πλάτος του κάτω ψυγείου στο μισό.  Επιπλέον, χρησιμοποιείται ένας μεγάλης διαμέτρου σωλήνας σχήματος L (ανεστραμμένο βλ. #51) που στέλνει τα καυσαέρια στον καταλύτη (#50) και μετά καταλήγουν στο τελικό που βρίσκεται κάτω από τον κινητήρα για την καλύτερη συγκέντρωση των μαζών χαμηλά και στο κέντρο της μοτοσυκλέτας. Ολόκληρη η τροποποίηση του συστήματος εξαγωγής έγινε αφενός μεν όπως είπαμε για την εξάλειψη του turbo lag και αφετέρου για να φτάνει πιο γρήγορα ο καταλύτης στην απαραίτητη θερμοκρασία για τη σωστή λειτουργία του.

Τα σχέδια χωρίς τα ψυγεία μας αποκαλύπτουν περισσότερες πληροφορίες, με την εισαγωγή του turbo (βλ. #33) που έρχεται από το φίλτρο αέρα, ενώ ο σωλήνας #34 μεταφέρει τον πεπιεσμένο αέρα στο intercooler που βρίσκεται στο πάνω μέρος του κινητήρα, πριν περάσει στους αυλούς εισαγωγής. Όπως και στα παλιότερα σχέδια της Suzuki, έτσι και εδώ βλέπουμε πως έχει διατηρηθεί το υγρόψυκτο ψυγείο λαδιού (#27) που βρίσκεται δίπλα απ’ το φίλτρο (#28), το οποίο καταλαμβάνει λιγότερο χώρο απ’ τα κλασικά.

Ετικέτες

Πάνω από 1.400 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στο χώμα με Ducati Desmo450 EDS για ένα νέο ρεκόρ Guinness!

Το επίτευγμα κατάφεραν οι Ιταλοί Silvio Sabba και Valerio Boni
desmo
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/10/2026

Η μεγαλύτερη απόσταση που καλύφθηκε με μοτοσυκλέτα off-road σε 24 ώρες είναι πλέον 1.448 χιλιόμετρα και επιτεύχθηκε από τους Silvio Sabba και Valerio Boni στο Rodano, στο Μιλάνο της Ιταλίας, στις 2 Οκτωβρίου 2026.

Ο Silvio και ο Valerio οδήγησαν εναλλάξ την Ducati Desmo450 EDS για 24 ώρες σερί. Το δίδυμο ολοκλήρωσε συνολικά 1.588 γύρους μιας χωμάτινης διαδρομής. Αυτό σημαίνει πως οι δύο αναβάτες κάλυψαν μια απόσταση 1.448 χιλιομέτρων με τη μοτοσυκλέτα να βρίσκεται στην εργοστασιακή της μορφή! Έτσι οι δυο τους κατέκτησαν ένα ακόμη ρεκόρ Guinness, αφού πέρυσι κατάφεραν κάτι παρόμοιο με Ducati Scrambler.

Η προσπάθεια πραγματοποιήθηκε την 1η και 2η Οκτωβρίου 2026 στο Rodano, λίγο έξω από το Μιλάνο. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα δεν ήταν ειδικά προετοιμασμένη και μάλιστα δεν υπήρχε εφεδρική σε περίπτωση βλάβης, ενώ δεν υπήρχαν ούτε προβολείς για να βοηθήσουν τους αναβάτες στην οδήγηση κατά τις νυχτερινές ώρες.

Desmo450

Οι κανόνες του Guinness World Records (για το ρεκόρ στην κατηγορία team motocross distance) επέτρεπαν στους αναβάτες να χρησιμοποιήσουν δύο μοτοσυκλέτες, μία ο καθένας, όμως ο Sabba και ο Boni επέλεξαν να μοιραστούν μία Desmo450 EDS, διατηρώντας τη στην εργοστασιακή της μορφή. Αρνήθηκαν μάλιστα να τοποθετήσουν έξτρα προβολείς και βασίστηκαν στα εργοστασιακά φώτα της μοτοσυκλέτας.

Η Ducati Desmo450 EDS δούλεψε 24 ώρες σερί χωρίς καμία βλάβη και εκτός του ανεφοδιασμού καυσίμου, έγινε μόλις μία παύση για αλλαγή λαδιού, φίλτρων και μία γενική επιθεώρηση, με την ομάδα να ολοκληρώνει την συντήρηση σε λιγότερο από 17 λεπτά!

Πρόκειται για δύο "συνήθεις υπόπτους" όταν μιλάμε για ρεκόρ Guinness, με τον Boni να συνδέεται με διάφορα γνωστά ρεκόρ με δίτροχα - λ.χ. με Vespa 50 και με SEAT MO 125 - ενώ ο Sabba έχει επίσης παρουσία στο βιβλίο των ρεκόρ αν και με πιο διαφοροποιημένη θεματολογία.