Τα ψέματα και οι αλήθειες για την πώληση της Ducati

Μια ιστορία ιντερνετικής παρακμής και επιχειρηματικής ίντριγκας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/12/2018

Παρακολουθούμε κι εμείς τί γράφει το Asphalt and Rubber και όλα τα υπόλοιπα site του εξωτερικού. Θέλουμε κι εμείς να έχουμε πολλά κλικ για να αυξήσουμε τα έσοδα των διαφημίσεών μας. Όμως υπάρχει λόγος που το ΜΟΤΟ εξακολουθεί να υπάρχει στα περίπτερα μετά από 34 χρόνια και κάποια “κορόιδα” δίνουν 5,9€ για να το αγοράσουν αντί να διαβάσουν “τα ίδια” τσάμπα στο internet. Αυτός ο ίδιος λόγος είναι που μας ανάγκασε να γράφουμε για την υπόθεση πώλησης της Ducati στην KTM πολλές ημέρες μετά από όλους τους άλλους, διότι καλό είναι να ψάχνεις λίγο τα πράγματα πριν αναμεταδίδεις ειδήσεις. Τουλάχιστον διάβασε τη συνέντευξη του Pierer βρε αδερφέ! Λέει πως θα αγοράσει η KTM την Ducati;

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορεί η είδηση περί πώλησης της Ducati από τον όμιλο της VW (τυπικά ανήκει στην Audi).

Η ιστορία για τα μοτοσυκλετιστικά site ξεκινά από το ξέσπασμα του σκανδάλου Diesel Gate. Στην πραγματικότητα όμως, η Ducati είχε μπει στο στόχαστρο κάποιων μετόχων της VW από την εποχή της αποπομπής του Ferdinand Piech και της διαμάχης του με τον εγγονό του Porsche…

 Η Ducati είναι πλέον κερδοφόρα εταιρεία και η αξία της στο χρηματιστήριο είναι μεγαλύτερη από εκείνη που ήταν όταν την αγόρασαν οι Γερμανοί. Ως επένδυση δηλαδή είναι άκρως επιτυχημένη και κάθε άλλο παρά πρόβλημα είναι για τα συμφέροντα των μετόχων. ΟΜΩΣ! Το τεράστιο πρόστιμο αρκετών δισεκατομμυρίων που πρέπει να πληρώσει η VW για το σκάνδαλο του Diesel Gate, έκανε πολλούς μετόχους να ζητήσουν (και) την πώληση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, αντί να πληρωθεί το πρόστιμο μόνο από την τσέπη των μετόχων ή από κάποιας μορφής δανεισμό. Έτσι το διοικητικό συμβούλιο της VW έδωσε εντολή σε μία εξειδικευμένη εταιρεία να εκτιμήσει την εμπορική αξία των εταιρειών που έχει στην κατοχή της η VW και να ερευνήσει για την ύπαρξη πιθανών αγοραστών. Δηλαδή τους είπε να δουν πόσο αξίζει η κάθε εταιρεία κι αν υπάρχουν επενδυτές πρόθυμοι να δώσουν αυτά τα χρήματα. Μόλις ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση της εμπορικής αξίας, άρχισε ένας γύρος επαφών με πιθανούς επενδυτές. Ανάμεσά τους ήταν σίγουρα η ινδική Mahindra που κατέχει το 51% της εταιρείας scooter της Peugeot, της Kinetic και το 76% του οίκου Pininfarina. Είναι βέβαιο πως τον φάκελο της Ducati είδαν και πολλοί άλλοι επενδυτές, διότι ακριβώς αυτή την εντολή είχαν δώσει οι μέτοχοι. Λογικά, εκείνη την περίοδο χτύπησαν την πόρτα και της Bajaj που είναι μεγαλομέτοχος στην KTM. Οι εταιρείες που αναλαμβάνουν πωλήσεις εταιρειών, πάντα φροντίζουν να μιλάνε με τουλάχιστον δύο επενδυτές ταυτόχρονα για να δημιουργούν ανταγωνισμό και πίεση στους αγοραστές.

Τότε πως έσκασε ως είδηση-βόμβα δύο χρόνια μετά το “ενδιαφέρον” της KTM για πιθανή αγορά της Ducati; Πολύ απλά, αρκούσε μια συνέντευξη του CEO της KTM κυρίου Stefan Pierer στο γερμανόφωνο Speedweek, για να μπλέξουμε τα μπούτια μας στο χάος της ιντερνετικής μετάφρασης. Φυσικά κανείς θηρευτής των κλικ δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει την συνέντευξη και ακολούθησε μια ακατάπαυστη αναμετάδοση όσων έγραψε το Asphalt and Rubber. Ο Pierer πράγματι είπε ότι η Ducati είναι μία από της αγαπημένες του εταιρείες. Επίσης είπε πως τα λεφτά που ζητάει η VW δεν αποτελούν εμπόδιο για την Bajaj. Αυτό σημαίνει πως ξέρει το ακριβές ποσό που ζητάει η VW, άρα έχει ήδη γίνει συνάντηση μεταξύ Bajaj και της εταιρείας που έχει αναλάβει την πώληση της Ducati για λογαριασμό της VW.

Όμως στην ίδια πρόταση, ο Pierer είπε πως για να αγοράσει η KTM/Bajaj την Ducati θα πρέπει να απαντήσει πρώτα στο ερώτημα: ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ; Οι Ινδοί σίγουρα έχουν άφθονο μετρητό στην τσέπη και ψάχνουν διαρκώς να αγοράσουν βαριά Brand Name της παγκόσμιας βιομηχανίας. Ο ίδιος ο Pierer είπε ότι η Bajaj επέμενε (και συνεχίζει να θέλει…) να αγοράσουν την Triumph και πως ο ίδιος είναι αντίθετος με αυτό το ενδεχόμενο.

Κάπου εδώ όμως η αξιοπιστία όσων λέει ο Pierer σε αυτή την συνέντευξη φτάνει στο τέλος της. Διότι εμείς στο ΜΟΤΟ ξέρουμε πολύ καλά πως έκατσε στο ίδιο τραπέζι με τον Castiglioni με σκοπό να αγοράσει την MV Agusta, όμως στην συνέντευξή του λέει πως η MV Agusta είναι πολύ μικρή εταιρεία για να ενδιαφερθεί η KTM/Bajaj. Λέει ψέματα… Η αγορά της MV Agusta χάλασε γιατί ο Castiglioni προσπάθησε να πιάσει κορόιδα τους Ινδούς ζητώντας εξωφρενικά ποσά για την καταχρεωμένη εταιρεία του…

Επίσης, το ΜΟΤΟ γνωρίζει πως τους τελευταίους μήνες γίνονται τρελές περικοπές στα γενικά έξοδα της ΚΤΜ. Αντίστοιχη περίοδος όπου είχε δοθεί εντολή για περιορισμό των “περιττών” εξόδων στην ΚΤΜ ήταν την εποχή που προετοιμάζονταν οι συζητήσεις για την αγορά μετοχών από την Bajaj. Γιατί θέλει ο Pierer να “φουσκώσει” τους αριθμούς;

Σκοπεύει να πουλήσει την KTM ή θέλει να δείξει κερδοφορία για να πάρει με ευνοϊκότερους όρους δάνειο από τις επενδυτικές τράπεζες για την αγορά της Ducati;  

Φυσικά και δεν ξέρουμε την απάντηση αυτή τη στιγμή.

Το γεγονός είναι πως η Ducati βρέθηκε στα χέρια της VW λόγω του τότε CEO της γερμανικής εταιρείας Ferdinand Piech, ενός από τους ελάχιστους οραματιστές βιομήχανους της σύγχρονης εποχής, που ανέστησε την Bugatti, την Lamborgini και την Bentley, πάνω στο βιομηχανικό πλάνο της κοινής πλατφόρμας, που ο Pierer δηλώνει θαυμαστής και λέει πως προσπαθεί να εφαρμόσει και στον όμιλο KTM/Bajaj.

Η ατυχία της Ducati είναι πως ο Ferninand Piech (μέλος της οικογένειας των Porsche) βρέθηκε σε διοικητική διαμάχη με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας των Porsche που κατέχουν υψηλό ποσοστό μετοχών στη VW. H Ducati βαφτίστηκε ως “προσωπικό παιχνίδι του Piech” από τους αντιπάλους του και πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε το όνομά της για την υπονόμευση των ικανοτήτων του να ηγείται του ομίλου της VW.

Το γεγονός πως κατάφερε να γίνει κερδοφόρα πριν την “αποπομπή” του Piech από την ηγεσία της VW είναι το μόνο που την κρατάει ακόμα μέσα στο χαρτοφυλάκιο του ομίλου.

Τους τελευταίους μήνες ο Piech έχει εξαπολύσει αντεπίθεση στην νυν διοίκηση της VW που υποστηρίζεται από τον εγγονό του Porsche. Ποιες είναι οι προθέσεις του για το μέλλον θα φανούν σύντομα, όμως ας κρατήσουμε κάπου το γεγονός πως ο Stefan Pierer έχει ιδρύσει στην Αυστρία τη δική του εταιρεία SWH που προμηθεύει εξαρτήματα τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Επίσης η KTM χρησιμοποιεί κινητήρες της VW στο X-Bow…

Όπως καταλαβαίνετε, ο καθένας μπορεί να χτίσει την δική του ιστορία για την Ducati, καθώς τα υλικά είναι άφθονα αυτή τη στιγμή.

Όντως ο Pierer έχει δίκιο που λέει πως η αγορά της Ducati δεν έχει νόημα για την KTM, όμως ποιος μας λέει πως δεν σκοπεύει να πουλήσει την ΚΤΜ και να επαναλάβει το success story με μια άλλη εταιρεία… όπως η Ducati ας πούμε!      

   

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες