SYM MIDDLE EAST​: Στους δρόμους της Μέσης Ανατολής, με SYM Joyride 300 - Μέρος 1

Ισραήλ-Ιορδανία
SYM Middle East ταξιδιωτικό με τον Κ. Μητσάκη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/1/2023

Το 2021 ήταν η πρώτη φορά που ταξίδεψα με scooter (SYM HD 300) -προορισμός μου ήταν τότε το μακρινό Nordkapp της Νορβηγίας. Δυο χρόνια αργότερα, το ξεκίνημα του 2023 με βρήκε να φορτώνω αποσκευές και όνειρα πάλι σ’ ένα scooter (SYM JOYRIDE 300) και να χαράζω μια πορεία 4000 χλμ. μέσα στα γεωγραφικά όρια της πολυτάραχης Μέσης Ανατολής.

Τέσσερεις χώρες (Ισραήλ, Ιορδανία, Ιράκ, Τουρκία) θα αποτελούσαν το πεδίο ταξιδιωτικής δράσης του μαύρου SYM JOYRIDE 300, ενώ η χρονική διάρκεια του ταξιδιού “SYM MIDDLE EAST” θα άγγιζε τις 20 ημέρες. Ως αφετηρία του ταξιδιού τέθηκε η πόλη-λιμάνι Haifa (Ισραήλ), εκεί όπου κατέπλευσε ακτοπλοϊκώς από την Ελλάδα το SYM JOYRIDE 300 – αντίθετα, η δική μου μετάβαση στην Haifa έγινε αεροπορικώς.

Ισραήλ

Μετά τις χρονοβόρες και πολυδάπανες γραφειοκρατικές διαδικασίες στο λιμάνι της Haifa, ανέβηκα στην σέλα του SYM JOYRIDE 300 έτοιμος να περιηγηθώ στα μνημεία των πανάρχαιων πολιτισμών της Μεσοποταμίας, να ακολουθήσω το υδάτινο αποτύπωμα του Τίγρη και του Ευφράτη, να πορευτώ μέσα στην αφιλόξενη έρημο της Ιορδανίας και να οδηγήσω στους δρόμους της μισοκατεστραμένης –από τους τζιχαντιστές του ISIS– Μοσούλης.

Ισραήλ

Και μετά από την διήμερη παραμονή μου στην παραθαλάσσια πόλη του ισραηλινού Βορρά, το ταξίδι μου στους δρόμους την Μέσης Ανατολής ξεκίνησε! Γυρνώντας την πλάτη στην Μεσόγειο εγκατέλειψα την Haifa και μετά από μόλις 77 χλμ. αποχαιρέτησα οριστικά το Ισραήλ. Σύντομη η οδική αποστολή μου στο Ισραήλ, με την Ιορδανία να γίνεται η δεύτερη οικοδέσποινα-χώρα μου.

Ιορδανία

Οι κυριότερες στάσεις γνωριμίας που πραγματοποίησα στην Ιορδανία αφορούσαν την συνοριακή πόλη Irbid, τον αρχαιολογικό χώρο της Jerash (Γέρασα ή Αντιόχεια επί Χρυσορρόη) και την πρωτεύουσα Αμμάν. Η ελληνιστική πολιτεία Γέρασα ανοικοδομήθηκε από τον βασιλιά Αντίοχο Γ' το πρώτο μισό του 2ου π. Χ. αιώνα και ήταν μια από τις 30 Αντιόχειες που κτίστηκαν στην επικράτεια του βασιλείου των Σελευκιδών. Το Αμμάν αντίθετα, με κυρίαρχη την αραβική κουλτούρα, διατηρούσε την όψη και την ατμόσφαιρα μιας ανατολίτικης πόλης, ενώ εντυπωσιακές ήταν οι σύγχρονες αρχιτεκτονικές κατασκευές που αντίκρισα στις δυτικές συνοικίες της πόλης.

Ιορδανία

Μόλις 870 χλμ. χώριζαν το Αμμάν Amman από την Βαγδάτη, την πολύπαθη πρωτεύουσα του Ιράκ, με τις ιρακινές συνοριακές εγκαταστάσεις (Al Karama) να με καρτερούν περίπου 330 χλμ. ανατολικά του Αμμάν. Η συγκεκριμένη διαδρομή διέσχιζε όλη την ιορδανική έρημο και είχε ελάχιστα αστικά κέντρα καθ οδόν, αναμφίβολα σημεία ανεφοδιασμού και «ταλαιπωρημένη» άσφαλτο.

Ιορδανία

Καθ οδόν για τα ιρακινά σύνορα, κλήθηκα να αντιμετωπίσω επίσης τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα (3–4 βαθμούς Κελσίου), την απεραντοσύνη της ιορδανικής ερήμου και την μοναξιά του κράνους. Ευτυχώς, η χαμηλή κατανάλωση του SYM JOYRIDE 300 μού πρόσφερε μια ικανοποιητική αυτονομία στο μοναχικό ταξίδι της ερήμου, ενώ μετά από 5 ώρες πορείας (αφότου αποχαιρέτησα το Αμμάν) αντίκρισα με ανάμεικτα συναισθήματα τους πάνοπλους Ιρακινούς στρατιώτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.